II SA/Wr 2656/03
PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-05-10
Skład orzekający: asesor sądowy - Grażyna Jeżewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę, która została wniesiona do NSA przed wejściem w życie PPSA, a następnie sprawa została przekazana do WSA?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z przepisami PPSA, cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, chyba że jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie stwierdzono podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Sprawa, mimo wniesienia skargi do NSA przed 1 stycznia 2004 r., podlegała rozpoznaniu przez WSA na podstawie przepisów PPSA.Stan faktyczny
Wojewoda Opolski wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Głubczycach dotyczącą zasad gospodarowania nieruchomościami. Następnie skarżący cofnął skargę, wskazując na uchylenie zaskarżonej uchwały przez Radę Miejską inną uchwałą. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę po jej przekazaniu z NSA do WSA.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : asesor sądowy - Grażyna Jeżewska –spraw. po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Głubczycach z dnia 25 września 2003 r., nr X/157/03 w przedmiocie zasad gospodarowania nieruchomościami postanawia: umorzyć postępowanie
Wojewoda Opolski wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Głubczycach z dnia 25 września 2003 r., nr X/157/03 w przedmiocie zasad gospodarowania nieruchomościami
Pismem procesowym z dnia 18 lutego 2004 r. skarżący cofnął skargę, wskazując, iż Rada Miejska w Głubczycach w dniu 27 listopada 2003 r. uchwałą, nr XII/185/03, uchyliła zaskarżoną uchwałę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
najpierw odnotować trzeba, że skoro skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., to w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 60. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270/ skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd nie widzi podstaw do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi.
Po wejściu w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, taką sytuację procesową reguluje przepis art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło