II SA/Wr 2419/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, Sędziowie: NSA Bogumiła Skrzypczak, WSA Lidia Serwiniowska /sprawozdawca/, Protokolant apl. prok. Krzysztof Jasiński, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę Decyzją z dnia [...]r. [...] Wojewoda D., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 23 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tj. Dz.U. z 2001r. Nr 6 poz. 56/ utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu w J. G. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie odmowy Z. R. przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu stwierdził, iż Z. R. dokonała pierwszej rejestracji w PUP w J. G. w dniu [...]r. jako bezrobotna z prawem do zasiłku na okres 12 miesięcy. Decyzją z dnia [...]r. organ I instancji orzekł o utracie przez stronę prawa do zasiłku od dnia [...]r. z powodu upływu maksymalnego okresu pobierania. W dniu [...]r. zainteresowana powiadomiła organ zatrudnienia, że od dnia [...]r. podjęła pracę na 1/8 etatu w sklepie R. L. Na tej podstawie organ I instancji wydał w dniu [...]r. decyzję o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. Drugiej rejestracji w organie zatrudnienia Z. R. dokonała w dniu [...]r., przedkładając świadectwo pracy obejmujące okres zatrudnienia od [...] do [...]r. w sklepie ogólnospożywczym - R. L. w J. W. w ramach 1/8 wymiaru czasu pracy. W związku z powyższym Starosta Powiatu wydał w dniu [...]r. decyzję nr [...], na podstawie której orzekł o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną od dnia rejestracji oraz o odmowie przyznania jej prawa do zasiłku. W dniu [...]r. Z. R. złożyła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia, z którego treści wynika, iż wnosi o przyznanie jej uprawnień zasiłkowych. W uzasadnieniu skarżąca podała, że utraciła prawo do renty i tym samym znalazła się w trudnej sytuacji materialnej. Wskazała, że posiada staż pracy przekraczający [...] lat, zaś obecnie jest osobą schorowaną, bez szans na uzyskanie zatrudnienia. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy podniósł, iż urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i przyznają im świadczenia z Funduszu Pracy na podstawie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Przepis art. 23, ust. 1 ustawy określa warunki konieczne do spełnienia przy uzyskaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. I tak prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania, jeżeli: - nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsc pracy oraz - w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia. Warunki te winny być spełnione łącznie. Ponieważ Z. R. spełniała podany wyżej warunek, uzyskała prawo do zasiłku po dokonaniu rejestracji w dniu [...]r., następnie pobierała zasiłek przez okres 12 miesięcy /do dnia [...]r./. Z dniem [...]r. zainteresowana została wyłączona z ewidencji bezrobotnych z powodu podjęcia pracy. W dniu kolejnej rejestracji, tj. [...]r. nastąpiło ponowne rozpatrzenie sytuacji prawnej i faktycznej Z. R. I tak zainteresowana w podanej wyżej dacie nie spełnia warunku określonego w art. 23, ust. 1 ustawy, bowiem w okresie 18 miesięcy przed tym dniem nie posiada 365 dni zatrudnienia lub okresu równorzędnego. Podnoszone przez zainteresowaną argumenty na temat braku możliwości zatrudnienia oraz trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej nie mogą stanowić samoistnej podstawy do przyznania prawa do zasiłku, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w ustawie, toteż zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy i orzeczono jak na wstępie. W skardze na powyższą decyzję Z. R. wniosła o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych bądź zasiłku przedemerytalnego. Powtórzyła przy tym argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśniono, iż brak jest podstaw prawnych do przyznania skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego ponieważ nie spełnia warunków do przyznania takiego zasiłku w trybie art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a nadto kwestia związana z przyznaniem tego typu uprawnienia nie była przedmiotem rozstrzygnięcia przez organy zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności decyzji z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego. Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej, chyba że wynika to z przepisu prawa. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. z 2001r. Nr 6 poz. 56/. Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 powołanej ustawy "Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 27, jeżeli: 1. nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsca prawy oraz 2. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni: a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopowych bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2, b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą, jeżeli osiągał z tego tytułu dochód do wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia, c) wykonywał pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne w Funduszu Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia, d) podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie, e) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywał karę pozbawienia wolności, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia, f) wykonywał prace w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych /usług rolniczych/ będąc członkiem tej spółdzielni, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Funduszu Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia, g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem za granicą u pracodawcy zagranicznego, h) był zatrudniony za granicą i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant. 3. Do 365 dni, o których mowa w ust. 1 i 2 zalicza się również okresy: 1) zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej, 2) urlopu wychowawczego, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów, 3) pobieranie renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, świadczenia rehabilitacyjnego oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalności - okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub opiekuńczego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków stanowiła kwota w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia, 4) nie wymienienie w ust. 1 pkt 2 za które opłacana była składka na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składki stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie, 5) okres, za który przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy /stosunku służbowego/ oraz okres, za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę. W rozpatrywanej sprawie organy orzekające stwierdziły, iż skarżąca nie spełnia warunku do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych bowiem w okresie 18 miesięcy przed datą dokonania rejestracji tj. w dniu [...]r. nie posiadała zatrudnienia lub okresu równorzędnego uzyskując przy tym wynagrodzenie w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia. Lektura akt wskazuje, iż skarżąca dokonała, w dniu [...]r. rejestracji jako bezrobotna z prawem do zasiłku na okres 12 miesięcy. Decyzją z dnia [...]r. organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku od dnia [...]r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. W dniu [...]r. skarżąca powiadomiła organ I instancji, iż od dnia [...]r. podjęła pracę na 1/8 etatu w sklepie. Decyzją z dnia [...]r. organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. Ponownej rejestracji skarżąca dokonała w dniu [...]r. przedstawiając świadectwo pracy obejmujące okres zatrudnienia od [...] do [...]r. w wymiarze 1/8 wymiaru czasu pracy. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] organ I instancji uznał skarżącą za osobę bezrobotną od dnia rejestracji jednocześnie odmawiając przyznania jej prawa do zasiłku. W myśl przepisu art. 23 powołanej ustawy podstawowym wymogiem uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, to wykonywanie pracy lub posiadanie okresu zaliczalnego za wykonywaną pracę w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni /art. 23 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 ustawy/. W świetle przytoczonych okoliczności niniejszej sprawy niespornym jest, iż skarżąca nie spełnia warunku do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, bowiem nie przepracowała w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację tj. w dniu [...]r. co najmniej 365 dni ani też nie wykazała okresu równorzędnego, o którym mowa w powołanym na wstępie unormowaniu. Przesłanki, których spełnienie uprawnia do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych wymienione w przepisie art. 23 ust. 1 ustawy mają jednoznacznie określony charakter. Ich ocena jest niezależna od innych, nie wymienionych w ustawie okoliczności, jak trudna sytuacja życiowa i materialna strony itp. Powyższe pozwala stwierdzić, że organy decyzyjne nie naruszyły prawa, wobec czego skargę należało oddalić, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/.