II SA/Wr 2861/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S. NSA B. Skrzypczak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Wojewody D. z dnia 17 października 2001 roku Nr [...] w sprawie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych; postanowił: -umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wojewoda D. decyzją z dnia 17 października 2001 roku (Nr [...]) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w K. z dnia 3 października 2001 roku (Nr [...]), którą organ I instancji uznał A. D. za osobę bezrobotną od dnia 1 października 2001 roku i odmówił jej przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Decyzja Wojewody D. została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca kwestionowała rozstrzygnięcie organów i zarzucała, że nie jest zrozumiałe stanowisko, według którego okres pobierania zasiłku gwarantowanego podlega zaliczeniu do okresów wymaganych do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych, natomiast okres pobierania zasiłku stałego jest traktowany odmiennie. Wojewoda D. decyzją z dnia 29 grudnia 2001 roku (Nr [...]) - powołując się na art. 2 ust. 1 pkt. 2 oraz art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t. jedn. z 2001 roku Dz. U. Nr 6 poz. 56 ze zmn.) i art. 138 1 pkt. 2 oraz art. 154 kpa - uchylił swoją decyzję z dnia 17 października 2001 roku oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie przyznania A. D. statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda stwierdził, że pismem z dnia 11 grudnia 2001 roku A. D. wniosła o zmianę dotychczasowej decyzji i wykreślenie ją z rejestru osób bezrobotnych. Wniosek ten uzasadniała tym, że od dnia 1 października 2001 roku do dnia 31 grudnia 2001 roku nabyła prawo do zasiłku stałego z funduszy pomocy społecznej. W tym stanie rzeczy organ uznał, że skarżąca w dacie rejestracji, tj. w dniu 1 października 2001 roku nie spełniała warunków do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i dlatego poprzednie decyzje uchylił i postępowanie w tej sprawie umorzył. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu przed dniem 1 stycznia 2004 roku - właściwy obecnie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W obecnym stanie sprawy skarga A. D. jest bezprzedmiotowa. Decyzją z dnia 29 grudnia 2001 roku Wojewoda D. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej. W związku z tym w obrocie prawnym przestała istnieć decyzja, która była przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Niezależnie od tego, że decyzją z dnia 29 grudnia 2001 roku umorzenie postępowania nastąpiło jedynie w zakresie przyznania A. D. statusu osoby bezrobotnej, postępowanie toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jest bezprzedmiotowe w całości. Dalsze bowiem żądanie skarżącej dotyczyło zasiłku dla bezrobotnych, takie zaś świadczenie jest uzależnione od przyznania danej osobie statusu osoby bezrobotnej. Skoro jednak umorzono postępowanie w zakresie przyznania skarżącej takiego statusu, a równocześnie Wojewoda D. uchylił w całości swoja poprzednia decyzje - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że postępowanie zawisłe przed Sądem w niniejszej sprawie jest w całości bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 3 cyt. ustawy postępowanie w sprawie podlega umorzeniu, jeżeli z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.