II SA/Wr 270/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. i A. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. i A. R. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 5 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy obiektu p o s t a n a w i a : przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia 5 listopada 2009 r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. rozpoznając odwołanie S. i A. R. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 sierpnia 2009 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie budowy obiektu budowlanego w P. Z. przy ul. C. [...] bez zgody właściwego organu. Decyzja organu drugiej instancji została doręczona odwołującym się w dniu 13 listopada 2009 r. Wnioskiem z dnia 23 listopada 2009 r. powołując się na art. 111 § 1 k.p.a. odwołujący zwrócili się do organu II instancji o uzupełnienie uzasadnienia decyzji tego organu z dnia 5 listopada 2009 r. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2009 r. organ odwoławczy odmówił dokonania uzupełnienia uzasadnienia własnej decyzji z dnia 5 listopada 2009 r., jednocześnie pouczając o braku możliwości zaskarżenia tego orzeczenia w drodze zażalenia. Postanowienie organu II instancji zostało doręczone S. R. w dniu 18 grudnia 2009 r. natomiast A. R. w dniu 21 grudnia 2009 r. W dniu 11 grudnia 2009 r. S. i A. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 listopada 2009 r. Postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygn. akt II SA/Wr 33/10) odrzucił powyższą skargę, wskazując w uzasadnieniu orzeczenia, że skarżący występując z żądaniem uzupełnienia decyzji organu drugiej instancji uruchomili procedurę przewidzianą w art. 111 k.p.a., co z kolei spowodowało, że do dnia otrzymania odpowiedzi w przedmiocie uzupełnienia decyzji nie mogli wnieść na tę decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Kolejną skargą z dnia 13 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżących zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opisaną wyżej decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 5 listopada 2009 r. Wraz ze skargą pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r. (w skardze błędnie podano datę 1 kwietnia 2010 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że organ administracyjny II instancji rażąco naruszył art. 111 k.p.a., pozbawiając skarżących prawa do skargi poprzez zawarcie w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2009 r. błędnego pouczenia, wskazując w nim jedynie, iż na postanowienie odmawiające uzupełnienia uzasadnienia decyzji nie służy zażalenie. Pełnomocnik podniósł także, że zgodnie z rozstrzygnięciem sądu art. 107 § 1 k.p.a. nakazywał organowi administracji pouczenie skarżących o terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego od decyzji objętej żądaniem z uwzględnieniem treści art. 111 § 2 k.p.a. Z tych też powodów zdaniem pełnomocnika okolicznościami uprawdopodabniającymi brak winy w uchybieniu terminowi złożenia skargi przez skarżących są: otrzymanie postanowienia z dnia 8 grudnia 2009 r. nie zawierającego pouczenia o terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego ani sposobie wniesienia skargi, które skutkowało błędnym ale nie zawinionym przekonaniem skarżących, że termin do wniesienia skargi upływa po miesiącu i siedmiu dniach od otrzymania postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. To błędne lecz nie zawinione przekonanie trwało u skarżących do 6 kwietnia 2010 r., kiedy otrzymali postanowienie WSA we Wrocławiu w przedmiocie odrzucenia skargi z obszernym wskazaniem przez Sąd, naruszenia przepisów o postępowaniu przez organ administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., w skrócie: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Treść powyższego przepisu stanowi o konieczności złożenia przez stronę, która uchybiła terminowi, wniosku uprawdopodabniającego okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Ponadto równocześnie z wnioskiem powinna ona dopełnić czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a.). W niniejszej przypadku skarżący dochowali rygorów przewidzianych przez wskazane normy prawa procesowego. Niezależnie od tego, w ocenie Sądu strona skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Podniesione we wniosku okoliczności pozwalają uznać za wiarygodne twierdzenie skarżących, że ze względu na uruchomienie procedury rektyfikacyjnej dotyczącej uzupełnienia uzasadnienia decyzji z dnia 5 listopada 2009 r. oraz błędne pouczenie dotyczące przysługujących środków zaskarżenia zawarte w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2009 r. o odmowie uzupełnienia uzasadnienia decyzji nie mogli dochować terminu do wniesienia skargi, który upływał wobec skarżących odpowiednio w dniach 18 i 20 stycznia 2010 r. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.