II SA/Wr 2433/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA Tadeusz Kuczyński, po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. w przedmiocie wznowienia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu z dnia 11 września 2001r., sygn. akt II SA/Wr 773/99 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2001 r., II SA/Wr 773/99 uchylono postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 4 maja 1999 r. [...] oraz poprzedzające je postanowienie I instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 31 października 2003 r., uzupełnionym pismem z dnia 5 stycznia 2004r. T. P. wystąpił do sądu administracyjnego o wznowienie postępowania w sprawie opisanego wyżej wyroku NSA. Z uzasadnienia tego wniosku wynika, że skarżący jest niezadowolony ze sposobu prowadzenia jego spraw w postępowaniach cywilnych przed Sądem Rejonowym w Zgorzelcu, a także sposobu prowadzenia egzekucji. Zgłosił także zarzuty dotyczące pracy Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1271, dalej jako ustawa - Przepisy wprowadzające .../, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl przepisów Działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/. Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekł sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe /art. 271/. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W sytuacji określonej wyżej skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego /art. 272/. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy /art. 273/. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy /art. 277/. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia /art. 279/. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci /art. 280/. Wniesiona przez T. P. skarga nie powołuje się na wyliczone podstawy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 11 września 2001r., co musi skutkować jej odrzuceniem. Jeżeli skarżący uważa, że istnieją przesłanki żądania wznowienia postępowania toczonego w sprawach cywilnych, to powinien wystąpić ze stosownym wnioskiem w trybie przepisów kodeksu postępowania cywilnego do sądu powszechnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające, powołanej wyżej, orzeczono jak w sentencji.