II SA/Wr 2789/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA del. do WSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2004 r. przy udziale --- na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję --- z dnia --- Nr --- w przedmiocie przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego za pracę przymusową p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W skardze wniesionej w niniejszej sprawie J. C. domagała się przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego ustawą z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.). Sąd zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 omawianej ustawy. W skardze wniesionej w niniejszej sprawie skarżąca domagała się przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego wyżej powołaną ustawą z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Skarga ta zatem podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna albowiem jak wynika z wyżej powołanych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne powołane są jedynie do badania legalności aktów podejmowanych przez organy administracji publicznej, bądź bezczynności tychże organów w tych sprawach. Nie są natomiast powołane do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznych, do czego powołane są na mocy stosownych przepisów prawa właściwe organy administracji publicznej. Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich uprawnienie do świadczenia przewidzianego tą ustawą jest przyznawane decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie wniosku zainteresowanej osoby, zaopiniowanego przez właściwe stowarzyszenie osób poszkodowanych, i dokumentów oraz dowodów potwierdzających rodzaj i okres represji. Kierownik Urzędu może upoważnić inne osoby będące pracownikami Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do wydawania decyzji, o których mowa w ust. 1. (ust. 2). W tej sytuacji wniesioną w niniejszej sprawie skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).