II SA/Wr 258/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Julii K. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 13 stycznia 2000 r. (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania ekspertyzy o stanie technicznym budynku - oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z 3 marca 1999 r. (...) na podstawie art. 62 ust. 3, art. 81c ust. 2 i art. 84a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ oraz art. 123 Kpa nałożył na Julię K. obowiązek wykonania w terminie do 30 czerwca 1999 r. ekspertyzy o stanie technicznym budynku mieszkalnego w Ł. 18 w części użytkowanych wspólnie kominów dymowych. Na skutek zażalenia złożonego przez Julię K. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z 13 stycznia 2000 r. (...) na podstawie art. 138 par. 2 Kpa uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W motywach tego postanowienia wskazano, iż dnia 2 marca 1999 r. Julia K. będąca współwłaścicielką nieruchomości położonej w Ł. nr 18, wystąpiła do Starostwa Powiatowego w K. z wnioskiem o zbadanie sprawy nieodpowiedniego stanu wspólnych kominów dymowych w budynku mieszkalnym. W tym samym dniu pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. przeprowadzili oględziny budynku mieszkalnego położonego w obrębie wspomnianej nieruchomości. W wyniku powyższych czynności ustalono, że w mieszkaniach znajduje się ogrzewanie piecowe. Julia K. oświadczyła, że w czasie wieczornego użytkowania pieca u sąsiadów - rodziny K., w jej mieszkaniu pojawia się dym. Po dokonaniu oględzin mieszkania rodziny K. nie stwierdzono śladów uszkodzeń komina ani wykonywania prac remontowych. Natomiast na ścianie przykominowej zauważono ukośne pęknięcie tynku. W związku z powyższymi ustaleniami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał dnia 3 marca 1999 r. postanowienie (...), którym nałożył na Julię K. obowiązek wykonania w terminie do dnia 30 czerwca 1999 r. ekspertyzy o stanie technicznym budynku mieszkalnego w części użytkowanych wspólnych kominów dymowych. Na postanowienie powyższe wniosła zażalenie Julia K. a organ II instancji po jego rozpatrzeniu przyjął, że organ I instancji oparł skarżone rozstrzygnięcie na przepisie art. 62 ust. 3 w związku z art. 81c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. Z unormowania tego wynika, że na właściciela obiektu budowlanego będącego w złym stanie technicznym oraz powodującym zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia, itp. można nałożyć obowiązek przeprowadzenia kontroli stanu technicznego obiektu oraz przedłożenia odpowiednich ekspertyz. W odniesieniu do istniejącego stanu faktycznego rozstrzygnięcie organu I instancji jak zauważono jest jak najbardziej słuszne z punktu widzenia wyboru podstawy prawnej. Jednakże jak podkreślił organ II instancji uzasadnione wątpliwości budzi jednak sposób ustalenia podmiotu zobowiązanego do wykonania wspomnianego obowiązku. Zgodnie z prawem budowlanym powinien to być właściciel lub zarządca obiektu. Ponieważ jednak w postępowaniu I instancji ustalono brak zarządcy przedmiotowego obiektu słuszne wydaje się zobowiązanie właściciela. Trudno jednak uznać za właściciela budynku Julię K., która będąc jedną z ośmiu współwłaścicieli budynku posiada w związku z tym jedynie niewielki udział w jego własności. Biorąc ponadto pod uwagę, że wspomniany obowiązek dotyczy kominów dymowych stanowiących część wspólną nieruchomości, powinien być on nałożony na wszystkich współwłaścicieli. Skargę na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła Julia K. Kwestionując powyższe postanowienie skarżąca podnosi, iż czuje się pokrzywdzona ponieważ nie jest prawdą, co ustalił Nadzór Budowlany w K. dlatego też strona stara się o eksperta niezależnego. Strona wyjaśniła, że sąsiedzi podłączyli się do jej komina a w wyniku tego popękał komin oraz ściany i dymi się obecnie do mieszkania skarżącej. Dlatego też w konkluzji skargi strona domaga się, aby spowodować by "każdy lokator używał komina" przynależnego do jego mieszkania. Strona przeciwna odpowiadając na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację z zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem jeżeli odpowiada przepisom prawa materialnego i przepisom procedury administracyjnej. Zgodnie z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ właściwy organ może w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia, środowiska - nakazać przeprowadzenie, w każdym terminie okresowej kontroli a także zażądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. By dokonać oceny czy stan, o którym mowa w art. 62 ust. 3 ustawy z 1994 r. - Prawa budowlanego występuje należy przeprowadzić postępowanie wyjaśniające celem dokonania konkretnych ustaleń zarówno co do rodzaju obiektu budowlanego, jego stanu technicznego, ewentualnych zagrożeń wynikających z tego stanu - i dopiero po wnikliwej ocenie dokonanej w aspekcie wskazanych przepisów prawnych podjąć stosowne decyzje tymi przepisami przewidziane tj. przeprowadzenie kontroli bądź wykonanie ekspertyzy. Jeżeli zachodzi potrzeba dostarczenia samej ekspertyzy w toku postępowania administracyjnego, to organ orzeka o tym w drodze postanowienia. Zgodnie bowiem z przepisami Kpa o kwestiach wynikających w toku postępowania, a niezbędnych do jego właściwego przeprowadzenia, orzeka się w drodze postanowienia, które ma charakter dowodowy. Dopiero po dokonaniu tych ustaleń organ podejmuje rozstrzygnięcie co do istoty sprawy na podstawie np. art. 66 czy art. 67 Prawa budowlanego. Postanowienie takie zgodnie z art. 62 ust. 1 cytowanej ustawy Prawo budowlane kierowane może być do właściciela obiektu lub jego zarządcy. W rozpoznawanej sprawie z uwagi na występujące wątpliwości co do stanu technicznego wspólnych kominów dymowych w nieruchomości położonej w Ł. 18 zaszła potrzeba dostarczenia samej ekspertyzy stanu technicznego budynku w opisanym wyżej zakresie. Z uwagi, iż sporny obiekt nie posiada zarządcy a stanowi współwłasność należało więc jak to słusznie podniesiono w zaskarżonym postanowieniu zobowiązać wszystkich współwłaścicieli tym bardziej, iż ekspertyza dotyczy kominów dymowych stanowiących część wspólną nieruchomości. W związku z tym, iż organ I instancji zobowiązał tylko skarżącą, która jest jednym z 8 współwłaścicieli spornej nieruchomości tak więc prawidłowo strona przeciwna uchyliła postanowienie wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 3 marca 1999 r. (...) przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Wobec powyższego należało w rozpoznawanej sprawie zastosować konstrukcję prawną z art. 138 par. 2 Kpa w związku z art. 144 Kpa co też uczynił organ odwoławczy. Wydane zatem postanowienie przez (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. odpowiada prawu. Tak więc skarga, która nie przedstawia jakichkolwiek argumentów merytorycznych wobec zaskarżonego postanowienia nie zasługiwała na uwzględnienie. Stąd też niezasadnie wniesioną skargę należało oddalić po myśli art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.