II SA/Wr 272/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-05-22

Skład orzekający: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od decyzji organu drugiej instancji, wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., wniesiony po upływie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, podlega odrzuceniu jako spóźniony, mimo błędnego pouczenia organu o możliwości wniesienia skargi zamiast sprzeciwu?
Ratio decidendi
Sprzeciw od decyzji organu drugiej instancji, wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., wniesiony po upływie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, podlega odrzuceniu jako spóźniony. Błędne pouczenie organu o możliwości wniesienia skargi zamiast sprzeciwu nie uchyla skutków spóźnionego złożenia sprzeciwu, gdyż tryb, termin i sposób wniesienia środka zaskarżenia są ściśle określone przepisami PPSA. Błędne pouczenie może być jednak podstawą do wniosku o przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła sprzeciw od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja organu drugiej instancji została doręczona skarżącemu 4 marca 2025 r. Sprzeciw został wniesiony 4 kwietnia 2025 r., co organ uznał za spóźnione. Organ drugiej instancji błędnie pouczył stronę o możliwości wniesienia skargi zamiast sprzeciwu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze sprzeciwu S. D. od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 25 lutego 2025 r. Nr V.RPU.533.5.2024.MP w przedmiocie odmowy zmiany decyzji zobowiązującej do przywrócenia poprzedniej funkcji urządzeń wodnych postanawia: odrzucić sprzeciw. Decyzją z dnia 25 lutego 2025 r. (Nr V.RPU.533.5.2024.MP) Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej jako: Dyrektor, organ odwoławczy) uchylił w całości decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Zgorzelcu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: organ I instancji) z dnia 4 listopada 2024 r. (Nr VZ.ZPU.533.1.2024.SB) i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W decyzji tej zawarto pouczenie, że od decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora, w terminie 30 dni od daty doręczenia. Decyzja ta została doręczona S. D. (dalej: skarżący, strona skarżąca) w dniu 4 marca 2025 r. Pismem z dnia 4 kwietnia 2025 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sprzeciw od decyzji Dyrektora z dnia 25 lutego 2025 r. (Nr V.RPU.533.5.2024.MP). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sprzeciw podlegał odrzuceniu jako spóźniony. Zgodnie z art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Stosownie natomiast do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie kwestionowana decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., wobec czego właściwym środkiem do jej zaskarżenia był sprzeciw, który należało wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzję Dyrektora z dnia 25 lutego 2025 r. skarżący otrzymał 4 marca 2025 r. Przewidziany ustawą, 14-dniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał 18 marca 2025 r. Strona skarżąca wniosła natomiast sprzeciw 4 kwietnia 2025 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie już tego terminu. Zasygnalizować jednocześnie należy, że Dyrektor błędnie pouczył stronę skarżącą o prawie wniesienia od decyzji organu II instancji skargi zamiast sprzeciwu. Treść tego pouczenia nie uchyla jednak skutków spóźnionego złożenia sprzeciwu, ponieważ tryb, termin oraz sposób wniesienia środka zaskarżenia, wiążąco określają przepisy p.p.s.a. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że pouczenie nie może kreować terminu do wniesienia środka zaskarżenia (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017, sygn. akt II OSK 1363/15, z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 702/15, publ. CBOSA). Natomiast zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Fakt błędnego pouczenia strony może natomiast stanowić przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu przez Sąd. Wymaga to jednak wystąpienia przez stronę ze stosownym wnioskiem do Sądu, czyli wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wniosek taki należy złożyć w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi (w tym przypadku w terminie 7 dni od otrzymania odpisu niniejszego postanowienia). We wniosku należy uprawdopodobnić przyczynę braku uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 64c § 1 w zw. z art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło