II SA/Wr 2413/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2004 r. przy udziale --- na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 14 sierpnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. E. E. złożył w niniejszej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 14 sierpnia 2001r. nr [...], którą to decyzją organ ten uchylił w całości decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w J. Ś. z dnia 25.07.2001r. w sprawie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego i umorzył postępowanie I instancji. Z nadesłanego przez USC w Ż. odpisu skróconego aktu zgonu nr [...] wynika, że skarżący zmarł w dniu 23 listopada 2003 r. Sąd zważył co następuje. Postępowanie przed sądem podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe wobec śmierci skarżącego. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest prawo do zasiłku pielęgnacyjnego. Problem prawa do zasiłku pielęgnacyjnego przysługującego osobom, które – podobnie jak E. E. posiadają prawo do pobierania niepełnej emerytury reguluje ustawa z dnia 01.12.1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz. U. z 1998 r., Nr 102, poz. 651 z późn. zm.). Z treści przepisów w/w ustawy wynika, że uprawnienie do przewidzianego w w/w ustawie zasiłku pielęgnacyjnego jest ściśle związane z osobą. Nie ma zatem charakteru prawa dziedzicznego. Z chwilą śmierci osoby uprawnionej do w/w świadczenia prawo to wygasa. Nie podlega zatem dziedziczeniu przez spadkobierców osoby uprawnionej. W razie śmierci osoby ubiegającej się o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego brak jest podstaw do merytorycznego rozstrzygania sprawy przez Sąd. Z powyższego wynika, że postępowanie przed sądem administracyjnym wszczęte skargą wniesioną przez osobę ubiegającą się o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), mającej zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie nikt nie zgłosił udziału w sprawie. W tej sytuacji na podstawie art. 161 § 1 pkt 2) w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi toczące się przed sądem administracyjnym postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, co orzeczono na wstępie.