II SA/Wr 275/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji podjętej w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca zgłaszając ten wniosek w skardze nie wyjaśniła, w jaki sposób ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub przynieść trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu skargi, w której zawarła rozpatrywany wniosek, przedstawiła jedynie merytoryczną argumentację dotyczącą zaskarżonej decyzji, nie motywując wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku strony skarżącej. Powyższe rozstrzygnięcie nie pozbawia skarżącej prawa do złożenia kolejnego, umotywowanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec powyższego – na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia.