II SA/Wr 245/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego – stacja paliw postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J.K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego – stacja paliw wnosząc m.in. o wstrzymanie jej wykonania. Motywując zasadność złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej skarżący podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do powstania znacznej szkody w jego mieniu, którą upatruje w rozbiórce legalnie wybudowanego obiektu, jak też wiąże z utratą znacznych korzyści majątkowych wynikających z prowadzenia działalności gospodarczej z zakresu obrotu paliwami. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012, poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie, o którym mowa powyżej sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Stosownie do przywołanych uregulowań h zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w art. 61 § 3 przesłanek "uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008r., I FSK 983/08). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, powinien natomiast mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględnić wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (postanowienie NSA z 13 września 2005r., sygn. akt II OZ 750/05, nieopubli.). Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, nieopubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W realiach niniejszej sprawy Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki wywoła trudne do odwrócenia skutki (faktyczne, jak i materialnoprawne). Udzielając ochrony tymczasowej Sąd miał na względzie przede wszystkim to, że rozbiórka każdego obiektu, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności, może spowodować trudne do odwrócenia skutki, jak również znaczną szkodą. Rozbiórka wiąże się bowiem zawsze z koniecznością pokrycia kosztów prac rozbiórkowych oraz - w razie stwierdzenia wadliwości zaskarżonej decyzji i braku podstaw do dokonania rozbiórki - pokryciem kosztów ponownego odbudowania obiektów. W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym przedmiocie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Należy jednocześnie zastrzec, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie i nie przesądza zasadności złożonej skargi.