II SA/Wr 281/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz (spr.) Sędzia NSA – Halina Kremis Sędzia WSA – Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg S. D. i J. T. " w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości w części orzekającej o przejściu działek na własność G. postanawia oddalić wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. o dokonanie wykładni uzasadnienia wyroku z dnia 6 marca 2007r. Organ wyodrębnił z uzasadnienia wyroku dwa zdania zamieszczone na różnych stronach, zatem odnoszone do różnych kwestii. Zdania te odczytane z osobna nie budzą wątpliwości co do ich znaczenia. W ocenie organu łączne odczytanie tych zdań nasuwa wątpliwości co do spójności wyrażonych tam ocen prawnych i wskazań. W pierwszej części rozważań Sąd dokonał ocen prawnych wynikających z zebranego w sprawie materiału procesowego, zwracając uwagę na zagadnienia prawne wątpliwe, których nie omówiono w zaskarżonej decyzji i postulując ich ewentualne rozważenie, a ponadto wskazując na zagadnienia prawne nie nasuwające wątpliwości w ocenie Sądu, a przy tym mające znaczenie zasadnicze. Sąd podkreślił zatem, że decyzja podziałowa nie powinna w ogóle rozstrzygać o skutku ustawowym wydzielenia działki gruntu pod drogę, gdyż skutek ten będzie ustalony i rozważany w postępowaniu w sprawie ustalenia odszkodowania lub w postępowaniach przed sądem powszechnym, przede wszystkim w oparciu o plan miejscowy. Sąd wskazał (s.13 uzasadnienia), że oczywiście omawiany skutek cywilnoprawny dotyczył dróg publicznych oznaczonych jako takie i odpowiednio wydzielonych w planie miejscowym. Wskazano, że jakiekolwiek wyrażone w decyzji podziałowej oceny dotyczące tego skutku, pozbawione są jakiegokolwiek znaczenia. Tym niemniej, zwracając uwagę na wszelkie mankamenty decyzji podziałowej, przede wszystkim w zakresie jej uzasadnienia, zlecono ich rozważenie przez organ, jako zagadnień mogących mieć znaczenie dla stron (s.15). Aby usunąć wątpliwości odnośnie stanowiska prawnego Sądu w kwestii kwalifikacji drogi wskazano, że była to droga wewnętrzna. W kolejnej części uzasadnienia Sąd odniósł się do argumentacji stron, wskazując również na potrzebę jej omówienia przez organ. W kontekście już omówionego braku jakiegokolwiek znaczenia prawnego fragmentu decyzji nie stanowiącego części rozstrzygnięcia i nie będącego aktem stosowania art. 98 ust. 1 ugn, Sąd nakazał rozważyć, czy poprzez jego zamieszczenie w uzasadnieniu decyzji podziałowej nastąpiło naruszenie prawa i to jeszcze w stopniu rażącym. Przypominając, że w dotychczasowym znanym tut. Sądowi orzecznictwie NSA nie wypowiedział się na temat możności stwierdzenia nieważności fragmentu uzasadnienia decyzji w istocie zbędnego i nie mogącego mieć znaczenia prawnego, Sąd zalecił raczej rozważenie przez organ, czy zachodzą przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji w całości. Istotne zagadnienia wymagające rozważenia wymieniono na str. 16 i 17 uzasadnienia. Z żadnego z zawartych tam zaleceń i ocen nie wynikało, aby wyrażona przez Sąd ocena o wewnętrznym charakterze drogi, wyczerpywała istotę sprawy i stanowiła jedyne zagadnienie wymagające rozstrzygnięcia. Wobec stwierdzenia istotnego naruszenia prawa procesowego związanego z pominięciem przez organ rozważenia całej wiązki istotnych w nin. sprawie zagadnień prawnych, Sąd nie narzucał organowi kierunku rozstrzygania sprawy i sposobu rozwiązania tych zagadnień gdyż byłoby to, jak wyraźnie zaznaczył, obecnie przedwczesne. Podsumowanie to (s.17 na końcu) w oczywisty sposób nie poddawało w wątpliwość wcześniej wyrażonych w sposób stanowczy ocen prawnych i wskazań. Z powyższych względów i zgodnie z art. 158 p.p.s.a., orzeczono o odmowie dokonania wykładni uzasadnienia wyroku, nie dostrzegając w nim niejasności bądź niespójności wymagających wyjaśnienia.