II SA/Wr 2801/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), z dniem 01.01.2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 01.01.2004 r., podlegają rozpatrzeniu - zgodnie z art. 97 § 1 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przez wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej dalej - w skrócie jako p.s.a. Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2004 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 od daty otrzymania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi-przez wyjaśnienie, jaki akt administracyjny jest przedmiotem skargi, a także czy podany w skardze znak [...] tyczy postanowienia, decyzji czy innego orzeczenia i przez jaki organ jest on wydany (ewentualnie o przesłanie kopii skarżonego aktu). Zarządzenie to doręczono skarżącej w dniu 25 lutego 2004 r. Braki te nie zostały uzupełnione do dnia dzisiejszego. Pismo skarżącej z dnia 2 marca 2004 r. nie wyjaśniło bowiem, żadnej z wątpliwości. Przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają w art. 57 cechy, jakie powinna spełniać skarga. Winna ona m.in. zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, zawierać oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarga powinna także czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przedmiotowa skarga nie czyni zadość żadnemu z przytoczonych wyżej wymogów. Pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków formalnych strona skarżąca nie uzupełniła jej w zakreślonym przez Sąd terminie. Skutkować musi to odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a.