II SA/Wr 2563/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędzia WSA Teresa Cisyk - spr. Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Wołczynie z dnia 10 września 2003 r. nr XI/108/2003 w przedmiocie zmiany uchwały z dnia 20 czerwca 2003 r., nr X/102/2003 dotyczącej uchwalenia Statutu Gminy Wołczyn po rozpoznaniu wniosku Gminy Wołczyn o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA/Wr 2563/2003 postanawia: 1. sprostować wyrok w ten sposób, że w komparycji wyroku w wersie 4 od dołu, numer zaskarżonej uchwały "X/102/2003", zastąpić numerem "XI/108/2003", 2. sprostować uzasadnienie wyroku w ten sposób, że powołany numer uchwały "X/102/2003", zastąpić numerem "XI/108/2003". Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 2563/2003, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały z dnia 10 września 2003 r., nr XI/108/2003 w sprawie zmiany uchwały z dnia 20 czerwca 2003 r., nr X/102/2003 dotyczącej uchwalenia Statutu Gminy Wołczyn. W dniu 14 kwietnia 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), Gmina Wołczyn złożyła wniosek o sprostowanie błędu jaki wystąpił w wyroku z dnia 20 kwietnia 2004 r., w numerze uchwały będącej przedmiotem skargi. Sprawa dotyczyła uchwały nr XI/108/2003z dnia 10 września 2003 r., a tymczasem w w/w Wyroku określono numer tej uchwały jako X/102/2003. Sprostowanie może nastąpić z urzędu i na wniosek strony. Sposób redakcji art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 253, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., może sugerować, że sprostowanie wyroku następuje wyłącznie z urzędu. Jednakże możliwość złożenia wniosku w tym zakresie nie jest wykluczona, o czym stanowi wprost: art. 159 P.p.s.a., który mówi, że "wniosek o sprostowanie" nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia i art. 194 § 1 pkt 5 P.p.s.a., przewidujący prawo do zażalenia m.in. na odmowę sprostowania orzeczenia (por. B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 358). Przedmiotem sprostowania postanowienia mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (patrz: B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359). Wniosek o sprostowanie jest zasadny. W wyroku wystąpiła oczywista omyłka. Pojęcie "innych oczywistych omyłek" ma dużo szerszy zakres i jest trudniejsze do zdefiniowania, niż błędy pisarskie i błędy rachunkowe. Można tylko przyjąć, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego (por. B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s.360). Oczywista omyłka w wyroku polegała na napisaniu w komparycji (wers 4 liczony od dołu) i w uzasadnieniu numeru zaskarżonej uchwały, jako "X/102/2003", zamiast numeru "XI/108/2003". Omyłkę tę należało, zgodnie z wnioskiem strony sprostować. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.