II SA/Wr 239/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011r . na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Z.P.K. we W. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zakazu eksploatacji wszystkich kondygnacji nowej części budynku postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 500 (pięćset złotych) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Na rozprawie w dniu 18 września 2008 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że podtrzymuje swój wniosek o zawieszenie postępowania zawarty w piśmie z dnia 27 sierpnia 2008 r. Pełnomocnik strony przeciwnej wniósł o zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron. Jednocześnie obaj pełnomocnicy oświadczyli, że uczestnik postępowania Szkolne Schronisko Młodzieżowe w M. utraciło prawo własności do obiektu, którego dotyczyła decyzja będąca przedmiotem skargi. Postanowieniem z dnia 18 września 2008 r. tut. Sąd zawiesił postępowanie na zgodny wniosek stron. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikom stron w dniu 14 października 2008r. Przesyłkę zawierająca postanowienie skierowaną do uczestnika postępowania w wyniku awizowania pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 23 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został złożony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. W niniejszej sprawie wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony przez żadną ze stron we wskazanym powyżej terminie. Zatem w sytuacji braku wniosku strony o podjęcie zawieszonego postępowania złożonego w terminie trzech lat od daty zawieszenia, Sąd jest zobligowany do umorzenia postępowania sądowego. Jeżeli podstawą prawną zawieszenia był zgodny wniosek stron, to Sąd musi umorzyć postępowanie sądowe, nawet w sytuacji, gdy faktyczny powód zawieszenia postępowania mógł być inny, niż ten wskazany w postanowieniu o zawieszeniu. Na etapie orzekania w przedmiocie umorzenia postępowania, Sąd nie może jednak dokonywać kontroli przyczyn zawieszenia postępowania. Zgodnie bowiem z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał ale również inne sądy i inne organy państwowe Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 130 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu pkt II orzeczenia, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.