II SA/Wr 2389/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić skarżącej wpis sądowy w kwocie 10 (dziesięć) złotych. Skarżąca W. O. domagała się uchylenia postanowienia Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Pismem procesowym z dnia 31 marca 2004r. skarżąca cofnęła skargę, podając, że Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w dniu 15 marca 2004r. wydał wnioskodawczyni zaświadczenie uprawniające do ulg i świadczeń określonych w ustawie o kombatantach. Do pisma załączyła kserokopię zaświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Najpierw odnotować trzeba, że skoro skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone przed tą datą, to w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej Prawo o postępowaniu. Jednocześnie na podstawie art. 97 § 2 cyt. wyżej ustawy Przepisy wprowadzające (...), w kwestii wpisu i innych kosztów sądowych, stosuje się przepisy dotychczasowe, to jest ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm). Stosownie do treści art. 60 Prawa o postępowaniu, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie to wiąże sąd, chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W takim wypadku sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Czynność procesowa skarżącej - w świetle materiału sprawy - nie budzi wątpliwości, jest zatem skuteczna. Sąd nie stwierdził, by zaistniały przesłanki upoważniające do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Przedmiotem skargi objęto postanowienie w sprawie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. Skoro zatem W. O. otrzymała wnioskowane uprawnienie, sprawa stała się bezprzedmiotowa. W tej sytuacji należało na mocy art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu, umorzyć postępowanie w sprawie. Ponieważ, jak już wyżej wskazano, do wpisu sądowego w niniejszej sprawie, stosuje się przepisy obowiązujące przed 1 stycznia 2004r., orzeczenie w punkcie drugim postanowienia, uzasadnia przepis art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym, zgodnie z którym w razie cofnięcia skargi i umorzenia postępowania przez Sąd przed rozprawą, skarżącemu zwraca się wpis. W związku powyższym postanowiono, jak w sentencji.