II SA/Wr 2488/01

Sygn. akt 3 II SA/Wr 2488/2001 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Krystyna Anna Stec Sędzia NSA - Barbara Adamiak Sędzia NSA - Anna Moskała (sprawozdawca) Protokolant - Katarzyna Dziok po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi J. H. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę. sygn. akt 3 II SA/Wr 2488/2001 2 Uzasadnienie Decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. Oddział w J. G., działając w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz § 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, którą stwierdzono brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - astma oskrzelowa. W uzasadnieniu podniesiono, że Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z., decyzją z dnia [...], orzekł brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - astma oskrzelowa. Decyzję powyższą wydano w oparciu o orzeczenia lekarskie J. Ośrodka Medycyny Pracy i Instytutu Medycyny Pracy w Sosnowcu. W sprawie pozostawało poza sporem, że skarżący był zatrudniony na stanowisku spawacz-ślusarz w Fabryce A w Z. i w czasie pracy był narażony na działanie czynników drażniących układ oddechowy (dymy spawalnicze, pyły). Jednakże sam fakt wykonywania pracy w narażeniu na wymienione czynniki szkodliwe nie upoważnia do stwierdzenia choroby zawodowej, bowiem z uwagi na wrażliwość osobniczą niezbędne jest jej kliniczne rozpoznanie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu od tej decyzji organ odwoławczy podniósł, że nawet jeżeli na prawdzie polegają twierdzenia skarżącego, iż przez cały okres pracy zawodowej był narażony na działanie czynników szkodliwych, to nie zmienia to w niczym prawidłowości podjętego przez organ I instancji rozstrzygnięcia, bowiem nie nastąpiło rozpoznanie kliniczne choroby zawodowej. W skardze na tę decyzję skarżący podniósł, że przeprowadzone badania środowiskowe dotyczyły stanowiska pracy ślusarza, a nie stanowiska spawacza. Z tego powodu domagał się ponownego przeprowadzenia badania w ośrodku medycyny pracy innym niż S. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że zarzuty skargi nie zmieniają w niczym okoliczności sprawy, gdyż zmian chorobowych w postaci astmy oskrzelowej nie stwierdzono u skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej wyżej ustawy kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w sygn. akt 3 II SA/Wr 2488/2001 3 art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem badając decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Według § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) " Za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy". Z powyższego uregulowania wynika zatem, że stwierdzenie choroby zawodowej jest uzależnione od łącznego wystąpienia dwóch przesłanek: po pierwsze musi to być rodzaj choroby, który mieści się w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do powołanego wyżej rozporządzenia, po drugie choroba zawodowa została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, przy czym przy ocenie działania czynnika szkodliwego należy uwzględnić okoliczności wymienione w § 1 ust. 2 tego rozporządzenia. Warunkiem koniecznym stwierdzenia przez organy inspekcji sanitarnej choroby zawodowej jest jej uprzednie lekarskie rozpoznanie przez właściwe medyczne jednostki orzecznicze, co w sposób oczywisty wynika z powołanego wyżej rozporządzenia. Z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 i 77 § 1 kpa wynika z kolei obowiązek organu podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przeprowadzone przez organy obu instancji postępowanie tym wymogom czyni zadość. W sprawie pozostaje poza sporem, że skarżący w okresie od 10.11. 1975 do 30.06.1976 pracował jako ślusarz, w okresie 1.07.1976 do 19.09.1976 jako ślusarz spawacz, w okresie 7.04.1977 do 19.10.1977 jako ślusarz narzędziowy, w okresie 20.10.1977 do 31.12.1979 jako ślusarz montażowy-spawacz (NRD), w okresie od 1.01.1980 do 28.02.1989 jako ślusarz-spawacz, w okresie od 1.03.1989 do 31.12.1990 jako spawacz (CSRS), w okresie od 3.01.1991 do 29.03.1991 jako obsługa pras i nożyc (NRD), w okresie od 3.06.1991 do 31.12.1991 przebywał na urlopie dewizowym jako ślusarz-spawacz, w okresie odl.01.1992 do 31.03.1998 pełnił funkcję przewodniczącego KZ NSZZ "Solidarność", a od 1.04.1998 pracował jako kontroler jakości wyrobów. Przeprowadzone pomiary stężenia czynników szkodliwych wykonane w okresie od 23.11.1998 do 1.12.1998 w Wydziale TN narzędziownia - spawacz, ślusarz-spawacz, spawanie elektryczne drutem w osłonie gazów (CO2) wykazało obecność manganu i jego związków, tlenku węgla, tlenku azotu i tlenki żelaza. W poprzednich latach były wykonywane jedynie pomiary zapylenia. Wbrew twierdzeniem skargi postępowanie sygn. akt 3 II SA/Wr 2488/2001 4 wyjaśniające w przedmiocie środowiska pracy zostało przeprowadzone wyczerpująco. Organy obu instancji ustaliły, iż na stanowiskach, na których był zatrudniony skarżący nie stwierdzono czynników na które jest on uczulony. Skarżący został przebadany w J. Ośrodku Medycy Pracy w J. G., a następnie w Instytucie Medycyny Pracy w S. Obydwa ośrodki stwierdziły, że nie ma związku rozpoznanego u skarżącego schorzenia w postaci astmy oskrzelowej ze środowiskiem pracy, że ma ona podłoże atopowo-infekcyjne. Należy podkreślić, że przeprowadzone badania są bardzo szczegółowe. Przeprowadzone testy alergiczne wykluczyły zawodowe tło stwierdzonej u skarżącego astmy. Orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej jest wiążące dla organów inspekcji sanitarnej, prowadzi więc do odmowy stwierdzenia choroby, jeżeli orzeczenie takie odpowiada warunkom jakie winna spełniać opinia biegłego, a płynące z niego wnioski nie stoją w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W okolicznościach sprawy nie można zarzucić by załączone do akt sprawy orzeczenia lekarskie takich wymogów nie spełniały, a decyzja nie uwzględniała całokształty okoliczności sprawy. Skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skarga po myśli art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu.