II SA/Wr 2414/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędziowie: Sędzia WSA Daria Sachanbińska –(spr) Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz Protokolant: sekretarz sądowy Jolanta Hadała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2004 roku sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) nakazać zwrot na rzecz skarżącej wpisu w kwocie 10 (słownie: dziesięć) złotych. Skarżąca M. Z. domagała się uchylenia postanowienia Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] orzekającego o uchyleniu za zgodą strony decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Pismem procesowym z dnia 14 kwietnia 2004 r. skarżąca cofnęła skargę, podając, iż ze względu na dymisję Wojewody [...] jej sprawą zajął się inny organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Na zasadzie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) w razie cofnięcia skargi i umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, skarżącemu zwraca się wpis; w razie cofnięcia skargi na rozprawie – połowę wpisu. Czynność procesowa skarżącej w świetle materiału sprawy, zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości. W związku z tym, że w ocenie Sądu cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne. Należało zatem, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, umorzyć postępowanie. Orzeczenie w punkcie drugim wyroku uzasadnia przepis art. 46 ust. 2 powołanej wyżej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w zw. z art. 97 § 2 cyt. ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.