II SA/Wr 255/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia ... w przedmiocie uznania za niedopuszczalne zażalenie na postanowienie organu I instancji odmawiające dopuszczenia do udziału jako strona postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy domu mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. na rzecz D. kwotę 100 zł (stu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W skardze złożonej na wyżej oznaczone postanowienie strona skarżąca zarzucając "sprzeczność ustaleń organu i naruszenia prawa materialnego" oraz wskazując na treść art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (t. jedn. z 2000, Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując w uzasadnieniu, że postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. nr SKO/41/PPSA-5/2013 - wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. – uwzględnił w całości skargę, uchylił kwestionowane postanowienia i umorzył postępowanie organu I instancji w przedmiotowym zakresie. Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jest to jedna z "innych przyczyn" bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego skutkująca jego umorzeniem (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło – przy uwzględnieniu w całości skargi- do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. W świetle powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.