II SA/Wr 2775/03
PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-05-05
Skład orzekający: Lidia Serwiniowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. na decyzję rektora wyższej uczelni, wydaną w pierwszej instancji, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jeśli skarżący nie wyczerpał procedury wezwania do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. na decyzję rektora wyższej uczelni, wydaną w pierwszej instancji, podlega rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jednakże, jeśli organem wydającym decyzję w pierwszej instancji jest rektor wyższej uczelni, jego orzeczenia powinny być przed zaskarżeniem do sądu administracyjnego kwestionowane w drodze wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tej procedury skutkuje niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem.Stan faktyczny
Skarżący M. K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Rektora Akademii Ekonomicznej we W. z dnia 28 października 2003 r. o skreśleniu go z listy uczestników studiów doktoranckich. Decyzja ta została wydana w pierwszej instancji, a pouczenie zawarte w niej wskazywało na możliwość bezpośredniej skargi do NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę po 1 stycznia 2004 r., jednak uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania procedury wezwania do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Lidia Serwiniowska, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Rektora Akademii Ekonomicznej we W. z dnia 28 października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy uczestników dziennych studiów doktoranckich p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Decyzją z dnia 28 października 2003 r. [...] Rektor Akademii Ekonomicznej we W., powołując się na art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ "odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej".
W pouczeniu zawartym w decyzji wskazano, iż "decyzje wydane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne" i przysługuje od niej skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą można wnieść bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Zgodnie z tym pouczeniem M. K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, na wyżej opisaną decyzję Rektora Akademii Ekonomicznej we W. z dnia 28 października 2003r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi."
Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu wznowieniowym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażony został pogląd iż "W sprawie, w której naczelny organ administracji państwowej wydaje decyzję w pierwszej instancji w postępowaniu określonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego można wnieść, stosownie do art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm./, po wyczerpaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, określonego w art. 127 § 3 kpa." /uchwała NSA z dnia 9 grudnia 1996r.; ONSA 1997, Nr 2, poz. 44/.
Jednakże odmienna sytuacja istnieje gdy chodzi o orzecznictwo prowadzone przez rektora wyższej uczelni. Organ ten bowiem w powyższym przypadku nie działa w strukturze II instancyjnego postępowania administracyjnego. Jego orzeczenia w takim przypadku powinny być przed zaskarżeniem do Sądu Administracyjnego, kwestionowane w drodze wezwania do usunięcia naruszenia prawa /art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. 153, poz. 1270/. Skarżący takiego wezwania nie wyczerpał wobec czego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.
Z pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji wynika, że przysługuje od niej bezpośrednia skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pouczenie to jest zatem błędne.
Skarżący może wnieść wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wezwania o jakim była mowa wyżej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło