II SA/Wr 256/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i Cz. Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi publicznej kategorii gminnej – łącznika między ul. R. i O. we W. postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić uiszczony wpis w wysokości 200 zł Działając w imieniu A. Ł. i Cz. Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody (Nr[...]) z dnia [...]. o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej kategorii gminnej – łącznika między ul. R. i O. we W. wniósł adwokat M. H. Od skargi został uiszczony wpis w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Natomiast zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 21 grudnia 2003r. Nr 221, poz. 2193) wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego 500 zł. W niniejszej sprawie wpis został uiszczony w kwocie 200 zł, a zatem z naruszeniem postanowień § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa powyżej. Jak podnosi się bowiem w literaturze uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać zarówno na niewniesieniu opłaty lub wniesieniu jej w wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia, jak i w opłaceniu jej w znakach opłaty sądowej ( por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005r., s. 547). Z uwagi na fakt zaniechania uiszczenia opłaty stałej w należnej wysokości od skargi wnoszonej przez profesjonalnego pełnomocnika i mając na uwadze dyspozycję wynikającą z art. 221 powyższej ustawy należało orzec jak w sentencji postanowienia.