II SA/Wr 270/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.F. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 270/19 w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów postępowania sądowego. A. F. pismem z dnia 1 kwietnia 2019 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Pismem z dnia 21 września 2019 r. (nadanym listem poleconym w tym samym dniu) skarżący złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania. Na rozprawie w dniu 24 września 2019 r. nikt się nie stawił. Wyrokiem z dnia 24 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu orzeczenia do akt sprawy wpłynął wniosek skarżącego z dnia 21 września 2019 r. o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu orzeczenia wniosek w przedmiocie kosztów postępowania może być rozpatrzony w formie postanowienia uzupełniającego wyrok, z tym że takiego orzeczenia Sąd nie może podjąć z urzędu, ale wyłącznie na wniosek strony. Odpis wyroku z dnia 24 września 2019 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony na adres skarżącego – do rąk dorosłego domownika w dniu 8 listopada 2019 r. Wnioskiem z dnia 19 listopada 2019 r. (nadanym w dniu 26 listopada 2019 r.) skarżący wystąpił o uzupełnienie wskazanego wyroku poprzez zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, przy czym w przypadku wniosku o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów może on zostać rozpoznany przez sąd na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Stosownie do art. 157 § 1a p.p.s.a. wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Wszczęcie, określonego w powołanym art. 157 p.p.s.a. postępowania rektyfikacyjnego, mającego na celu uzupełnienie wyroku może nastąpić tylko na wniosek. Strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach : po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek dotyczący uzupełnienia wyroku powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. i zawierać żądanie uzupełnienia wyroku ze wskazaniem jego przedmiotu. Natomiast wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzenie niejawnym w składzie jednego sędziego. Uzupełnienie wyroku w tym zakresie następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Termin do wniesienia żądania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia stronie wyroku z urzędu, a gdy wyroku się nie doręcza – czternaście dni od ogłoszenia wyroku. Termin ten podlega przywróceniu na zasadach ogólnych (R. Hauser, M. Wierzbowski [red.] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 3, C.H. BECK Warszawa 2015, str. 640-643). Podkreślenia wymaga także, że jak wynika z wykładni językowej art. 157 § 1a p.p.s.a. skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku odnosi się jedynie do sytuacji złożenia tego wniosku po upływie 14 dniowego terminu, określonego w §1 powołanego przepisu. W powołanym na wstępie wyroku z dnia 24 września 2019 r. Sąd orzekł o całości skargi (uwzględnił skargę) i jednocześnie nie pominął żadnego rozstrzygnięcia, które powinien był zawrzeć w tym wyroku z urzędu. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, iż w momencie wydania orzeczenia w aktach sprawy nie znajdował się wniosek o zwrot kosztów postępowania. Wniosek o zwrot kosztów postępowania z dnia 21 września 2019 r. wpłynął do akt sprawy w dniu 24 września 2019 r. po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu orzeczenia. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu orzeczenia wniosek w przedmiocie kosztów postępowania może być rozpatrzony w formie postanowienia uzupełniającego wyrok, z tym że takiego orzeczenia Sąd nie może podjąć z urzędu, ale wyłącznie na wniosek strony. Pismem z dnia 19 listopada 2019 r., nadanym do Sądu w dniu 26 listopada 2019 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów postępowania. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku z dnia 24 września 2019 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 8 listopada 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 65). Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. wniosek powinien być złożony w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu. W niniejszej sprawie termin ten upłynął w dniu 22 listopada 2019 r. Skarżący wraz z wnioskiem z dnia 19 listopada 2019 r. o uzupełnienie wyroku nie złożył jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. W tej sytuacji wniosek złożony 26 listopada 2019 r. należało uznać za złożony z przekroczeniem terminu zakreślonego przepisem art. 157 § 1 p.p.s.a. i z tej przyczyny, na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a., odrzucić jako spóźniony. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie przepisu art. 157 § 1a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.