II SA/Wr 287/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Asesor WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w O. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zewnętrznej zadaszonej zamykanej osłony do gromadzenia odpadów stałych ze ścian ażurowych oddala skargę w całości. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) decyzją z [...].03.2020 r., nr [...], utrzymał w mocy wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. (dalej: PINB) z [...].12.2019 r., nr [...], nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w O. rozbiórkę zewnętrznej zadaszonej zamykanej osłony do gromadzenia odpadów stałych ze ścianami ażurowymi, usytuowanej na działce nr [...] przy ul. [...] w O. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z akt administracyjnych, w toku czynności kontrolnych z [...].08.2019 r. oraz na podstawie ekspertyzy stanu technicznego budynku ustalono m.in. niezgodne z przepisami techniczno-budowlanymi usytuowanie osłony śmietnikowej obsługującej budynek. Zmierzone odległości wiaty śmietnikowej o wymiarach 365x296 cm i wysokości w kalenicy 262 cm, usytuowanej przy klatce schodowej wynoszą około 8,5 m od okien i drzwi do budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi przynależnych do klatki schodowej nr [...] (w poziomie parteru) i 6,3 m w poziomie I pietra, gdzie budynek posiada wykusz w kształcie półokrągłym. Organ ustalił na podstawie analizy dokumentacji projektowej, że inwestor (deweloper) zrezygnował w trakcie realizacji inwestycji z wykonania pomieszczenia na odpady stałe w kondygnacji piwnicznej i po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę w tym zakresie, wyznaczył nowe miejsce na odpady stałe w narożu północnozachodnim działki, w odległości 10 m od budynku. Organ ustalił, że istniejąca podczas dokonywanych czynności kontrolnych osłona śmietnikowa była całkowicie inną osłoną niż osłona śmietnikowa wynikająca z treści zatwierdzonych projektów budowlanych (decyzji nr [...] z [...].10.2007 r.) oraz istniejąca w dacie wydania pozwolenia na użytkowanie (decyzja nr [...] z [...].12.2011 r.). Powyższe ustalenia organ potwierdził na podstawie analizy map z Google Earth Pro (stan na 2013 r.). Pismami z [...].09. 2019 r. i [...].10.2019 r. wezwano Wspólnotę Mieszkaniową do udzielenia informacji na temat inwestora budowy zewnętrznej osłony śmietnikowej, wskazania daty rozpoczęcia i zakończenia jej budowy oraz przedłożenia kopii decyzji o pozwoleniu na budowę czy też zgłoszenia upoważniającego do takiej budowy oraz przedłożenia kopii posiadanych dokumentów w postaci szkiców, dokumentacji projektowej czy też innych dokumentów mogących stanowić dowód w sprawie. W odpowiedzi na wezwanie zarządca nieruchomości w piśmie z [...].09.2019 r. poinformował, że inwestorem budowy osłony śmietnikowej była Wspólnota Mieszkaniowa. Budowa polegała na modernizacji istniejącej osłony śmietnikowej. Roboty wykonano w okresie od kwietnia do lipca 2016 r. Inwestor nie posiadał decyzji/zgłoszenia obejmującej wykonane roboty oraz dokumentacji technicznej. W takim stanie sprawy PINB stwierdził, że wykonane roboty nie są remontem w rozumieniu art 3 pkt 8 u.p.b., ponieważ powstał nowy obiekt o innych wymiarach niż obiekt który został rozebrany. Biorąc pod uwagę rozmiary oraz sposób wykonania ażurowej konstrukcji, organ zaliczył nowopowstałą osłonę śmietnikową do obiektów małej architektury, o których mowa w art. 3 pkt 4 lit. c u.p.b., na których budowę nie jest wymagane pozwolenie na budowę, ani też zgłoszenie (art. 22 ust. 1 pkt 22 i art. 30 ust. 1 u.p.b.). Biorąc natomiast pod uwagę treść § 23 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej jako: rozporządzenie), który wyznacza minimalną odległość 10 m dla usytuowania miejsc na gromadzenie odpadów stałych od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, organ stwierdził, że usytuowanie nowo wykonanej osłony śmietnikowej w odległości 7 m od drzwi budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, narusza powyższy przepis. Naruszenie minimalnych odległości od okien budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną, wyklucza możliwość doprowadzenia obiektu do zgodności z powołanymi warunkami technicznymi. W takim przypadku jedyną możliwością doprowadzenia wykonanych robót budowlanych jest nakazanie rozbiórki osłony śmietnikowej, o czym na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b., PINB orzekł decyzją z [...].12.2019 r. W wyniku rozpoznania odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w O., opisaną na wstępie decyzją z [...].03.2020 r. WINB utrzymał w mocy decyzję PINB z [...].12.2019 r. W ustalonym stanie faktycznym WINB zgodził się z organem pierwszej instancji, że osłona śmietnikowa - obiekt budowlany bez wątpienia znajduje się w odległości 7 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi (potwierdza to ekspertyza sporządzona w niniejszej sprawie, protokół kontroli z [...].08.2019 r., fakt ten nie jest również kwestionowany przez strony postępowania). Według WINB, usytuowanie wiaty śmietnikowej narusza odległości wskazane w § 23 ust. 1 rozporządzenia. WINB podzielił również przyjętą w sprawie kwalifikacje osłony śmietnikowej, jako obiektu małej architektury z art. 3 pkt 4 lit. c u.p.b. Dalej organ II instancji podniósł, że niezależnie od kwestii, czy realizacja wiaty wymagała pozwolenia na budowę, czy też zgłoszenia właściwemu organowi, wobec naruszenia wymogów w zakresie odległości od okien pomieszczeń na pobyt ludzi, sprawa prawidłowo podlegała rozpatrzeniu w trybie postępowania naprawczego, w tym na podstawie art. 51 ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b. WINB przeanalizował również dokumentację projektową. Na jej podstawie stwierdził, że po zmianach projektu budowlanego zatwierdzono usytuowanie wiaty śmietnikowej w narożu północno-zachodnim działki. Na projekcie zagospodarowania terenu wskazano odległość wiaty od okien wynoszącą 10 m. Wiata śmietnikowa ze zmienionego projektu budowlanego posiadała wymiary 464,5 cm x 643 cm i wysokość 4,05 m ze ściętymi narożnikami. WINB ustalił, że inwestor (deweloper) zrealizowała opisaną wiatę w ramach I etapu inwestycji. W czasie obowiązkowej kontroli w [...].12.2011 r. nie stwierdzono odstępstw od projektu i brak było przeciwwskazań do przystąpienia do użytkowania obiektu. Ma tej podstawie PINB wydał decyzję o pozwoleniu na użytkowanie nr [...] z [...].12.2011 r. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że w zakresie realizacji inwestycji obejmującej jej etap II, inwestor w dniu [...].11.2013 r. uzyskał decyzję o pozwoleniu na użytkowanie nr [...]. W trakcie obowiązkowej kontroli z [...].11.2013 r. nie stwierdzono odstępstw od projektu i brak było przeciwwskazań do użytkowania obiektu. Z przedłożonych decyzji wynika, że na etapie realizacji inwestycji nie uzyskano odstępstw od konieczności usytuowania wiaty śmietnikowej w odległości co najmniej 10 m od okien budynku. Potwierdza to oświadczenie kierownika budowy z [...].11.2011 r. Również na mapie znajdującej się w dokumentacji powykonawczej zachowano odległość 10 m między wiatą a budynkiem. Odnosząc się do twierdzeń odwołującej się strony o dokonaniu modernizacji pierwotnej wiaty organ odwoławczy wskazał, że aktualna wiata (wymiary: 365 x 296 x 262 cm, czas realizacji: kwiecień-lipiec 2016 r.), stanowczo różni się od tej pierwotnej, jej dach ma kształt prostokąta. Potwierdzają to zdjęcia dołączone przez stronę wraz z pismem z [...].09.2019 r., zdjęcia aktualnej wiaty z kontroli przeprowadzonej [...].08.2019 r. oraz zdjęcia znajdujące się w ekspertyzie stanu technicznego budynku. Według WINB, biorąc pod uwagę inną bryłę, inną warstwę zewnętrzną oraz zupełnie inny wygląd, należało przyjąć, że aktualna wiata jest wiatą wybudowaną od nowa. Taka kwalifikacja jest również wynikiem analizy zdjęć satelitarnych z programu Google Earth Pro. Zdjęcia z sierpnia 2013 r. wskazują, że dach wiaty ma kształt sześciokąta. Zdjęcia z [...].05.2017 r. pokazują dach wiaty w kształcie prostokąta. Odnosząc się do wiarygodności wydruków z mapy Google organ odwoławczy wskazał na konieczność rozróżnienia oprogramowania Google Earth Pro (niezależna aplikacja instalowana na urządzeniu) od funkcji satelitarnego poglądu Google Maps. Na podstawie takich ustaleń uzasadnionym było prowadzenie postępowania naprawczego w stosunku do nowo wybudowanego obiektu budowlanego. Prawidłowość decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym zakwestionowała Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy ul. [...] w O. poprzez skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W petitum skargi działający w imieniu skarżących pełnomocnik zarzucił WINB naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie, tj.: - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez ich niezastosowanie i niepodjęcie przez organ II instancji postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia pełnego stanu faktycznego sprawy w zakresie niezbędnym dla rozpoznania sprawy, co skutkowało pominięciem przez organu I i II instancji następujących okoliczności faktycznych: 1) w chwili oddawania budynku strony do użytkowania przez inwestora z udziałem PINB usytuowanie osłony śmietnikowej na nieruchomości naruszało obowiązujące przepisy prawa budowlanego w zakresie zachowania odległości osłony od budynku Wspólnoty Mieszkaniowej, a tym samym od początku oddawania budynku do użytkowania przy udziale PINB po dzień dzisiejszy nie jest możliwe usytuowania osłony na nieruchomości strony zgodnie z prawem. 2) PINB dopuścił do użytkowania budynek Wspólnoty Mieszkaniowej w przypadku gdy osłona śmietnikowa została posadowiona przez inwestora (dewelopera) z naruszeniem przepisów prawa budowlanego w zakresie odległości tej osłony od budynku Wspólnoty Mieszkaniowej. Wskazując na tak sformułowane zarzuty pełnomocnik skarżącej strony wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy od ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi jej autor, nie zgadzając się rozstrzygnięciem WINB wskazał, że jest ono nieprawidłowe i nie może ostać się w obrocie prawnym. Powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu zwrócił uwagę na pozytywne przyjęcie faktu, że organy obu instancji dostrzegają wymóg formalny posadowienia osłony śmietnikowej z zachowaniem odległości 10 m od budynku Wspólnoty Mieszkaniowej. Organ II instancji nie dostrzega jednak okoliczności, że gdyby organ I instancji prawidłowo przeprowadził czynności dopuszczenia do użytkowania budynku Wspólnoty Mieszkaniowej, to już w trakcie tej czynności PINB dostrzegłby obiektywny fakt, że inwestor nie mógł zachować odległości 10 m między budynkiem Wspólnoty Mieszkaniowej a osłoną śmietnikową. Organ II instancji nie dostrzega również faktu, że PINB nakazuje rozbiórkę ale już nie oczekuje przywrócenia osłony śmietnikowej do stanu pierwotnego zgodnie z położeniem wynikającym z dokumentów. Jest to całkowicie zrozumiała sytuacja, ponieważ przywrócenie stanu pierwotnego również prowadzi do stanu niezgodnego z prawem budowlanym. Pierwotna osłona śmietnikowa również jest osłoną, której położenie jest niezgodne z prawem - brak zachowania odległości 10 m. Organy obu instancji powinny dostrzec, że zarówno pierwotna osłona, jaki kolejna osłona a nawet każda inna w przyszłości nie będzie spełniała wymogu odległości 10 m. Za taki stan odpowiada inwestor (deweloper) oraz PINB, który dopuścił do użytkowania budynek, dla którego osłona śmietnikowa od początku nie spełniała wymogu minimalnej odległości od okien i drzwi budynku. Według pełnomocnika, projekty, na które powołują się organy nadzoru budowlanego, zapewne pokazują odległość 10 m ale zachowanie tej odległości mija się z rzeczywistością. Z powyższych powodów całkowicie zrozumiały jest fakt, że organ I instancji nie oczekuje przywrócenia stanu pierwotnego położenia osłony śmietnikowej. Strona podtrzymała przy tym stanowisko, że dokonane przez nią prace budowlane polegały na modernizacji pierwotnej osłony śmietnikowej, która została wadliwie dopuszczona do użytkowania. Powyższych okoliczności nie dostrzegł organ II instancji przy ocenie zaskarżonej w odwołaniu decyzji. Autor skargi nie zgodził się przy tym również z akceptacją przez organ II instancji praktyki powoływania się na wydruk z mapy Google z roku 2013. W tym zakresie powołał się na znane powszechnie przypadki braku dokładności map Google. Strona oczekiwała zatem od organu I instancji, że w dacie dopuszczania obiektu do użytkowania skorzysta z powszechnie znanych urządzeń do pomiaru odległości między osłoną śmietnikową a budynkiem Wspólnoty Mieszkaniowej. W doręczonej Sądowi odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona przez Sąd zgodnie z kryteriami określonymi w art. 145 § 1 i § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2019 r., poz. 2325 – dalej jako ″p.p.s.a.″) wykazała, że objęta skargą decyzja nie narusza przepisów prawa procesowego ani też prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co uzasadniałoby jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Organy prawidłowo zakwalifikowały przedmiotowy obiekt jako osłonę śmietnikową, którą z uwagi na niewielkie rozmiary (365x296 cm i wysokości w kalenicy 262 cm) oraz sposób wykonania, zaliczyć należy do obiektów małej architektury, o których mowa w art. 3 pkt 4 lit. c u.p.b., na których budowę nie jest wymagane pozwolenia na budowę, ani też nie musi być poprzedzona zgłoszeniem (art. 29 ust. 1 pkt 22 i art. 30 ust. 1 u.p.b.). Wskazany przepis stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury - należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. Zakwalifikowanie osłony śmietnikowej do kategorii obiektów małej architektury nie wyklucza zastosowania do niej art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b. Okoliczność braku wymogu zarówno uzyskania pozwolenia na budowę jak i dokonania zgłoszenia w przypadku budowy miejsca gromadzenia odpadów stałych, stanowiącego obiekt małej architektury, nie oznacza, że organy nadzoru budowlanego nie mają obowiązku sprawdzenia wykonanego obiektu pod względem zgodności z prawem, w tym z przepisami techniczno-budowlanymi. Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.b., obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Każda inwestycja, w tym również miejsce gromadzenia odpadów, choćby zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia, winna być realizowana z poszanowaniem norm odległościowych, o czym traktują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Decyzje wydawane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b. mogą dotyczyć wszystkich czterech przypadków określonych w art. 50 ust. 1 powołanej ustawy. W niniejszej sprawie zachodził przypadek określony w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy, zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Jak słusznie zatem przyjęły organy obu instancji w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia minimalnych odległości od okien budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Zgodnie z § 23 ust. 1 rozporządzenia odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1 i 3, powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granicy z sąsiednią działką. Zachowanie odległości od granicy działki nie jest wymagane, jeżeli osłony lub pomieszczenia stykają się z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej. Sporna osłona śmietnikowa została zlokalizowana w odległości 7 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Takie naruszenie wyłącza możliwość doprowadzenia osłony śmietnikowej do zgodności z powołanymi warunkami technicznymi. Wbrew zarzutom skargi, organy nadzoru budowlanego prawidłowo zakwalifikowały wykonane w okresie od kwietnia do lipca 2016 r. roboty jako rozbiórkę istniejącej osłony śmietnikowej i wykonanie jej na nowo w innym miejscu i kształcie. Pojęcie remontu opisane zostało w art. 3 pkt 8 u.p.b., przez który należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Remont polega zatem na wykonaniu robót niezbędnych do utrzymania obiektu w odpowiednim stanie technicznym, by nie uległ pogorszeniu z powodu eksploatacji. Ponadto trzeba zauważyć, że modernizacja w języku polskim oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś, uwspółcześnienie czegoś (por. Słownik języka polskiego PWN dostępny na stronie internetowej https://sjp.pwn.pl/sjp, Mały słownik języka polskiego PWN pod red. S. Skorupki, H. Auderskiej, Z. Łempickiej, Warszawa 1969). Za remont i modernizację nie mogą być więc uznane roboty, w wyniku których powstaje nowy obiekt, o innych wymiarach i kształcie oraz w innym miejscu. W takiej sytuacji rozstrzygnięcie organów obu instancji wydane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b., należy uznać za prawidłowe, bowiem na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy nakłada się obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych mających na celu doprowadzenie wykonywanych, bądź już wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem jeśli możliwe jest usunięcie naruszenia prawa poprzez wykonanie wskazanych prac, bez konieczności rozbiórki obiektu. W sprawie niniejszej osłona śmietnikowa narusza przepisy techniczno-budowlane. Brak jest także podstaw do orzeczenia nakazu przywrócenia stanu pierwotnego położenia osłony śmietnikowej, skoro przedmiotem prowadzonego postępowania nie była rozebrana przez stronę skarżącą wiata śmietnikowa. Ponadto decyzja o pozwoleniu na użytkowanie przesądza o zgodności z prawem wzniesionego obiektu oraz ma takie znaczenie, że wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzeniu (pod kątem legalności wybudowania). W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi co do naruszenia przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.), w realiach niniejszej sprawy postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a zaskarżonej decyzji nie można zarzucić wadliwości, uzasadniającej jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Organy w toku prowadzonego postępowania w sposób należyty wyjaśniły okoliczności stanu faktycznego oraz dokonały prawidłowego ustalenia mającej zastosowanie normy. Dodać należy, że choć organ administracji nie jest przy ocenie czy dana okoliczność (fakt) została udowodniona, skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a reguł takich nie zawiera zwłaszcza art. 80 k.p.a., to jednak swobodna ocena dowodów nie oznacza oczywiście oceny dowolnej. Aby swobodna ocena dowodów nie przerodziła się w samowolę - musi być dokonana zgodnie z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz opierać na wszechstronnej ocenie całokształtu kompletnego i zebranego zgodnie z przepisami prawa procesowego materiału dowodowego, a rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych, powinno być zgodne z prawidłami logiki. Wobec powyższego, odnosząc się do powołanych przez organy nadzoru źródeł dowodowych, tj. zdjęć satelitarnych ogólnodostępnego programu Google Earth Pro, przyjdzie zgodzić się, że tego rodzaju dokumentacja zdjęciowa jest z reguły wiarygodnym i nierzadko przesądzającym dowodem w tego rodzaju sprawach. Jak zauważył WSA we Wrocławiu w wyroku z 10.11.2020 r., sygn. akt II SA/Wr 380/20, w takim przypadku warunkiem jest jednak, by zdjęcie wskazywało bezsprzecznie datę jego wykonania, co w niniejszym przypadku znajduje potwierdzenie przedłożonych aktach sprawy. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie wykazała, by decyzja ta naruszała prawo i to w stopniu wymagającym usunięcia jej z obrotu prawnego. Z tych względów skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.