II SA/Wr 261/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Asesor WSA Wojciech Śnieżyński Protokolant: starszy sekretarz sądowy Renata Pawlak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lipca 2019 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji w części i w tym zakresie umorzenia postępowania, a w pozostałym zakresie utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy oddala skargę w całości. Pismem z dnia 12 marca 2019 r. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji w części i w tym zakresie umorzenia postępowania, a w pozostałym zakresie utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. decyzją z dnia [...] nr [...], nakazał Wspólnocie mieszkaniowej nieruchomości przy ulicy [...] we W. - stanowiącej ogół współwłaścicieli budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ulicy [...] we W., usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku poprzez: 1. wzmocnienie elementów konstrukcyjnych drewnianej więźby dachowej - płatwi, wzmocnienie ścian konstrukcyjnych budynku w lokalu nr [...] oraz na klatce schodowej w obrębie drzwi wejściowych do lokali nr [...] i [...], w zakresie zarysowań ścian o rozwarciu rys powyżej 2 mm wraz z uzupełnieniem ubytków elementów murowanych oraz tynków, wymianę warstw stopu w obrębie zapadniętej podłogi w pomieszczeniu kuchennym w lokalu mieszkalnym nr [...] w zakresie desek "ślepej podłogi", które uległy korozji biologicznej oraz zawilgoconej warstwy izolacyjnej – polepy. Wymienione roboty należy zrealizować w oparciu o ekspertyzę techniczną sporządzoną przez mgr inż. A. G. w styczniu 2016 roku. W punkcie 2. organ nakazał: naprawę ściany ceglanej elewacji frontowej powyżej poziomu parteru tzn. uzupełnienie brakujących spoin pomiędzy elementami ceramicznymi, uzupełnienie brakujących fragmentów cegieł oraz tynków w obrębie elementów ozdobnych i gzymsów, a także wymianę skorodowanych obróbek blacharskich, montaż stolarki okiennej w ścianie frontowej budynku w poziomie piwnicy oraz zabezpieczenie antykorozyjne stalowej stolarki okiennej w obrębie piwnicy w ścianie budynku usytuowanej od zaplecza nieruchomości, uzupełnienie tynków na ścianach i stropie w obrębie korytarzy piwnicznych oraz pobiałkowanie ww. powierzchni. Roboty budowlane wskazane w punkcie 1 należy wykonać w ciągu 3 miesięcy natomiast roboty wskazane w punkcie 2 należy wykonać w terminie 6 miesięcy, od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Roboty budowlane należy wykonać pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej i przynależnej do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. O usunięciu nieprawidłowości należy zawiadomić organ nadzoru budowlanego załączając oświadczenie osoby uprawnionej o ich wykonaniu (wraz z uprawnieniami i zaświadczeniem o przynależności ww. osoby do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa). Od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniosła odwołanie strona zobowiązana. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. [...] we W., od opisanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Skargę na ostateczną decyzję złożyła Wspólnota Mieszkaniowa z ul. [...] we W. Zaskarżono decyzję w całości i zarzucono, że wskazana decyzja wydana została bez właściwej analizy zgromadzonego materiału dowodowego i bez należytej staranności w ocenie aktualnego stanu technicznego budynku, jak również braku wizji lokalnej budynku z udziałem stron w 2017 r. przed wydaniem ostatecznej decyzji, co może rodzić wątpliwości czy w sposób wyczerpujący rozpatrzyły i dopełniły właściwej staranności przy podejmowaniu decyzji stosownie do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12.04.2007 r. I FSK 379/06. Mając powyższe na uwadze, wnoszą o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB jako niezgodnych z aktualnym stanem nieruchomości. Wyrokiem z dnia 28 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygn. akt II SA/Wr 708/17) uchylił decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że co do zasady uzasadnione jest nałożenie obowiązków na wspólnotę mieszkaniową, jednakże w rozpatrywanym przypadku organ II instancji przed wydaniem swojej decyzji nie sprawdził czy twierdzenia Wspólnoty odnośnie wykonania części obowiązków są słuszne. Niedopuszczalne jest bowiem nałożenie w decyzji obowiązków już wcześniej wykonanych przez stronę skarżącą. Wątpliwość Sądu wzbudził również adresat obowiązku wymiany warstw stropu w obrębie zapadniętej podłogi w pomieszczeniu kuchennym w lokalu mieszkalnym nr [...] w zakresie desek "ślepej podłogi", które uległy korozji biologicznej oraz zawilgoconej warstwy izolacyjnej - polepy i tę kwestię należy dodatkowo zbadać. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] DWINB nałożył na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. obowiązek przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego celem uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie, poprzez przeprowadzenie dowodu z oględzin na okoliczność ustalenia aktualnego stanu faktycznego przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] we W. oraz sprawdzenia czy wykonano jakiekolwiek roboty budowlane wskazane w decyzji PINB nr [...] z dnia [...]. W odpowiedzi na ww. postanowienie PINB w dniu 21 grudnia 2018 r. przekazał do DWINB akta zgromadzone przez PINB od dnia 9 października 2017 r. wraz z protokołem z oględzin z dnia [...] grudnia 2018 r. na przedmiotowej nieruchomości. Stwierdzono w nim , że niektóre obowiązki nałożone w decyzji PINB nr [...] zostały wykonane. W obrębie poddasza wykonano wzmocnienie elementów drewnianych - płatwi za pomocą desek drewnianych po obu stronach każdej płatwi, skręconymi elementami montażowymi w związku z decyzją PINB z dnia [...]. Nie wykonano naprawy ściany ceglanej elewacji frontowej powyżej poziomu parteru, nie wykonano wymiany skorodowanych obróbek blacharskich. W ścianach budynku w poziomie piwnic w otworach okiennych istnieją zamontowane elementy metalowe wypełniające ww. otwory - z otworami bez widocznych śladów nadmiernego technicznego. Na ścianach i stropie piwnic brak jest spękań, powierzchnie są pobiałkowane. Ściany klatki schodowej przy lokalu nr [...] i [...] z uzupełnieniami tynkowania, bez widocznych rys o rozwarciu powyżej 2 mm. W protokole wskazano, że S. C. udostępniła lokal nr [...]. Na ścianie konstrukcyjnej lokalu nr [...] (w jego obrębie) widoczne uzupełnienia, naprawa spękania - uzupełniono tynkiem, w miejscu uzupełnienia ponownie widać spękania i zarysowania. Na ścianie lokalu nr [...] od strony studni doświetlającej istnieje pionowe spękanie, ściany od strony studni pobielone, nad studnią istnieje zadaszenie świetlika. Podłoga w lokalu nr [...] w pomieszczeniu kuchennym ugięta, zapadnięta z widoczną korozją biologiczną deskowania podłogi. Występują zawilgocenia. Na ścianach konstrukcyjnych w obrębie lokalu widoczne zarysowania. Natomiast w lokalu nr [...] budynku na suficie w przedpokoju widoczne ślady po zawilgoceniach, na suficie łazienki występują nowe warstwy wykończeniowe. Sporządzono dokumentacje fotograficzną. R. S. oświadczył do protokołu, że wzmocniono płatwie więźby dachowej, położono nowe pokrycie dachowe z blacharką, odbito tynk studni doświetlającej, ściany pobielono, wykonano zadaszenie świetlika, naprawiono zarysowania i pęknięcia w obrębie ścian klatki schodowej przy lokalu nr [...] i [...]. W poziomie piwnic elementy metalowe uzupełniające otwory zabezpieczono antykorozyjnie. Roboty te zostały wykonane poprawnie, zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Ponadto R. S. oświadczył, że widział odsłonięte deski stropu poniżej lokalu nr [...], w wyniku zalania lokalu nr [...], nie stwierdził on ich uszkodzenia. J. K. oświadczyła, że sufit przedpokoju i łazienki lokalu nr [...] został zalany w wyniku przelania wanny lokalu nr [...]. Po uzyskaniu odszkodowania naprawiono sufit łazienki. Po ponownej analizie powyższego odwołania i wnikliwej analizie materiału dowodowego D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej wzmocnienia elementów konstrukcyjnych drewnianej więźby dachowej – płatwi, wzmocnienie ścian konstrukcyjnych budynku na klatce schodowej w obrębie drzwi wejściowych do lokali nr [...] i [...], montażu stolarki okiennej w ścianie frontowej budynku w poziomie piwnicy oraz zabezpieczenia antykorozyjnego stalowej stolarki okiennej w obrębie piwnicy w ścianie budynku usytuowanej od zaplecza nieruchomości, uzupełnienia tynków na ścianach i stropie w obrębie korytarzy piwnicznych oraz pobiałkowanie ww. powierzchni i w tym zakresie umorzył postępowanie organu I instancji, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jest kompletny i potwierdza ponad wszelką wątpliwość, że przedmiotowy budynek mieszkalny wielorodzinny znajduje się w niewłaściwym stanie technicznym. Dokonane niesporne ustania w powyższym zakresie obligowały organ I instancji do orzeczenia w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, celem przywrócenia obiektu budowlanego do należytego stanu technicznego. W tym celu słusznie zastosowana została podstawa prawna z art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Nałożenie obowiązków, o których mowa w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego jest konsekwencją zaniedbań związanych z utrzymaniem obiektu budowlanego, w szczególności zaniechaniem remontów, bieżących kontroli obiektu, niewłaściwym, niezgodnym z przeznaczeniem użytkowaniem, które w konsekwencji prowadzą do pogorszenia technicznego (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 17 sierpnia 2016r., 328/16). Organ odwoławczy uznał za prawidłowe w świetle zgromadzonego materiału dowodowego rozstrzygnięcie organu I instancji, jednakże cześć obowiązków została już wykonana i wobec tego organ zobowiązany był uchylić decyzję w zakresie wykonanych obowiązków. Organ po analizie uzupełnionego materiału dowodowego za obowiązki wykonane uznał: wzmocnienie elementów konstrukcyjnych drewnianej więźby dachowej - płatwi, wzmocnienie ścian konstrukcyjnych budynku na klatce schodowej w obrębie drzwi wejściowych do lokali nr [...] i [...], w zakresie zarysowań ścian o rozwarciu rys powyżej 2 mm wraz z uzupełnieniem ubytków elementów murowanych oraz tynków, montaż stolarki okiennej w ścianie frontowej budynku w poziomie piwnicy oraz zabezpieczenie antykorozyjne stalowej stolarki okiennej w obrębie piwnicy w ścianie u usytuowanej od zaplecza nieruchomości, uzupełnienie tynków na ścianach i stropie w obrębie korytarzy piwnicznych oraz pobiałkowanie ww. powierzchni. W tym również zakresie organ umorzył postępowanie organu I instancji. Natomiast do wykonania, w terminach określonych w decyzji PINB, pozostają: wzmocnienie ścian konstrukcyjnych budynku w lokalu nr [...] w zakresie zarysowań ścian o rozwarciu rys powyżej 2 mm wraz z uzupełnieniem ubytków elementów murowanych oraz tynków, wymiana warstw stropu w obrębie zapadniętej podłogi w pomieszczeniu kuchennym w lokalu mieszkalnym nr [...] w zakresie desek "ślepej podłogi", które uległy korozji biologicznej oraz zawilgoconej warstwy izolacyjnej - polepy, naprawa ściany ceglanej elewacji frontowej powyżej poziomu parteru tzn. uzupełnienie brakujących spoin pomiędzy elementami ceramicznymi, uzupełnienie brakujących fragmentów cegieł oraz tynków w obrębie elementów ozdobnych i gzymsów, a także wymianę skorodowanych obróbek blacharskich. W odniesieniu do argumentów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że z przedłożonej ekspertyzy wynika, iż występują zarysowania w ścianach nośnych, co niewątpliwie wpływa na cały obiekt, a w sytuacji, gdy zły stan techniczny lokalu oddziałuje na cały obiekt, możliwe jest nałożenie obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w lokalu bądź w lokalach. W takim przypadku chodzi o takie roboty, które mają na celu utrzymanie w należytym stanie obiektu budowlanego jako całości lub jego części (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. II OSK 1036/06, z dnia 5 lutego 2009 r., sygn. II OSK 985/08). DWINB przywołał definicję ustawową nieruchomości wspólnej (art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali), z której wynika, że dla ustalenia czy w danym przypadku konkretna cześć budynku należy do nieruchomości wspólnej należy ustalić czy służy on lub nie do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali. Wyjaśnił, że ściany (przegrody budowlane) służą do wydzielenia określonego pomieszczenia czy też pomieszczeń. Można w ich ramach wyróżnić ściany tzw. nośne (konstrukcyjne) i działowe. Podział ten jest istotny ze względu na wpływ ściany na właściwości całego obiektu budowlanego. Z całą pewnością ściany nośne (konstrukcyjne), jako odpowiadające za stabilności i bezpieczeństwo całego obiektu budowlanego, muszą być uznane za służące do użytku wszystkich właścicieli lokali. Ingerencja w ścianę nośną (konstrukcyjną) może spowodować stworzenie zagrożenia dla stabilności całej konstrukcji, a więc wpływają na możliwość korzystania z budynku jako całości, jak i poszczególnych lokali w nim usytuowanych. Z tych względów należy je zaliczyć do części wspólnych. Mając na uwadze, że nałożony obowiązek dotyczy ścian konstrukcyjnych budynku w lokalu nr [...], a zatem adresatem tego obowiązku powinna być wspólnota mieszkaniowa, gdyż ściany te stanowią część wspólną. Podobne uwagi należy odnieść do stropów, które oddzielają poszczególne kondygnacje, wyznaczając poziome granice poszczególnych lokali i pomieszczeń. W tym miejscu wskazać należy, że strop nie jest zbudowany z jednej warstwy, a deski "ślepej podłogi" nie są tym samym co podłoga lokalu, lecz są częścią składową stropu tak samo jak warstwa izolacyjna - polepa. Strop niewątpliwie jako element konstrukcyjny budynku służy do ogólnego użytku i stanowi element, za którego stan odpowiedzialność ponosi Wspólnota. Niewątpliwie zawilgocona polepa i deski "ślepej podłogi", które uległy korozji biologicznej mogą spowodować stworzenie zagrożenia dla stabilności całej konstrukcji, co dodatkowo świadczy o tym, że strop należy zaliczyć do części wspólnych. Organ nie mógł uwzględnić zarzutów dotyczących punktu drugiego decyzji, gdyż o ile rzeczywiście w poziomie parteru dokonano remontu to wciąż nieprawidłowości występują powyżej poziomu parteru. Wskazał, że subiektywne zdanie Zarządcy stwierdzające, że elewacja frontowa nie stwarza zagrożenia dla użytkowników i zostanie w przyszłości wyremontowana, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż organ I instancji był zobligowany do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Z decyzją DWINB w części utrzymującej w mocy decyzję PINB, nie zgodziła się Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] we W. W skardze z dnia 12 marca 2019 r. wniosła o: 1) uchylenie decyzji nr [...] w zaskarżonym zakresie oraz poprzedzającej ją decyzji PINB nr [...] jako niezgodnych z prawem i naruszających interes prawny skarżącej; 2) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów procesu wg norm przepisanych. W uzasadnieniu strona skarżąca przedstawiła stan faktyczny sprawy. W ocenie skarżącej nakazane obowiązki naruszają przepisy prawa, a w szczególności ustawę o własności lokali oraz Prawa budowlanego, a także interes właścicieli tworzących skarżącą Wspólnotę. Strona skarżąca wskazała, że nakazane w decyzji wykonanie wzmocnienia ścian konstrukcyjnych w lokalu nr [...], nie jest konieczne dla utrzymania prawidłowego stanu nieruchomości, ponieważ spękanie występujące na powierzchni murów od strony wewnętrznej jest tylko pęknięciem tynku nałożonym na ociepleniu wykonanym z płyt wiórowo-cementowych, przymocowanych do ściany murowanej. Ściana konstrukcyjna nie wykazuje natomiast żadnych spękań od strony zewnętrznej budynku. Wykonanie koniecznych robót remontowych lokalu nr [...] polegające na przygotowaniu podłoża do malowania i jego pomalowaniu leży natomiast w gestii właściciela lokalu. Wydany w powyższym zakresie nakaz nie został poprzedzony zleceniem przez organ administracji wydania opinii przez osobę posiadającą wymagane prawem kompetencje, a podstawą jego nałożenia na Wspólnotę była jedynie ogólna ocena ściany lokalu nr [...]. Odnosząc się do kolejnego z nałożonych obowiązków, Wspólnota podniosła, że wymiana warstw stropu w obrębie zapadniętej podłogi w pomieszczeniu kuchni w lokalu nr [...] powinna być wykonana w trakcie wymiany tej podłogi przez właściciela lokalu. W chwili obecnej brak jest podstaw do stwierdzenia, że elementy stropu określone w decyzji jako "ślepa podłoga" i polepa wymagają wymiany, ponieważ nie dokonano odkrywek w celu potwierdzenia ich zniszczenia. Nałożony obowiązek nie wynika ze stwierdzonego stanu faktycznego, a oparty jest wyłącznie na przypuszczeniach, że te elementy podłogi są rzeczywiście wymagają naprawy. Przedmiotowy nakaz, poprzez zobowiązanie całej wspólnoty do poniesienia kosztów, które powinien w świetle ustawy o własności lokali pokryć wyłącznie jeden właściciel, jest bezprawny oraz narusza interes pozostałych właścicieli, obligując ich do ponoszenia kosztów niezgodnie z ustawowym podziałem obowiązków. Skarżąca uznaje także, iż nieusprawiedliwiony w świetle zebranych dowodów jest wydany na Wspólnotę nakaz naprawy elewacji frontowej powyżej poziomu parteru. Podkreślenia wymaga fakt, iż budynek przy ul. [...] jest najlepiej prezentującym się budynkiem w ciągu budynków przy ul. [...]. Żadnego zagrożenia ze strony elewacji nie dostrzegł wydający ekspertyzę techniczną budynku przy ul. [...] mgr inż. A. G. Brak także w tym zakresie uwag w przeglądzie 5-cio letnim. Nakaz obliguje Wspólnotę do ponoszenia niekoniecznych obecnie wydatków. W doręczonej Sądowi w dniu 19 kwietnia 2019 r. odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że szersze i merytoryczne wyjaśnienie powodów wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia zostało zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, zatem w zakresie tej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po dokonaniu oceny ustalonych w toku postępowania administracyjnego okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wymaga także dodania, że, ponieważ prawomocnym wyrokiem sądu poprzednia decyzja organu odwoławczego została uchylona, zatem ponownie rozpoznając sprawę organ ten, jak i sąd, są związane oceną prawną i wskazówkami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w orzeczeniu sądu (art. 153 ppsa. Obecnie zatem rzeczą sądu jest ocena czy organ zastosował się do wskazówek, zawartych w motywach wyroku z dnia 28 maja 2018 r. Zdaniem sądu uzupełniony materiał dowodowy sprawy, przy ponownym jej rozpoznaniu, wypełnił wskazania sądu i doprowadził do należytej oceny stanu faktycznego sprawy. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, stanowił art. 66 ust. 1 pkt 3 który stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 p.b. wskazuje, że decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z określonych w nim przesłanek, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przepis art. 66 p.b. został zamieszczony w rozdziale zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych", co przesądza, że powinien mieć zastosowanie w przypadkach, kiedy obiekt budowlany jest nieprawidłowo eksploatowany, nieremontowany, niekonserwowany, przez zaniechanie, niedbalstwo, brak kontroli, przez bierność właściciela lub zarządcy, doprowadzony do stanu opisanego w hipotezie tego przepisu. Obiekt budowlany ustawodawca, w art. 3 pkt 1 p.b. zdefiniował jako budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. W art. 4 pkt 2 p.b. za budynek uznał taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Odwołując się do przytoczonej definicji ustawowej, uznać należy, że budynek mieszkalny, którego dotyczyło postępowanie administracyjne niewątpliwie jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 66 ust. 1 p.b. Przesłanka warunkująca możliwość wydania decyzji zobowiązującej do usunięcia nieprawidłowości została więc spełniona. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że stan techniczny budynku przy ul. [...] we W. wymaga usunięcia nieprawidłowości w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie budzi wątpliwości co do konieczności interwencji organów nadzoru budowlanego w tym trybie. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego poprawnie zastosowały przywołany przepis zgodnie z którym ( art. 66 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego ) "w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku". W świetle ustalonego przez organy stanu faktycznego, stan budynku, w związku z którym wydano zaskarżoną decyzję spełniał przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. Organ I instancji prawidłowo ustalił okoliczności faktyczne sprawy, wyczerpując możliwości dowodowe. Stan faktyczny sprawy został ustalony przede wszystkim z uwzględnieniem ekspertyzy technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą właściwe uprawnienia, na podstawie której poczyniono ustalenia w zakresie stanu technicznego budynku, możliwości jego wyremontowania i zakresu prac wymaganych do przeprowadzenia celem przywrócenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Sąd nie dopatrzył się błędów lub braków w postępowaniu dowodowym przeprowadzonym przez organ I instancji, którego ustalenia doprowadziły go do uznania występowania przesłanek uzasadniających wydanie decyzji z art. 66 ust. 1 p.b (ustalenia te podzielił organ II instancji). Organ nakładając wymienione w decyzji obowiązki, w ocenie Sądu, nie przekroczył zakresu ustawowego upoważnienia. Jedną z przesłanek, na których oparto wydane w kontrolowanej sprawie rozstrzygnięcie, było wywoływanie przez obiekt niebezpieczeństwa dla zdrowia lub życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia. Na podstawie art. 66 ust. 1 in fine p.b. organ ma obowiązek nakazać podmiotowi, do którego kieruje rozstrzygnięcie, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Organ w postępowaniu ustalił bowiem nieodpowiedni stan ścian, tynków, obróbek blacharskich, a także stropu. Przede wszystkim należy mieć na uwadze, że nałożenie obowiązków, o których mowa w art. 66 ust. 1 p.b. jest konsekwencją zaniedbań związanych z utrzymaniem obiektu budowlanego, w szczególności zaniechaniem remontów, konserwacji, bieżących kontroli obiektu, niewłaściwym, niezgodnym z przeznaczeniem użytkowaniem, które w konsekwencji prowadzą do pogorszenia stanu technicznego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 sierpnia 2016r., sygn. II SA/Sz 328/16). Odnosząc się do zarzutów skarżącej Wspólnoty, Sąd podziela w pełni stanowisko organu w kwestii ustalenia adresata obowiązków. Ściany służą do wydzielenia określonego pomieszczenia czy też pomieszczeń. Można w ich ramach wyróżnić ściany tzw. nośne i działowe. Podział ten jest istotny ze względu na wpływ ściany na właściwości całego obiektu budowlanego. Z cała pewnością ściany nośne, jako odpowiadające za stabilności i bezpieczeństwo całego obiektu budowlanego, muszą być uznane za służące do użytku wszystkich właścicieli lokali. Ingerencja w ścianę nośną może spowodować stworzenie zagrożenia dla stabilności całej konstrukcji, a więc wpływają na możliwość korzystania z budynku jako całości, jak i poszczególnych lokali w nim usytuowanych. Z tych względów należy je zaliczyć do części wspólnych. Nałożony obowiązek dotyczy ścian nośnych budynku w lokalu nr [...], a zatem mając na uwadze powyższe rozważania, adresatem tego obowiązku winna być wspólnota mieszkaniowa, gdyż ściany te stanowią część wspólną. Podobne uwagi należy odnieść do stropów, które oddzielają poszczególne kondygnacje, wyznaczając poziome granice poszczególnych lokali i pomieszczeń. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się jednolicie, że warstwy zabezpieczające, izolacyjne, należą do części wspólnych budynku. Części wspólne, to w szczególności ściany i stropy budynku. (wyrok NSA z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 1193/16 i z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2404/15). Bezspornym jest, że polepa stanowi warstwę izolacyjną. Dokonując analizy akt sprawy zakończonej kwestionowaną decyzją organ II instancji trafnie ocenił, że organ I instancji przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy, gromadząc w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, a także gwarantując stronom udział w toczącym się postępowaniu. Stan techniczny przedmiotowego budynku został ustalony w oparciu o przeprowadzone oględziny obiektu, w trakcie których wykonano dokumentację fotograficzną jak również ekspertyzę techniczną. Organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie wyjaśniające w stopniu wystarczającym do wydania decyzji w oparciu o art. 66 p.b. Zarzut dotyczący obowiązku naprawy elewacji frontowej powyżej poziomu parteru również nie może zostać uwzględniony. Organ I instancji stwierdził nieprawidłowości występujące powyżej poziomu parteru. Subiektywne zdanie strony skarżącej stwierdzające, że elewacja nie stwarza zagrożenia dla użytkowników i zostanie w przyszłości wyremontowana, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż organ I instancji był zobligowany do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Zdaniem sądu w sprawie należy zwrócić uwagę jeszcze na dwie istotne okoliczności. Po pierwsze, stosownie do treści art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. 2019, poz. 737), na żądanie zarządu właściciel lokalu jest obowiązany zezwalać na wstęp do lokalu, ilekroć jest to niezbędne do przeprowadzenia konserwacji, remontu albo usunięcia awarii w nieruchomości wspólnej. Nadto nie jest rzeczą organów nadzoru budowlanego ocena, kto w ostatecznym rozrachunku będzie pokrywał koszty remontu/naprawy czy konserwacji poszczególnych elementów konstrukcyjnych budynku. Istotne w kontrolowanym postępowaniu jest to, aby doprowadzić do takiego stanu technicznego budynku mieszkalnego, aby nie zagrażał on ani mieniu, ani przede wszystkim ludziom tam przebywającym. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga była bezpodstawna i w konsekwencji, podlegała oddaleniu, gdyż w kontrolowanej sprawie nie dopatrzył w działaniu organów błędów proceduralnych, które mogłyby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Wobec powyższego, sąd nie dostrzegł okoliczności, które mogłyby doprowadzić do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności o czym podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.