II SA/Wr 2843/01

sygn. akt 4.II SA/Wr 2843/2001 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Asesor WSA Elżbieta Naumowicz (spr.) Protokolant: Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić skargę sygn. akt 4.II SA/Wr 2843/2001 Uzasadnienie Z. G. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...]r., nr [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich. Skarga przesłana została do Sądu pocztą, listem poleconym nr [...], nadanym w dniu [...] r., co wynika ze stempla pocztowego, natomiast do adresata wpłynęła w dniu [...]r., na co wskazuje data prezentaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga winna ulec odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że na zasadzie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z zasady, że prawo nie działa wstecz wynika jednak konieczność zbadania dopuszczalności skargi w świetle przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, czyli przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74, poz. 368 ze zm.). W świetle uregulowań tej ustawy jednym z podstawowych wymogów formalnych przy zaskarżaniu decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego było złożenie skargi w ustawowo wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę należało wnieść bezpośrednio do sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu bada zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy, bez dokonywania oceny sprawy pod względem merytorycznym. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. skarżąca otrzymała w dniu [...]r. za pisemnym pokwitowaniem. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia do sądu administracyjnego. Wynikający z powołanego wyżej przepisu art. 35 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie 2 sygn. akt 4.II SA/Wr 2843/2001 Administracyjnym 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem [...]r., przypadającym na dzień tygodnia wtorek. Skarga została natomiast wniesiona w dniu [...]r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie wskazanego wyżej terminu do wniesienia skargi. Przez skarżącą nie został jednocześnie wniesiony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. 3 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.