II SA/Wr 2594/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz – spr. po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich POSTANAWIA umorzyć postępowanie. L. S. wniósł skargę na decyzję utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie pozbawiające go uprawnień kombatanckich. Po wniesieniu skargi do Sądu L. S., w dniu 19 listopada 2003 r., zmarł. Z aktu zgonu wynika, że L. S. w chwili śmierci był wdowcem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: najpierw odnotować trzeba, że skoro skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., to w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dalsze rozważania poprzedzić trzeba konstatacją, iż skoro skarżący L. S. zmarł w trakcie postępowania sądowego, gdy obowiązywały przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. ), to następstwo prawne po nim regulował przepis art. 30 § 4 kpa w związku z art. 59 ustawy o NSA. Uprawnienia wynikające z ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz innych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (opublikowanej w dacie wydania zaskarżonej decyzji w: Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.), mają charakter praw dziedzicznych, o tyle że w razie śmierci kombatanta przechodzą tylko na jego małżonka (por. W. Chróścielewski i Z. Kmieciak, glosa do wyroku NSA nr SA/Gd 2197/94, OSP 1997/2/29). Skoro w chwili śmierci L. S. był wdowcem, to brak jest następców prawnych, którzy po jego śmierci wstąpiliby w jego miejsce jako skarżącego, do postępowania, którego przedmiotem jest pozbawienie uprawnień kombatanckich. Po wejściu w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, taką sytuację procesową reguluje przepis art. 161 § 1 pkt 2 tej ustawy. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw ściśle związanych z osobą zmarłego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.