II SA/Wr 2480/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA: Henryk Ożóg (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA: Marcin Miemiec Asesor WSA: Alojzy Wyszkowski Protokolant: Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit.g ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ), oraz art. 104 kpa zatrzymał J. K. prawo jazdy kat. A,B,E nr [...] do czasu uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu sprawdzającego kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kat. A,B,E. W uzasadnieniu wskazano, że w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r., J. K., jako kierujący pojazdem, otrzymał 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Podano, że ilość, rodzaj i charakter popełnianych naruszeń zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego potwierdzają, że kierujący pojazdem nie posiada wymaganych kwalifikacji do bezpiecznego uczestniczenia w ruchu drogowym jako kierowca. W odwołaniu J. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, jako - jak stwierdził - "przedwczesnej oraz rażąco łamiącej przepisy kpa". Podniósł, że w dniu [...] r. otrzymał zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego i wezwanie do złożenia wyjaśnień w sprawie. Dnia [...] r. zwrócił się z prośbą o odroczenie tego terminu, gdyż z powodu choroby nie mógł się stawić przed organem pierwszej instancji, a już z datą [...] wydano zaskarżoną decyzję. Podał również, że żaden z policjantów, którzy go zatrzymali, nie poinformował go o ukaraniu - oprócz mandatem - jakimikolwiek punktami karnymi. Stwierdził, że gdyby o tym wiedział wcześniej, natychmiast skorzystałby z odpowiedniego szkolenia. Podkreślił, że nigdy nie lekceważył przepisów ruchu drogowego, jeździ ostrożnie już od prawie 50 lat i nigdy wcześniej nie otrzymał "punktów karnych". Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z przepisem art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g, w związku z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r., Nr 58, poz. 515), decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy wydaje starosta w razie przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega zaś osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy). Z powołanych przepisów wynika zatem, że w sytuacji, gdy kierujący pojazdem otrzyma więcej niż 24 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego, starosta -na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji - wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy i skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w tym zakresie. W rozpatrywanej sprawie, wnioskiem z dnia [...] r., Komendant Wojewódzki Policji we W. zwrócił się do organu pierwszej instancji o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji J. K. do kierowania pojazdem w zakresie posiadanych przez niego uprawnień, gdyż łącznie otrzymał on 27 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, które zostały szczegółowo opisane we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Stwierdzono, że w świetle powyższego, organ pierwszej instancji był zatem obowiązany przepisami prawa do zatrzymania J. K. prawa jazdy kat. A, B i E, do czasu uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu sprawdzającego kwalifikacje w tym zakresie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a dotyczących prawidłowości prowadzonego postępowania administracyjnego pod względem proceduralnym, stwierdzono, że są one zupełnie bezpodstawne. Pismem datowanym na dzień [...] r. organ pierwszej instancji zawiadomił J. K. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zatrzymania mu prawa jazdy i skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje w tym zakresie, wyznaczając stronie 14 - dniowy termin do złożenia wyjaśnień w tej sprawie. Zawiadomienie zostało doręczone J. K. z datą [...] r. Zaskarżoną decyzję organ pierwszej instancji wydał zaś dnia [...] r., czyli dzień po upływie wyznaczonego terminu, a zatem strona miała możliwość skorzystania z prawa czynnego udziału w pierwszoinstancyjnym postępowaniu. "Zawiadomienie" wystosowane przez odwołującego się do organu pierwszej instancji, w którym gołosłownie podał, że jest chory i w dniu [...] r. nie może stawić się w urzędzie, nie stanowiło przeszkody do podjęcia w tej sprawie prawidłowego rozstrzygnięcia. Odnośnie do wiedzy odwołującego się co do liczby uzyskanych punktów karnych poinformowano, że każdy kierowca, który naruszył przepisy we własnym interesie może dowiedzieć się o aktualnym stanie posiadanych punktów w siedzibie organu prowadzącego ewidencję, a nawet, w miarę możliwości technicznych, w dowolnej jednostce Policji (§ 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998). W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego, uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia jest "pozornie obszerne" i milczeniem pomija fakt, iż pozbawiono go "prawa do obrony formalnej i obrony materialnej". J. K. podniósł, że skoro dnia [...] r. złożył wniosek o odroczenie wydania decyzji, ponieważ był chory, a - jak zaznaczył - ma już [...] lat, to "arogancją i złośliwym odwetem" było podjęcie rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji zaraz następnego dnia, tj. [...] r. Stwierdził, że "rażąco" naruszono zasady procedury administracyjnej, gdyż w pierwszej kolejności organ winien był wezwać go do okazania stosownego zaświadczenia lekarskiego, a dopiero później "zarzucać mu gołosłowność". Ponadto skarżący podkreślił, że zaskarżona decyzja została wydana "pochopnie i przedwcześnie", gdyż na dzień [...] r. nie wydano mu decyzji o skierowaniu na badanie psychologiczne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu przed dniem l stycznia 2004 r. właściwy obecnie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Według zaś art. 3 i art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność zaskarżonych aktów administracyjnych z prawem materialnym, a także badanie zgodności tych aktów z przepisami procedury administracyjnej. W razie stwierdzenia, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, bądź z naruszeniem prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, uchyla zaskarżony akt w całości lub w części. Rozpatrując skargę, Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa o jakim mowa wyżej. Skarga zatem nie mogła być uwzględniona. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r., Nr 58, poz. 515), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy wydaje starosta w razie przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Według zaś przepisu art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Z akt sprawy bezspornie wynika, że J. K. w okresie od [...] r. do [...] r. otrzymał łącznie 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, co stanowiło podstawę do zatrzymania prawa jazdy Słusznie zatem organ I instancji, na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. orzekł o zatrzymaniu mu prawa jazdy, stwierdzając że ilość, rodzaj i charakter popełnionych naruszeń zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego dowodzi, że skarżący nie posiada wymaganych kwalifikacji do bezpiecznego uczestniczenia w ruchu drogowym jako kierowca. Organ administracyjny bowiem był związany przepisami prawa i zobowiązany do zatrzymania J. K. prawa jazdy do czasu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu sprawdzającego jego kwalifikacje w tym zakresie. Sąd administracyjny natomiast nie może kontrolować zasadności obciążenia skarżącego tymi konsekwencjami (punktami karnymi). Wbrew zarzutom skarżącego, rozpoznając niniejszą sprawę organ I instancji nie naruszył przepisów procedury administracyjnej w stopniu wpływającym na treść rozstrzygnięcia. Z akt sprawy wynika, że skarżący został zawiadomiony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w zakresie zatrzymania mu prawa jazdy, a zebrany w sprawie materiał dowodowy niebudzący żadnych wątpliwości pozwalał na wydanie zaskarżonego orzeczenia. Wymienione w skardze zarzuty nie miały wpływu na jego podjęcie bowiem z akt sprawy jednoznacznie wynika, że J. K. otrzymał łącznie 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, co musiało skutkować zatrzymaniem mu prawa jazdy. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 §1 – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku. Wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. oparty był wprawdzie na przepisie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit.b cytowanej ustawy i wywołać miał skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem (ami) w ramach posiadanych uprawnień. Tymczasem dane w nim zawarte (wspomniane 27 pkt) posłużyły organowi I instancji do wszczęcia z urzędu i zakończenia postępowania w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy. W przedmiocie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem (ami) utrzymuje się natomiast bezczynność, którą może przerwać sam wnioskodawca stosownym zażaleniem bądź organ administracyjny podejmując stosowne czynności. Nie określa to w każdym razie bytu prawnego kwestionowanej przez skarżącego czynności.