II SA/Wr 2767/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski (spraw.) Asesor WSA Alicja Palus Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 26 września 2002 r. Nr LI/1804/02 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewoda Dolnośląski wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 26 września 2002 r. Nr LI/1804/02 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego na zachód od ul. Janowskiej w obrębie Pracze Odrzańskie we Wrocławiu. W odpowiedzi na skargę Gmina Wrocław wniosła o jej oddalenie w całości. Na rozprawie w dniu 12 maja 2005 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Czynność procesowa skarżącego nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.