II SA/Wr 270/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.Ś. i M.B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku demontażu istniejącego pokrycia dachowego z papy i wykonania nowego pokrycia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 28 marca 2011 r. skarżący wnieśli skargę na decyzję opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. W dniu 27 czerwca 2011 r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. przesłał wniosek Z.Ś. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek został następnie ponowiony w skierowanym w dniu 5 lipca 2011 r. bezpośrednio do Sądu piśmie skarżącego działającego jako strona postępowania oraz pełnomocnik współskarżącej. W swych podaniach strona skarżąca oświadczyła, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a mianowicie okoliczność, że decyzja obejmuje wykonanie jedynie części z tych czynności, które zamierza w przyszłości wykonać sam skarżący tj. usunięcie starej izolacji termicznej ("niewystarczającej do aktualnych wymogów i trendów") i położenie wełny mineralnej. Prace mają objąć również taras. Jak twierdzi autor wniosku, choć istniejące izolacje termiczne spełniają wymogi projektu i zgodnie z prawem mogłyby zostać niezmienione, to położenie na nich izolacji przeciwwodnych – zgodnie z decyzją organów budowlanych – stanowiłoby "wyrzucanie pieniędzy w błoto". W dalszej części wniosku skarżący wskazał, że obecnie nie jest w stanie wykonać koniecznych prac, z uwagi na ekstremalnie trudną sytuację finansową. Przed przystąpieniem do prac remontowych musi jeszcze spłacić udziały w nieruchomości przynależne siostrze, jednak wciąż stara się spełniać swój obowiązek wobec uczestniczki postępowania polegający na zapewnieniu, aby na jej części nieruchomości nie pojawiły się zacieki. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m. in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. Okoliczności wskazywane w pismach skarżącego w żaden sposób nie uzasadniają stwierdzenia, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czyli jedynych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Trzeba bowiem tu zwrócić uwagę, że w wpadkowym postępowaniu o wstrzymanie wykonania decyzji nie dochodzi do badania przez Sąd zasadności, czy słuszności kontrolowanego aktu, a właśnie w tym kierunku zmierza argumentacja podniesiona przez skarżącego. Co szczególnie istotne, to fakt, że sam skarżący przyznaje, że istnieje konieczność wykonania izolacji na dachu i tarasie, a od jej położenia powstrzymuje go "ekstremalnie trudna sytuacja życiowa". Sąd wyraża pełne zrozumienie dla tej sytuacji autora wniosku, jednak nie to przesądza o możliwości skorzystania przez Sąd ze szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki wstrzymania określa bowiem jednoznacznie omówiony już przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., w dyspozycji którego wskazywanej przez skarżących okoliczności braku dostatecznych środków finansowych na wykonanie obowiązków wynikających z decyzji ustawodawca nie zawarł. Sąd zwraca również uwagę, że obowiązek przywołania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie wystarczy samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. (...) Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.