II SA/Wr 255/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędziowie: NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Asesor WSA Olga Białek Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi J. M., J. M. i A. M. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawach pozwolenia na budowę instalacji gazowej i wydania pozwolenia na budowę przyłącza gazowego I. uchyla zaskarżoną decyzję w części uchylającej poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z dnia [...] Nr [...]i umarzającej w tym zakresie postępowanie organu I instancji; II. w pozostałym zakresie oddala skargę; III. orzeka, iż zaskarżona decyzja w części uchylonej nie może być wykonana; IV. zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżących kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...]Nr [...]Starosta P., powołując się na art. 149 § 3 kpa, po ponownym rozpatrzeniu żądania skarżącej J. M., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi: wydania pozwolenia na budowę przyłączy gazowych we wsi G. - inwestor Urząd Gminy w G. oraz wydania pozwolenia na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym Nr [...] w G.dla W. J. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w dniu [...]Kierownik Urzędu Rejonowego w G. wydał decyzję Nr [...], dotyczącą pozwolenia na budowę przyłączy gazowych dla całej miejscowości G. Inwestorem był Urząd Gminy w G. W momencie wydawania decyzji pozwolenia na budowę właścicielką posesji Nr [...] przy ul. G. w G. była M. B. Organ stwierdził, że w aktach sprawy znajduje się jej zgoda na wykonanie gazociągu. Starosta P. podniósł następnie, że zgodnie z art. 49 kpa strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji państwowej przez obwieszczenia lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Wskazując zaś, iż stosownie do § 6 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie podziału inwestycji oraz zakresu, zasad i trybu ustalania ich lokalizacji (Dz.U. Nr 11, poz. 75), jeżeli projektowany przebieg inwestycji liniowych, sieciowych i drogowych powoduje konieczność wszczęcia postępowania administracyjnego w stosunku do większej niż 50 liczby stron właściwy terenowo organ administracji państwowej może zawiadomić o decyzjach i innych czynnościach przez obwieszczenie oraz w prasie lokalnej, Starosta stwierdził, że przepis ten został zastosowany w przypadku decyzji Nr [...]z dnia [...]przez Urząd Gminy w G. - inwestora inwestycji. Organ podkreślił, że powyższa decyzja nie została oprotestowana przez żadnego z ówczesnych właścicieli i stała się prawomocna oraz ostateczna. Podnosząc, iż w dniu [...]Kierownik Urzędu Rejonowego w G. wydał decyzję Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym Nr [...] w G. na rzecz W. J., organ I instancji stwierdził, że budynek Nr [...] nie był i nie jest własnością J. M. Starosta P. zaznaczając, iż roboty budowlane związane z kompleksową gazyfikacją wsi G., zarówno sieci, jak i przyłączy gazowych, zostały wykonane na podstawie decyzji pozwolenia na budowę, która stała się ostateczna, prawomocna i wykonalna w 1993 r., podniósł, że do 2000 r. M. B., jako właścicielka działki Nr [...], nie odwołała się od decyzji administracyjnych pozwoleń na budowę sieci i przyłączy gazowych, ani nie zgłaszała uwag i zastrzeżeń w trakcie realizacji robót budowlanych. Organ podkreślił następnie, iż uchylenie decyzji z przyczyn uzasadniających wznowienie postępowania jest ograniczone czasowo. Stwierdził, że ponieważ nie mają miejsca dwie pierwsze przyczyny wymienione w art. 145 § 1 kpa, to zgodnie z art. 148 § 1 kpa nie można uchylić decyzji, jeżeli od dnia ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Starosta zaznaczył, że J. M. została współwłaścicielką działki Nr [...] i posadowionego na niej budynku mieszkalnego Nr [...] na podstawie umowy darowizny w dniu [...], a więc w czasie, gdy przyłącze gazowe do budynku Nr [...] funkcjonowało już co najmniej 5 lat. Dlatego - zdaniem organu - nie jest ona stroną postępowania administracyjnego budowy przyłącza gazowego. Organ I instancji podał, że od 2001 r. do Starostwa P. wpływają podpisane przez J. M. pisma dotyczące posesji Nr [...] oraz że właścicielka posesji Nr [...] E. J. zgłaszała zamiar wykonania remontu swojego budynku mieszkalnego. Wobec braku zgody sąsiadki na wejście na teren działki Nr [...]w celu wykonania robót zawieszono postępowanie w tej sprawie. W ocenie organu powyższe świadczy o narastającym konflikcie sąsiedzkim. Starosta P. stwierdził, że J.M. w uzasadnieniu swojego wniosku nie wykazała, iż decyzje pozwolenia na budowę [...]i Nr [...]dotyczyły jej interesu prawnego lub obowiązku, bowiem tylko w takim przypadku mogłaby być uznana za stronę. Organ podkreślił, że o dopuszczeniu osoby zainteresowanej do uczestnictwa w sprawie nie decyduje wola samej osoby zainteresowanej, lecz przepisy prawa materialnego. Odwołanie od tej decyzji złożyli skarżący J. M., J. M. i A. M., wnosząc o jej uchylenie lub unieważnienie. Skarżący podkreślając, iż są właścicielami nieruchomości nr [...] położonej w G. nr [...] podnieśli, że przez tę posesję przebiega przyłącze gazowe do budynku nr [...]. Wskazując, iż w czasie jego budowy właścicielką należącej obecnie do nich nieruchomości była M. B., twierdzili, że poprzednia właścicielka nie była poinformowana o toczącym się postępowaniu i nie wyraziła pisemnej zgody na przebieg przyłącza przez jej posesję. Wywodzili, że decyzja z dnia [...]Nr [...]została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Oświadczyli, że M. B. wyraziła zgodę na poprowadzenie przyłącza gazowego, ale tylko i wyłącznie do budynku nr [...] a nie [...]. Nie zgodzili się ze stwierdzeniem, że nie są stroną postępowania administracyjnego budowy przyłącza gazowego. Przedstawiając szereg krytycznych uwag pod adresem organu I instancji zarzucili, że decyzja z dnia [...]została wydana w wyniku przestępstwa, ponieważ zostało naruszone prawo własności M. B., a obecnie ich prawo własności. Decyzją z dnia [...] Nr [...]Wojewoda D., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016), uchylił decyzję Starosty P. z dnia [...] Nr [...]w części dotyczącej odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] Nr [...]wydającą pozwolenie na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym nr [...] w G. dla W. J. i umorzył w tym zakresie postępowanie organu I instancji, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawiwszy dotychczasowy przebieg postępowania podał, że analizując akta sprawy w kontekście złożonego odwołania ustalił na podstawie rysunku nr [...] "Planu sytuacyjnego sieci gazowej średnioprężnej - przyłącza w G.", iż w projekcie nie zostało uwzględnione przyłącze do budynku usytuowanego w G. nr [...], natomiast decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] Nr [...] dotyczyła pozwolenia na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym nr [...] w G. Wskazując na powyższe organ przedstawił przebieg postępowania zmierzającego do uzupełnienia akt sprawy poprzez przedłożenie całości dokumentacji związanej ze zgłoszeniem do użytku obu inwestycji i podał, że A Sp. z o.o. we W., Zakład B W., Dział Obsługi Sieci G. przy piśmie z dnia [...]przesłał inwentaryzację sieci i przyłączy do budynków nr [...] i [...] w G. oraz kserokopię protokołu nr [...]z dnia [...] z końcowego odbioru robót i przekazania do użytku "Gazyfikacji wsi G.", z których to dokumentów wynika, że przyłącze do budynku nr [...] zostało wykonane i przekazane do użytkowania. W opinii Wojewody D. organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji słusznie stwierdził, iż J. M. nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Wskazał, że zgodnie z przyjętym orzecznictwem oraz przepisami prawa proceduralnego, odmowa wznowienia postępowania, a więc wydanie decyzji na podstawie art. 149 § 3 kpa, może mieć miejsce jedynie w wypadku, gdy wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, to znaczy gdy z podaniem wystąpiła osoba nie będąca stroną postępowania zakończonego decyzją, co do której wznowienia żąda. Wojewoda podniósł, że zgodnie z art. 30 § 4 kpa w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedziczonych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Organ odwoławczy stwierdził, że wymieniony przepis ma zastosowanie do postępowania administracyjnego, które pozostaje w toku, co - w jego ocenie - nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie. Wskazując na powyższe Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w części dotyczącej odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]Nr [...], zatwierdzającą plan realizacyjny i wydającą pozwolenie na budowę przyłączy gazowych we wsi G. Natomiast rozstrzygnięcie przedstawione w decyzji Starosty P. znak [...]z dnia [...]o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]znak [...]w sprawie wydania pozwolenia na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym nr [...] w G. dla W. J., organ odwoławczy uchylił, a postępowanie w tym przedmiocie umorzył. Wojewoda podał, że podstawą umorzenia wyżej wskazanego postępowania był brak wniosku strony w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej wewnętrznej instalacji gazu w budynku usytuowanym w G. nr [...]. Zdaniem organu II instancji wniosek J. M. dotyczył jedynie budowy przyłączy gazowych we wsi G. Na powyższą decyzję J. M., J. M. i A. M. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżący polemizując z zaskarżoną decyzją i poprzedzającą ją decyzją Starosty P. przedstawili argumentację podobną do zawartej w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wskazali, że J. M. i A. M. są współwłaścicielami nieruchomości położonej w G. nr [...] - każde z nich w 1/6 części, a J. M. jest jej współwłaścicielem w 4/6. Skarżący oświadczyli, iż bezwzględnie uważają, że są stroną w przedmiotowym postępowaniu. Podali, iż M. B. wystąpiła z wnioskiem do Urzędu w P. o informację w sprawie przyłącza gazowego do budynku nr [...] w G. i to właśnie było wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie, a ponieważ nie dostała odpowiedzi na swoje pismo, uznać należy, że postępowanie to jest w toku. Wskazali, iż aktem notarialnym z dnia [...] M. B. przekazała swoją własność w formie darowizny J. M., a więc doszło do zbycia praw. Skarżący nie zgodzili się też z ustaleniem, że J. M. nie wystąpiła z wnioskiem dotyczącym wznowienia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym nr [...] w G. Podkreślili, że pismem z dnia [...]J. M. wystąpiła do Wojewody D. o wznowienie postępowania i uchylenie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]nr [...]. Wnieśli o "wnikliwe przeanalizowanie tej sprawy, jak również dokumentacji i unieważnienie decyzji wydanych z rażącym naruszeniem prawa". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. Skarżący podtrzymali swoje stanowisko i ponawiali przedstawianą przez siebie argumentację również w kolejnych pismach kierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu po wniesieniu skargi. Podkreślali, że J. M. ma pełne prawo do dochodzenia roszczeń o unieważnienie decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa i wywodzili, że żaden Urząd nie miał prawa wydać decyzji na przejście przyłączem przez cudzą własność. Podnieśli, iż żaden Urząd nie pozwoliłby sobie, aby jego własnością zarządzała osoba fizyczna, np. M. B., a więc Urząd też nie ma prawa zarządzać własnością M. B., gdyż nie został do tego przez nią upoważniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek skarżącej J. M., która domagała się wznowienia postępowania zarówno w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] Nr [...]Kierownika Urzędu Rejonowego w G., zatwierdzającą plan realizacyjny i udzielającą Urzędowi Gminy w G. pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej przyłącza gazowe, jak i w postępowaniu zakończonym decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]Nr [...], udzielającą W. J. pozwolenia na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym usytuowanym w G. Nr [...]. Powyższe wynika z treści inicjujących przedmiotowe postępowanie pism skarżącej J. M. z dnia [...] ("Zwracam się /.../ o wznowienie postępowania w sprawie przyłącza gazowego i komina do budynku nr [...]w G., którego właścicielem jest E. J."; "Uważam, że decyzja pozwolenia na budowę nr [...]z dnia [...]/.../ nie powinna w ogóle istnieć..."; "Pani B. nigdy nie wyraziła zgody ani na poprowadzenie przyłącza gazowego do budynku nr [...], ani na wybudowanie komina od strony posesji nr [...] /w projekcie komin usytuowany jest wewnątrz budynku/") oraz z dnia [...] ("Uważam, że decyzja pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...]/.../ nie powinna w ogóle istnieć..."; "Pani B. nigdy nie wyraziła zgody ani na poprowadzenie przyłącza gazowego do budynku nr [...], ani na wybudowanie komina od strony posesji nr [...] /w projekcie komin usytuowany jest wewnątrz budynku/"). Zauważyć wypada, że chociaż skarżąca w pismach tych podkreślała, iż przedmiotem jej wniosku o wznowienie postępowania jest decyzja z dnia [...]Nr [...]i nie wie, dlaczego w piśmie Starosty P. z dnia [...]podany jest inny numer decyzji [...] z dnia [...], to jednak z treści pism kierowanych do organów administracyjnych wynikało jednoznacznie, że kwestionuje ona nie tylko decyzję o pozwoleniu na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym usytuowanym w G.Nr [...], ale również decyzję o pozwoleniu na budowę przyłączy gazowych, a więc właśnie decyzję z dnia [...]Nr [...]Kierownika Urzędu Rejonowego w G. Także w kolejnych pismach składanych przez skarżącą J.M. podczas toczącego się postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie wynikało jednoznacznie, że uważa ona za wadliwe obie wymienione wyżej decyzje. W tej sytuacji organ odwoławczy - wbrew treści wniosku skarżącej J. M. - błędnie przyjął w zaskarżonej decyzji, że skarżąca ta nie składała wniosku w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej wewnętrznej instalacji gazu w budynku usytuowanym w G. Nr [...], a jej wniosek dotyczył jedynie budowy przyłączy gazowych we wsi G. W konsekwencji powyższego organ odwoławczy wadliwie uchylił decyzję Starosty P. z dnia [...] Nr [...]w części dotyczącej odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]Nr [...], wydającą pozwolenie na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym nr [...] w G. dla W. J. i błędnie umorzył w tym zakresie postępowanie organu I instancji. W tym stanie rzeczy trafny jest podniesiony w skardze zarzut, iż wbrew stanowisku Wojewody D. wniosek J. M. o wznowienie postępowania obejmował również decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]Nr [...]. Tak więc zaskarżona decyzja w części uchylającej poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z dnia [...] Nr [...]i umarzającej w tym zakresie postępowanie organu I instancji jest wadliwa. Odnosząc się do dalszych zarzutów podnoszonych w skardze rozważyć trzeba, czy skarżący mogą domagać się wznowienia postępowania administracyjnego w sprawach, w których - jak twierdzą - nie brała udziału M. B., będąca - ich zdaniem - stroną w tamtych postępowaniach. Rozstrzygając tę kwestię stwierdzić należy, iż skarżący jako obecni współwłaściciele nieruchomości położonej w G. nr [...] są następcami prawnymi M. B. i wchodzą w jej prawa oraz obowiązki związane z tą nieruchomością. Konsekwencją powyższego jest to, że mogą oni domagać się wznowienia postępowania w konkretnych sprawach w takim zakresie, w jakim mogłaby czynić to sama M. B., gdyby nadal była właścicielką wspomnianej nieruchomości. Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma zatem to, czy byłyby podstawy do odmowy wznowienia postępowania w sprawach zakończonych ostatecznymi decyzjami Kierownika Urzędu Rejonowego w G.z dnia [...]Nr [...] i z dnia [...] Nr [...], gdyby ubiegała się o to M. B., czy też zachodziłyby wówczas przesłanki do wznowienia postępowania. Rozważając powyższą kwestię zauważyć należy, że decyzja z dnia [...]Nr [...]Kierownika Urzędu Rejonowego w G. zatwierdzająca plan realizacyjny i udzielająca pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej przyłącza gazowe we wsi G. została wydana na rzecz inwestora, którym był Urząd Gminy w G., a nie któryś z właścicieli sąsiedniej nieruchomości nr [...] - E. J., czy też W. J. Na podstawie tej decyzji zostały zrealizowane przyłącza gazowe w całej wsi G., w tym między innymi do posesji nr [...] i nr [...]. Była to więc decyzja udzielająca inwestorowi - Urzędowi Gminy w G. pozwolenia na budowę przyłączy gazowych, dotycząca nie tylko posesji nr [...], czy nr [...], ale wszystkich nieruchomości położonych w całej wsi G., których właściciele wyrazili na tę inwestycję zgodę. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że M. B., podobnie jak inni właściciele nieruchomości objętych przedmiotową inwestycją gminną, wyraziła zgodę na realizację tej inwestycji poprzez złożenie podpisu na opatrzonym datą [...]wykazie właścicieli i użytkowników gruntów. Podkreślić przy tym trzeba, że widniejący we wspomnianym wykazie przy nazwisku M. B. zapis: "G. [...]", to adres tej osoby, nie zaś wyrażenie zgody jedynie na budowę przyłącza gazowego do budynku nr [...]. Podpisy wszystkich osób widniejących wraz z ich adresami na powyższym wykazie oznaczają zgodę tychże osób na przedmiotową inwestycję prowadzoną przez Urząd Gminy w G. na wszystkich wymienionych tam posesjach. Jeżeli zatem M. B. wyraziła zgodę na tę inwestycję i w wyniku tego na doprowadzenie gazu do jej nieruchomości, to znaczy, że wiedziała o mającej być zrealizowanej inwestycji. Skoro zaś M. B. miała doprowadzony do swojej nieruchomości gaz, to tym samym wiedziała, że przedmiotowa decyzja była podjęta i to niezależnie od przyjętego przez organ sposobu powiadamiania stron o tej decyzji. Decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]Nr [...]udzielająca W. J. pozwolenia na budowę instalacji gazowej w stanowiącym jego własność budynku mieszkalnym dotyczyła jedynie należącej do inwestora nieruchomości, a zatem nie naruszała interesów prawnych osób trzecich. Budowa wewnętrznych instalacji w domach jednorodzinnych nie wpływa bowiem na uprawnienia lub obowiązki innych osób. Do wydania pozwolenia na budowę takich instalacji nie jest więc konieczna zgoda właścicieli sąsiednich nieruchomości. Dlatego też M. B. nie musiała wyrażać żadnej zgody na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym nr [...] w G. i nie była stroną w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji z dnia [...] Nr [...]. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W myśl art. 148 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1), przy czym termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości, że M. B. o decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]Nr [...]udzielającej Urzędowi Gminy w G. pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej przyłącza gazowe musiała najpóźniej dowiedzieć się w czasie, gdy na jej nieruchomości realizowano przyłącze gazowe, a więc jeszcze w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych XX w. Tak więc termin przewidziany w art. 148 kpa w sprawie tej nie został zachowany. Nie ma też podstaw do przyjęcia, że M. B. była stroną w postępowaniu zakończonym wydaniem przez Kierownika Urzędu Rejonowego w G. ostatecznej decyzji z dnia [...] Nr [...]udzielającej W. J. pozwolenia na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym nr [...] w G. Zgodnie z art. 149 § 3 kpa odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko w razie, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 kpa, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych będzie miała miejsce, gdy strona żąda wznowienia postępowania w sprawie, w której organ działał w innej formie prawnej, np. umowy cywilnej, czynności materialno-technicznej, w formie zaświadczenia, gdy sytuacja jednostki kształtowana jest z mocy prawa; gdy sprawa nie jest jeszcze zakończona decyzją ostateczną, gdy strona opiera żądanie wznowienia postępowania na podstawach wyliczonych w art. 156 § 1 kpa, np. na zarzucie rażącego naruszenia prawa. Niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych wystąpi, gdy strona żąda wznowienia postępowania w innej sprawie, aniżeli zakończonej decyzją ostateczną. Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych będzie miała miejsce, gdy żądanie wszczęcia postępowania złoży jednostka, nie będąca stroną w sprawie lub strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego (B.Adamiak w: B.Adamiak, J.Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 2 wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 1998, s.737-738). W tym stanie rzeczy w odniesieniu do M. B. zachodziłyby podstawy do odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] Nr [...], bowiem żądanie wznowienia postępowania w tej sprawie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 kpa, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. W stosunku do M. B. zachodziłyby również podstawy do odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]Nr [...], gdyż w sprawie tej nie była ona stroną. Skoro zatem zachodziłyby podstawy do odmowy wznowienia postępowania zarówno w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] Nr [...], jak i w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]Nr [...], w odniesieniu do M. B., to tym samym zachodziły podstawy do odmowy wznowienia postępowania w tym zakresie również w stosunku do jej następców prawnych, czyli wobec skarżących. Prawidłowo w tej sytuacji Starosta P. decyzją z dnia [...]Nr [...]odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawach zakończonych wyżej wymienionymi decyzjami ostatecznymi Kierownika Urzędu Rejonowego w G. dotyczącymi wydania na rzecz Urzędu Gminy w G. pozwolenia na budowę przyłączy gazowych we wsi G. oraz wydania na rzecz W. J. pozwolenia na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym Nr [...] w G. Wojewoda D. natomiast - jak już wyżej wskazano - zaskarżoną decyzją wadliwie uchylił decyzję Starosty P. z dnia [...]Nr [...]w części dotyczącej odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]Nr [...], wydającą pozwolenie na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym nr [...] w G. dla W. J. i błędnie umorzył w tym zakresie postępowanie organu I instancji. W pozostałej zaś części zaskarżona decyzja Wojewody D. - to jest w zakresie, w jakim utrzymała ona w mocy poprzedzającą ją decyzję organu I instancji - jest zgodna z prawem. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu jedynie w części uchylającej poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z dnia [...]Nr [...]i umarzającej w tym zakresie postępowanie organu I instancji. W pozostałym zaś zakresie skarga podlegała oddaleniu. Mając na względzie powyższe - zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 oraz art. 200 i art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.