II SA/Wr 253/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. M.-G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy uchylenia czynności materialno-technicznych polegających na wielokrotnym zarejestrowaniu zameldowania na pobyty czasowe postanawia: przyznać pełnomocnikowi, adw. M. M.-G., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, na pełnomocnika H. B. została wyznaczona adw. M. M.-G., która zastępowała skarżącego przed tutejszym Sądem. Wynagrodzenie w tym zakresie zostało jej przyznane w wyroku z dnia 2 września 2015 r. Następnie pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczając, że koszty te nie została zapłacone w całości ani w części. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adwokatowi prowadzącemu sprawę w I instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł. W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest 27,60 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.