II SA/Wr 24/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda (spr.) Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. A. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 29 października 2021 r. nr SOC-OP.6231.1.22.2021.AKu w przedmiocie odmowy sprostowania aktu zgonu oddala skargę w całości. Dnia 6 maja 2021 r. do Urzędu Stanu Cywilnego we Wrocławiu wpłynął wniosek W. A., reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej jako skarżąca) w sprawie sprostowaniu aktu zgonu jej ojca J. K. Skarżąca wskazała, że w akcie zgonu nr [...] widnieje błąd co do nazwiska jej ojca: zamiast zapisu nazwiska w postaci K. powinna być zamieszczona forma: K. Do wniosku załączono odpis skrócony aktu zgonu ojca skarżącej, sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego (dalej także jako USC) we Wrocławiu dnia [...] 1981 r. (widnieje w nim nazwisko w formie K.), odpis skrócony aktu małżeństwa J. K. i M. K. sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego w K. dnia [...] 1969 r., odpis aktu ślubu J. K. i M. L. z dokumentów parafialnych w K. z dnia [...] 1947 r., odpis skrócony aktu zgonu M. K. sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego we W. dnia [...] 1978 r., zaświadczenie o zatrudnieniu J. K. w P. we W. z dnia [...] 1947 r., odpis zupełny aktu urodzenia J. K.1, syna J., z dnia [...] 1993 r., sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego we W., gdzie jako zgłaszający urodzenie widnieje K. J. Pismem z dnia 21 maja 2021 r. wrocławski USC zwrócił się do USC w J. o przesłanie kserokopii aktu urodzenia J. K. Uwierzytelniona kserokopia, odzwierciedlająca dokument sporządzony dnia [...] 1920 r. w J., opatrzony podpisem własnoręcznym A. K. nadesłana do wrocławskiego USC zawiera nazwisko zapisane w formie K. (A. K. – ojciec J. K.). W aktach sprawy jest również wygenerowany (z datą 24 sierpnia 2021 r.) ze strony internetowej źródło.obywatel.gov.pl podgląd aktu zgonu J. K. oraz podgląd aktu małżeństwa zawartego [...] 1947 r. przez J. K. i M. L. Decyzją z dnia 15 lipca 2020 r. kierownik USC we Wrocławiu odmówił sprostowania aktu zgonu J. K. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że akt zgonu J. sporządzono w oparciu o kartę zgonu i dowód osobisty osoby zmarłej, a zamieszczony w akcie zgonu zapis nazwiska w postaci K. jest zgodny z pisownią zawartą w akcie urodzenia, jak i w akcie małżeństwa. W ocenie organu I instancji zapisy nazwiska w formie K. występujące w odpisach aktów urodzenia i małżeństwa J. są wynikiem błędnego wydawania odpisów oraz dowolności odczytu dokumentów, sporządzanych odręcznie bądź maszynowo w zależności od okresu, w którym były wydawane. Na dowód organ przywołuje odmienny zapis nazwiska rodowego i nazwiska ojca wnioskodawczyni w jej akcie urodzenia (K.) od zapisu nazwiska w akcie urodzenia brata zarejestrowanego później (K.). Na tej podstawie, przede wszystkim opierając się na akcie urodzenia, jak i małżeństwa J., organ I instancji uznał, że zapis nazwiska w formie K. jest właściwy i poprawny. Odwołanie od powyższej decyzji dnia 13 sierpnia 2021 r. wniosła skarżąca. Jej zdaniem decyzję wydano popełniając błędy w zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, niewłaściwie zinterpretowano art. 35 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego a nadto wydano decyzję z błędnie oznaczoną datą, co powinno prowadzić do stwierdzenia jej nieważności. Skarżąca zakwestionowała autentyczność podpisu A. K. na akcie urodzenia jego syna J., podniosła, że J. funkcjonował w życiu pod nazwiskiem w formie K., zarzuciła brak w aktach sprawy oryginału (kserokopii oryginału) aktu małżeństwa J. i M., nr [...], co do którego organ wskazuje, że zawiera on nazwisko K. Oprócz tego skarżąca podkreśliła naruszenie przez organ zasady praworządności, zasady zaufania, zasady ochrony słusznego interesu obywatela poprzez pominięcie, że skarżący w różnych dokumentach posługiwał się formą K. Odwołująca się poprosiła o uwzględnienie dodatkowego materiału dowodowego w postaci decyzji i dokumentów, w których użyto formy nazwiska J. w postaci K. Wojewoda Dolnośląski zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia 29 października 2021 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wskazał w uzasadnieniu, że skoro akt zgonu J. K. sporządzono na podstawie karty zgonu oraz dowodu osobistego zmarłego (z nazwiskiem K.), to akt zgonu zawiera dane zgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji tego zgonu. Przemawia za tym także to, że kierownik USC porównał zapis nazwiska w akcie zgonu J. K. z aktem stanu cywilnego stwierdzającym zdarzenie wcześniejsze, to znaczy z jego aktem urodzenia oraz dodatkowo porównał go do aktu małżeństwa J. Wojewoda podkreślił, że dane figurujące w akcie zgonu J. są zgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych a także z aktami stanu cywilnego stwierdzającymi zdarzenia wcześniejsze dotyczące tej osoby. Natomiast sprostowanie w trybie art. 35 Prawa o aktach stanu cywilnego nie odbywa się, jak wywodzi Wojewoda, na podstawie dowolnych dokumentów, lecz dokumentów wskazanych przez ustawodawcę. Organ II instancji podnosi, że akt stanu cywilnego nie jest pojęciem tożsamym z odpisem aktu stanu cywilnego, zaś ustawodawca posługuje się pojęciem aktów stanu cywilnego. Dalej organ II instancji przywołuje zasady, historyczne i aktualne, wpisywania danych do ksiąg stanu cywilnego, i wyjaśnia dlaczego odmówił wiarygodności urzędowej dokumentowi parafialnemu. Odnosząc się do dokumentu dotyczącego zgonu babki skarżącej – M. K., Wojewoda wskazał, że ów akt zgonu pochodzi z roku 1978, a więc nie stwierdza zdarzenia najwcześniejszego. Skargę na decyzję Wojewody wniesiono dnia 17 grudnia 2021 r. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędy w zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, naruszenie zasady praworządności oraz zasady zaufania, a także nieprawidłowe zastosowanie art. 35 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Skarżąca twierdzi, że sporządzenie dokumentu z dnia [...] 1920 r. o urodzeniu J. (ojca skarżącej) przez organ administracji w J. nie wpływa na uprawnienia Wojewody Dolnośląskiego do zweryfikowania prawdziwości tego dokumentu, zaś Wojewoda nie zrealizował obowiązku podjęcia niezbędnych czynności w celu załatwienia sprawy. Zdaniem skarżącej dokument o urodzeniu J. z 1920 r. oraz odpis skrócony aktu małżeństwa nr [...] (widnieje na nich forma K.) są sprzeczne z pozostałą dokumentacją zgromadzona w sprawie. W związku z tym należałoby przeprowadzić badania grafologiczne, bowiem mogą one dowieść, że dokument nie został rzeczywiście podpisany przez ojca J. K. (K.), A. Skarżąca podnosi także, że nie przeprowadzono postępowania dowodowego w zakresie aktów stanu cywilnego znajdujących się w K. Organy I i II instancji powołują się na oryginał aktu małżeństwa M. i J. nr [...], wskazując że znajduje się w nich nazwisko K., a tymczasem w aktach brak tego dokumentu, co uniemożliwia skarżącej polemikę z organem w tym zakresie. Według skarżącej organ błędnie pominął, że odpis aktu małżeństwa nr [...] z dnia [...] 1951 r. został stworzony dla celów zarejestrowania narodzin skarżącej, i że z dokumentu tego nie można jednoznacznie wywnioskować, jaka jest pisownia nazwiska. Skarżący zarzuca, że organ niesłusznie pominął pozostałą dokumentację, w której używa się nazwiska w formie K., co doprowadziło do naruszenia zasad praworządności, zaufania i sprawiedliwego prowadzenia postępowania. Precyzując zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 Prawa o aktach stanu cywilnego skarżąca twierdzi, że istotą sprostowania jest doprowadzenie do prawidłowej treści aktu w sytuacji, gdy akt stanu cywilnego zawiera dane niezgodne z innymi dokumentami, a organ nie wziął pod uwagę, że w dokumencie – akcie zgonu babki skarżącej, M. K. urodzonej [...] 1890 r., widnieje nazwisko w formie K. W ocenie skarżącej organ naruszył prawo, bo zaniechał przeprowadzenia pełnego postępowania w celu ustalenia, kiedy doszło do błędu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniejsze stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie okazała się usprawiedliwiona, i należało ją oddalić. Podstawy prawne i zakres kognicji sądu administracyjnego wyznacza Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., która w art. 175 sytuuje sądy administracyjne w systemie wymiaru sprawiedliwości, a poprzez art. 184 nakazuje sądom administracyjnym, w zakresie określonym w ustawie, sprawować kontrolę działalności administracji publicznej. Ustawą, o której mowa w Konstytucji jest przede wszystkim ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej także jako p. p. s. a.). Jak stanowi art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta polega, między innymi, na orzekaniu w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Na wstępie, odnosząc się do całokształtu okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, Sąd chce zaakcentować, że rozumie komplikacje, jakie w życiu skarżącej i jej rodziny może powodować niezgodność nazwiska jej ojca, J., w różnych, obecnych w aktach sprawy dokumentach. Niewątpliwie przy sporządzaniu niektórych dokumentów doszło do błędu, to znaczy nieprawidłowego zapisu nazwiska. Naprawa takiego błędu musi jednak następować na podstawie obowiązujących przepisów prawa i w ramach przewidzianych w tych przepisach instytucji prawnych. Konstrukcja sprostowania aktu zgonu, czego domaga się skarżąca, oparta jest na art. 35 – 36 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (t. jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 709, dalej P.a.s.c.). Przepis art. 35 ust. 1 P.a.s.c. stanowi: Akt stanu cywilnego, który zawiera dane niezgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego, podlega sprostowaniu przez kierownika urzędu stanu cywilnego, który go sporządził. Instytucja sprostowania nie jest jedyną drogą korekty aktu stanu cywilnego, i nie w każdym przypadku może mieć zastosowanie. Dla sytuacji, w której sprostowanie aktu stanu cywilnego nie jest możliwe przez organ administracji znajduje zastosowanie art. 36 P.a.s.c. Przepis stanowi: Sprostowania aktu stanu cywilnego dokonuje sąd w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu cywilnego, jeżeli: 1) sprostowanie aktu stanu cywilnego jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub innych aktów stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych albo zagranicznych dokumentów stanu cywilnego, o których mowa w art. 35 ust. 2; 2) sprostowanie aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego nie jest możliwe wyłącznie na podstawie dokumentów wymienionych w pkt 1. Przesłanką sprostowania aktu stanu cywilnego, w realiach niniejszej sprawy aktu zgonu, jest niezgodność zawartych w nim danych albo z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego, albo z innymi aktami stanu cywilnego. Akta zbiorowe albo inne akty stanu cywilnego mają, w myśl przepisu, stwierdzać zdarzenie wcześniejsze i dotyczyć tej samej osoby lub jej wstępnych. Jak stanowi art. 26 ust. 1 P. a. s. c. akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego to dokumenty stanowiące podstawę sporządzenia aktu stanu cywilnego lub dokumenty złożone po sporządzeniu aktu stanu cywilnego stanowiące podstawę do dołączenia wzmianki dodatkowej lub stanowiące podstawę do zamieszczenia przypisku przy innych aktach stanu cywilnego. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 3 P.a.s.c. aktem stanu cywilnego jest wpis o urodzeniu, małżeństwie albo zgonie w rejestrze stanu cywilnego wraz z treścią późniejszych wpisów wpływających na treść lub ważność tego aktu. W realiach kontrolowanej przez Sąd sprawy do akt zbiorowych należy zaliczyć zawartą w aktach kartę zgonu nr [...], w której jako zmarły z powodu zawału mięśnia sercowego wskazany jest K. J. Z kolei adekwatne dla sprawy dokumenty stanu cywilnego to: 1) dokument urodzenia J., z dnia [...] 1920 r., w którym jako jego rodzice widnieją A. K. oraz M. K., a ponadto pod dokumentem podpisany jest ręcznie A. K., 2) odpis skrócony aktu małżeństwa nr [...] zawartego dnia [...] 1947 r. w K. pomiędzy J. K. a M. L. (odpis sporządzono w USC K. dnia [...] 1969 r.), 3) akt małżeństwa J. K. i M. L. sporządzony dnia [...] 1947 r. w USC K. (w aktach sprawy znajduje się wydruk podglądu aktu małżeństwa z systemu Źródło, natomiast nie ma obrazu samego aktu), 4) wyciąg z aktu zgonu matki J., urodzonej dnia [...] 1890 r. M. K., zmarłej dnia [...] 1978 r. w Ś. Zestawienie aktu zgonu, w którym widnieje J. K., ze wskazanym wyżej aktem urodzenia J. K. oraz jego kartą zgonu nie wykazuje sprzeczności pozwalającej na zastosowanie sprostowania, o którym mowa w art. 35 P.a.s.c. Istotą sprostowania, o którym mowa w przywołanych przepisach jest doprowadzenie do prawidłowej treści aktu, czyli spowodowanie zgodności treści aktu z innymi dokumentami. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek dokumenty, ale takie, które zawarte są w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, przy czym mają one stwierdzać zdarzenie wcześniejsze i dotyczyć tej samej osoby lub jej wstępnych. Zdaniem Sądu organy administracji trafnie przyjęły jako wzorzec, do którego należy odnieść wnioskowany do sprostowania akt zgonu J. K., jego akt urodzenia oraz kartę zgonu, w których to dokumentach zapisano nazwisko w formie K. Nawet jeżeli hipotetycznie założyć wadliwość pisowni nazwiska K. w akcie urodzenia, to wadliwość ta nie mogła zostać naprawiona w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 3 P.a.s.c. akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych, a ich niezgodność z prawdą może być stwierdzona wyłącznie w postępowaniu sądowym. Z przedmiotowego aktu urodzenia z dnia [...] 1920 r. wynika, że rodzicami urodzonego J. są A. K. oraz M. K. Akt stanowi zatem dowód nie tylko samego faktu urodzenia J., ale także potwierdza imiona i nazwiska jego rodziców (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2016 r., II OSK 605/15, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). W konsekwencji nie ma więc niezgodności pomiędzy aktem zgonu, a aktem urodzenia J., ojca skarżącej. Należy podkreślić, że ustawodawca nieprzypadkowo, zaraz za przepisem art. 35 P.a.s.c. umieścił przepis art. 36, w którym określił procedurę sprostowania aktu stanu cywilnego przez sąd w postępowaniu nieprocesowym. Wprowadził tym samym dwa tryby sprostowania danych zawartych w aktach stanu cywilnego. Pierwszy to tryb administracyjny, możliwy do realizacji na podstawie akt zbiorowych lub innych aktów stanu cywilnego w sytuacji niezgodności aktu stanu cywilnego z aktami zbiorowymi lub innymi aktami stanu cywilnego. Drugi to tryb sądowy, wchodzący w grę wówczas, gdy sprostowanie jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub aktów stanu cywilnego, jak też wtedy, gdy dokumenty te nie są wystarczające do sprostowania aktu stanu cywilnego. Prawidłowy jawi się zatem wniosek, że gdy sprostowanie aktu stanu cywilnego jest możliwe na podstawie dokumentów wymienionych w art. 35 ust. 1 P.a.s.c., to organ dokonuje takiej czynności i prostuje akt. Droga dla sprostowania aktu w trybie administracyjnym otwiera się wówczas, gdy niezgodność wskazana w art. 35 ust. 1 P. a. s.c. jest ewidentna, niesporna, niewątpliwa, jasna, a jej usunięcie przywróci spójny obraz aktów stanu cywilnego. A contrario, sprostowanie w trybie administracyjnym nie powinno prowadzić do sytuacji, w której niezgodności w systemie aktów stanu cywilnego pozostaną. A mielibyśmy do czynienia z taka sytuacją, gdyby akt zgonu J. K. sprostowano na nazwisko K., bowiem w systemie aktów nadal pozostawałby akt urodzenia J. z nazwiskiem K. oraz karta zgonu J., należąca do akt zbiorowych stanu cywilnego, także z formą K. Dla sytuacji, w której ustalenie prawidłowej treści aktu stanu cywilnego wymaga dokonania ustaleń faktycznych oraz przeprowadzenia postępowania dowodowego prawodawca przewidział tryb sądowy. Posłużył się przy tym szerokim sformułowaniem "jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych lub innych aktów stanu cywilnego" oraz "nie jest możliwe wyłącznie na podstawie dokumentów wymienionych w pkt 1". W ocenie Sądu owa niemożliwość odnosi się do sytuacji, gdy w sprawie potrzebne są ustalenia co do faktów, gdy należy przeprowadzić postępowanie dowodowe, ogólnie rzecz biorąc chodzi o taki obraz sprawy, gdy z występujących w sprawie dokumentów wynikają sprzeczne informacje, także takie będące w sprzeczności z logiką i doświadczeniem życiowym. W takim przypadku kierownik USC ma obowiązek odmówić sprostowania aktu stanu cywilnego, bowiem do sprostowania w takich okolicznościach uprawniony jest sąd. Dokonując sprostowania w takich uwarunkowaniach organ administracji wykroczyłby poza swoją kompetencję, bezpodstawnie wstępując w rolę sądu. Z takimi uwarunkowaniami mamy do czynienia w sprawie sprostowania aktu zgonu J. K., i dlatego skarga na decyzję Wojewody Dolnośląskiego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nie mogła zostać uwzględniona. Za częściowo trafny należy uznać ten zarzut skargi, w którym skarżąca podnosi brak w aktach sprawy odzwierciedlenia aktu małżeństwa M. i J. K. z 1947 r. (jest tylko wydruk o tym akcie z systemu Źródło). Jednak gdyby nawet hipotetycznie założyć, z korzyścią dla skarżącej, że ów dokument nie zawiera formy K. (ale K.), to i tak w obiegu prawnym pozostają akt urodzenia J. K. oraz karta zgonu J. K. Rozstrzygnięcie organu nie zmieni się. Tym samym, mając na uwadze, że zgodnie z art. 145§1 pkt 1 lit. c ustawy p.p.s.a. podstawą uwzględnienia skargi jest naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd uważa, że brak w aktach sprawy tego dokumentu, a jedynie powołanie się na niego przez organy, nie stanowi takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. We wzorcowo ukształtowanym postępowaniu administracyjnym taki dokument powinien się znaleźć. Sąd jednak wziął pod uwagę, że owo uchybienie ma dla istoty sprawy charakter uboczny, i nie ma istotnego wpływu na rezultat sprawy. Jako kuriozalny jawi się dla Sądu zawarty w odpowiedzi na skargę argument organu, jakoby "na potrzeby postępowania w sprawie sprostowania aktu stanu cywilnego nie ma konieczności wydawania aktów stanu cywilnego, które wydawane są na specjalnie przeznaczonych do tego blankietach, bowiem w ocenie tutejszego organu taka praktyka prowadziłaby do ich marnowania". Trzeba jednak zważyć, że chociaż wskazane wytłumaczenie organu nie pełni potwierdza zrozumienie przez organ zasad kultury administrowania, to nie stanowi istotnego uchybienia mającego wpływ na wynik postępowania. Sąd nie podziela tych argumentów skargi, w których zarzuca się organowi nieuwzględnienie w rozstrzygnięciach obszernej dokumentacji obrazującej używanie w życiu codziennym przez zmarłego J. formy nazwiska K. Zważyć tu należy, że przepis art. 35 ust. 1 P. a. s. c. stanowi o zamkniętym katalogu w postaci aktów zbiorowych oraz innych aktów stanu cywilnego, zaś przywołane przez skarżącą dokumenty do tego katalogu nie należą. Tylko na marginesie Sąd chce zaznaczyć, że ewentualnie mogą one stanowić dowód w postępowaniu prowadzonym na zasadzie art. 36 p.a.s.c. Z tej perspektywy tylko częściowo zasadne jest zawarte w skardze stanowisko skarżącej w kwestii interpretacji art. 35 P. a. s. c., a to że istotą sprostowania jest doprowadzenie do prawidłowej treści aktu, bowiem skarżąca powinna wziąć pod uwagę także art. 36 P. a. s. c. , który również służy doprowadzeniu do prawidłowej treści aktu. W ocenie Sądu chybiony jest zarzut nieprzeprowadzenia przez Wojewodę badań grafologicznych aktu urodzenia J. K. Wnioski z takiego badania nie mają znaczenia dla niniejszego postępowania i nie mogą oddziaływać na wydaną decyzję. Według art. 3 P.a.s.c. niezgodność z prawdą aktu stanu cywilnego może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym, natomiast ewentualne nieprawidłowości co do podpisu w akcie nie wchodzą w zakres instytucji sprostowania z art. 35 p.a.s.c. Trzeba wreszcie zauważyć, że chybiony jest zarzut pominięcia aktu zgonu babki skarżącej, albowiem dokument ten pochodzi z roku 1978 r., i nie ma pierwszeństwa przed aktem urodzenia J. z 1920 r. Nie jest trafne wskazanie skargi, że organ nie próbował wyjaśnić kiedy doszło do błędu, ponieważ działania w tym kierunku nie mieszczą się w zakresie przepisu art. 35 P. a. s. c. Mając na uwadze poczynione wyżej rozważania Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu organów uchybienia zasadom praworządności, prawdy obiektywnej, zaufania. W konkluzji trzeba stwierdzić, że w wyniku dokonanej kontroli Sąd nie stwierdził takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ, a interpretacja przepisów prawa materialnego poczyniona przez organ jest prawidłowa. Dlatego, na zasadzie art. 151 p. p. s. a. Sąd oddalił skargę w całości.