II SA/Wr 261/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i R. S. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 lutego 2021 r., nr IF-O.7840.161/2020.KMB-1 w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. Skarżący w dniu 4 maja 2021 r. (data wpływu do organu) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 lutego 2021 r. nr IF-O.7840.161/2020.KMB-1 w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione. Skarżący wskazali, że Wojewoda nie poinformował ich o wszczęciu postępowania administracyjnego zainicjowanego ponagleniem skarżących oraz nie umożliwił wypowiedzenia się i ewentualnego doprecyzowania informacji przekazanych w ponagleniu. Ponadto podkreślili, że postępowanie prowadzone jest przez Starostę Trzebnickiego od 6 i pół roku, wobec czego ponaglenie wniesione przez nich jest uzasadnione. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie podkreślając, że postanowienie w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione, które zostało podjęte w wyniku ponaglenia skarżących, nie jest podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jednocześnie ze skargą skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia z uwagi na niezawinione uchybienie terminowi, spowodowane problemami zdrowotnymi skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (§ 2): 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. Stosownie do treści art. 37 § 1 pkt 2 i § 3 pkt 2 k.p.a., jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo wniesienia ponaglenia do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Z tego wynika, że nie ma ono waloru aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Wystąpienie powyższej okoliczności skutkować musi odrzuceniem wniesionej skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zaakcentować również należy, że brak kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie ma ten skutek, iż skarżącemu nie mógł rozpocząć się bieg terminu do wniesienia skargi na postanowienie w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione. W konsekwencji jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest bezprzedmiotowy i z tej przyczyny nie został mu nadany dalszy bieg. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.