II SA/Wr 278/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 28 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. i M. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. D. i M. D. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) lutego 2019 r., nr (...) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Dnia 26 kwietnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. wpłynęła skarga J. D. i M. D. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) lutego 2019 r. nr (...). W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Dnia 7 czerwca 2019 r. do Sądu wpłynął ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazując, że w trakcie toczącego się przed organami nadzoru budowlanego postępowania i w związku z nim, mając na uwadze stan przedmiotowego budynku Państwo D. w dniu (...) września 2018 roku w Wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego W. złożyli zgłoszenie zamiaru rozbiórki przedmiotowego obiektu z terminem rozpoczęcia robót rozbiórki z dniem 1 października 2018 r. Jednakże w dniu (...) września 2018 r. otrzymali decyzję nr (...) o wniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych rozbiórki obiektu nr (...). W związku z powyższym skarżący złożyli odwołanie od ww. decyzji do Wojewody D., informując jednocześnie, iż postępowanie jest w toku. Na dzień złożenia wniosku brak było decyzji Miejskiego Konserwatora Zabytków. W okresie pomiędzy złożeniem wniosku, a doręczeniem Postanowienia nr (...), wystąpiły nowe nieznane wcześniej okoliczności. Decyzją nr (...) z dnia (...) maja 2019 r. zostało wydane pozwolenie konserwatorskie przez Miejskiego Konserwatora Zabytków we W., zgodnie z którym wydano pozwolenie na rozbiórkę budynku przylegającego do zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zabytków. Zdaniem skarżących wniosek zasługuje na uwzględnienie, gdyż wykonanie obowiązku kontroli i ekspertyzy byłoby bezprzedmiotowe w przypadku dokonania rozbiórki budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm. dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednak z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie zauważyć należy, że organ nadzoru budowlanego oparł swoją decyzję między innymi na art. 121 § 2 oraz art. 122 § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, które regulują zasady i procedurę nałożenia grzywny w celu przymuszenia, gdy zobowiązany nie wykona nałożonego na niego obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji administracyjnej. W niniejszej sprawie należy wskazać, że decyzja PINB z dnia (...) lutego 2018 r. nr (...) była związana z nieodpowiednim stanem technicznym przedmiotowego budynku, który może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. W takiej sytuacji nałożony obowiązek powinien zostać wykonany bez zbędnej zwłoki. W analizowanej sytuacji zobowiązani wiedzieli, że nakaz nie został wykonany, jednak ze względu na planowaną rozbiórkę przedmiotowego budynku świadomie odstąpili od realizacji obowiązku. Co prawda do dnia rozpoznania przez Sąd wniosku o wstrzymanie przedmiotowego postanowienia skarżący uzyskali pozwolenie konserwatorskie na rozbiórkę budynku socjalnego, jednak niniejsza rozbiórka nie została wykonana. Budynek nadal może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, dlatego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.