II SA/Wr 282/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Stare B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia kontroli stanu technicznego sprawności rowu melioracyjnego p o s t a n a w i a : I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; II. zwrócić Gminie Stare B. kwotę 250 zł /dwieście pięćdziesiąt złotych/ tytułem połowy wpisu uiszczonego od skargi. Gmina Stare B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] Nr [...]nakładającą obowiązek przeprowadzenia kontroli stanu technicznego sprawności rowu melioracyjnego [...], dz. nr [...], obręb Stare B. Pismem z dnia [...]pełnomocnik skarżącej Gminy wniosła o umorzenie postępowania w sprawie ze względu na jego bezprzedmiotowość, wynikającą z tego, że w ramach zadania pod nazwą "Odbudowa infrastruktury drogowo-mostowej w S. B." przeprowadzono remont rowu melioracyjnego, będącego przedmiotem sporu, umocniono go i ułożono konstrukcję siatkowo-kamienną. Wniosek został uzupełniony pismem pełnomocnika Gminy z dnia [...] zawierającym oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny podejmując orzeczenie w sprawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednocześnie przepis ten stanowi, że Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dokonując oceny w tym zakresie Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi nie może wywołać żadnego ze skutków wskazanych przez ustawodawcę w zastrzeżeniu zawartym w zdaniu drugim powołanego wyżej przepisu art. 60 wskazywanej ustawy. Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – zgodnie z art. 16 § 1 pkt 1 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 2 tej samej regulacji.