II SA/Wr 271/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 31 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o. o. z siedzibą we W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o. o. z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich magazynowania lub składowania odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2017 r., nr [...], którą nakazano skarżącej spółce usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich magazynowania lub składowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2018 r. skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji ewentualnie o stwierdzenie nieważności decyzji w całości, o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przypisanych. Pismem z dnia [...] maja 2018 r. uzupełniono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez jego uzasadnienie. Uzasadnienie wniosku sprowadza się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę, poprzez poniesienie znacznych kosztów, a koszty te będą znaczne w interesach majątkowych strony skarżącej. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i praktycznie usankcjonuje istnienie głębokich dołów na jej terenie, uniemożliwiając przy tym spółce prowadzenie działalności gospodarczej na tym terenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o którym mowa we wskazanym wyżej przepisie jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez stronę skarżącą wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. Strona skarżąca wskazała, że realizacja zaskarżonej decyzji może spowodować poniesienie znacznych kosztów, kosztów, a koszty te będą znaczne w interesach majątkowych strony skarżącej. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, uniemożliwiając przy tym spółce prowadzenie działalności gospodarczej na tym terenie. Strona skarżąca we wniosku nie podała żadnych przekonujących argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawione argumenty, zdaniem Sądu, nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji, gdyż nie powodują niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie wnioskodawcy. Dokonanie wydatkowania środków finansowych rzadko ma charakter nieodwracalny i w niniejszej sprawie skarżąca – w razie uwzględnienia skargi – będzie mogła domagać się naprawienia ewentualnej szkody na zasadach ogólnych. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Argumentacja powołana przez skarżącą nie uzasadnia wystarczająco złożonego wniosku. Brak jest zatem racjonalnych przesłanek aby twierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji, może wywołać konsekwencje skutkujące koniecznością zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podsumowując żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została, w ocenie Sądu, przez stronę skarżącą wykazana. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.