II SA/Wr 2800/01

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-05-10

Skład orzekający: Barbara Adamiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w związku ze zmianą przepisów meldunkowych jest dopuszczalne i uzasadnia umorzenie postępowania?
Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i uzasadnione, ponieważ zmiana przepisów meldunkowych spowodowała, że skarga stała się bezzasadna, a cofnięcie nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy wadliwego aktu. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 PPSA, sąd umorzył postępowanie.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 28 września 2001 r. w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały. Następnie, pismem z dnia 20 kwietnia 2004 r., strona skarżąca cofnęła skargę, wskazując na zmianę przepisów meldunkowych i faktyczne zameldowanie osoby, której dotyczyła decyzja, co uczyniło skargę bezzasadną.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak Po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. M. C. na decyzję Wojewody D. z dnia 28 września 2001 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania M. L. na pobyt stały na skutek cofnięcia skargi postanawia : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Strona skarżąca, pismem z dnia 20 kwietnia 2004 r. cofnęła skargę wyjaśniając, że w związku ze zmianą przepisów meldunkowych i zameldowaniem od VII 2003 r. M. L. skarga stała się bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), z dniem 01.01.2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 01.01.2004 r., podlegają rozpatrzeniu - zgodnie z art. 97 § 1 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej dalej w skrócie jako p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 60 p.s.a. "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy cofnięcie skargi uznać należy za dopuszczalne i uzasadnione. W konsekwencji skutecznego cofnięcia skargi na podstawie przepisu art. 161 § 1 powołanej ustawy - postępowanie podlega umorzeniu. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło