II SA/Wr 238/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, na mocy której przyznano nieodpłatnie na własność działkę siedliskową postanawia odrzucić skargę. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 tej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 lutego 2012 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W.w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Pełnomocnik skarżącej wniósł skargę, nadając ją listem poleconym zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 5 marca 2012 r. Skarga ta wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 6 marca 2012 r. i została przesłana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Do organu tego wpłynęła w dniu 8 marca 2012 r. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarżąca wniosła skargę po upływie terminu do jej złożenia, gdyż skarga została wysłana do organu administracyjnego (a nie sądu administracyjnego) po upływie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia skarżącej, a ostatnim dniem, w którym można było skutecznie wnieść skargę był dzień 5 marca 2012 r., ponieważ 30 dzień od daty doręczenia rozstrzygnięcia skarżącej przypadł w niedzielę 4 marca 2012 r. Niezależnie od powyższego zauważyć wypada, że - jak podkreślano w doktrynie - skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego po dniu 1 stycznia 2006 r. może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, albo jest bezczynny. Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nie czyni zadość ustawowemu wymogowi w zakresie omawianego trybu, a w sytuacji braku dopuszczalności przekazania jej właściwemu organowi, wyłącza w zasadzie możliwość konwalidacji tej czynności (W.Morys: Skutki procesowe bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ZNSA 2007/2/41). Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i 6 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak wyżej.