II SA/Wr 289/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis (spr. ) Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. sprawy ze skargi U. i J. G. na decyzję Wojewody D. z dnia 17 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę. Decyzją z dnia 2 października 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 30 ust. 2 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz.1118 ze zm.) Starosta O. wniósł sprzeciw od dokonanego przez Urszulę i J. G. w dniu 1 września 2009 r. zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, obejmujących wymianę pokrycia dachu budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ew. gruntów [...] AM-59, położonej w O. przy ul. Ł. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że dokonane zgłoszenie nie czyniło zadość wymaganiom określonym w art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. W związku z czym postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. nr [...] nałożony został na inwestorów obowiązek jego uzupełnienia poprzez przedłożenie: szkicu sytuacyjnego z lokalizacją budynku na działce wraz z zaznaczeniem strefy dla bezpiecznego prowadzenia prac, wskazanie charakterystycznych odległości i wymiarów oraz dołączenie opisu sposobu wykonywania planowanych robót budowlanych i terminu ich rozpoczęcia, a także oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia. Opisane postanowienie zostało wysłane na adres inwestorów podany w zgłoszeniu. Z powodu niemożności doręczenia postanowienia w sposób określony w art. 42 i 43 Kodeksu postępowania administracyjnego – dalej powoływany jako ,,k.p.a.", doręczenia dokonano w sposób określony w art. 44 k.p.a. (awizo), a pismo pozostawiono w aktach sprawy. Starosta O. stwierdziwszy, że nie nastąpiło uzupełnienie zgłoszenia w określonym terminie, wniósł sprzeciw opisaną na wstępie decyzją. U. i J. G. odwołali się do Wojewody D. podnosząc, że w dniu 18 września 2009 r. remont dachu został zakończony. Roboty budowlane polegające na usunięciu i utylizacji pokrycia dachowego wykonanego z płyt eternitowych dokonała wyspecjalizowana firma A. sp. z o.o. Podnieśli, że wykonująca roboty budowlane firma dokonała również zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych obejmujących demontaż poszycia dachu wykonanego z płyt eternitowych. Podali, że demontaż płyt eternitowych nastąpił pod nadzorem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.. Odwołujący zakwestionowali fakt doręczenia postanowienia Starosty O. z dnia 4 września 2009 r. Poza tym odwołujący zarzucili organowi pierwszej instancji, że ten błędnie określił datę wszczęcia postępowania w sprawie. W ocenie autorów odwołania o dacie wszczęcia postępowania decyduje dzień nadania zgłoszenia w polskim urzędzie pocztowym. W odpowiedzi na odwołanie, w piśmie z dnia 17 listopada 2009 r. Starosta O. stwierdził, że wykonawca robót budowlanych - A. sp. z o.o. nie zawiadomił organu pierwszej instancji o zamiarze wykonania jakichkolwiek robót budowlanych na przedmiotowej nieruchomości. Wojewoda D. decyzją z dnia 17 marca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając, że stosownie do przepisu art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. W ust. 5 tego przepisu ustawodawca dodaje, że zgłoszenia, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Zaznaczono, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, do którego wpłynęło zgłoszenie, ma możliwość oceny przedsięwzięcia z punktu widzenia jego zgodności z przepisami prawa, w szczególności w aspekcie ochrony interesu publicznego. Korelatem tego uprawnienia jest również sankcja, jaka może nastąpić, gdy roboty budowlane prowadzone są bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. W takiej sytuacji ma zastosowanie przepis art. 49b ustawy Prawo budowlane, co może prowadzić nawet do wydania dolegliwego dla inwestora nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Wobec przytoczonego stanu prawnego organ odwoławczy stwierdził, że skoro U. i J. G. dokonali zgłoszenia remontu w dniu 1 września 2009 r. to wszczęcie robót budowlanych mogło nastąpić najwcześniej w październiku 2009 r. W takim przypadku organ odwoławczy przyjął, że roboty, niezależnie od poprawności przeprowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie, są w istocie samowolą budowlaną. Nie ma przy tym znaczenia, że roboty odbywały się pod nadzorem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania dotyczących prawidłowość doręczenia postanowienia Starosty O. z dnia 4 września 2009 r. Wojewoda D. przytoczył treść przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, regulujących sposób doręczania pism osobom fizycznym, tj. art. 42, art. 43 i 44 k.p.a. Biorąc pod uwagę wymienione przepisy Wojewoda D. uznał za prawidłowe doręczenie postanowienia z dnia 4 września 2009 r. nr [...]. Badane postanowienie zostało prawidłowo zaadresowane na adres stron podany w zgłoszeniu z dnia 29 sierpnia 2009 r. Ponadto jak wynika ze stempli pocztowych znajdujących się na kopercie, adresata nie zastano w dniu 8 września 2009 r., a następnie w dniu 15 września 2009 r. Zawiadomiono strony dwukrotnie o możliwości podjęcia pisma w placówce pocztowej (dwukrotnie awizowanie). Jednakże do dnia 22 września 2009 r. przesyłka nie została podjęta przez inwestorów. Wobec tego Wojewoda D. stwierdził, że stosownie do art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie postanowienia Starosty O. z dnia 4 września 2009 r. nastąpiło po czternastu dniach od daty pierwszego zawiadomienia tj. w dniu 22 września 2009 r. W dalszej kolejności organ II instancji zwrócił uwagę, że w przypadku gdy organ rozpatrujący zgłoszenie wydał postanowienie o uzupełnieniu zgłoszenia, w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, to 30 - dniowy termin do wniesienia sprzeciwu liczony jest, po pierwsze w sytuacji gdy inwestor uzupełnił zgłoszenie - od daty tego uzupełnienia, po drugie w sytuacji gdy nie uzupełnił zgłoszenia - od dnia zakreślonego w postanowieniu na jego uzupełnienie. Skoro postanowienie Starosty O. z dnia 4 września 2009 r., a doręczone w dniu 22 września 2009 r. wyznaczało 7-dniowy termin do dokonania obowiązków w nim zawartych, inwestorzy powinni uzupełnić zgłoszenie do dnia 29 września 2009 r. W tej sytuacji bieg terminu 30-dniowego, który upływał 1 października 2009 r. licząc od dnia doręczenia zgłoszenia tj. 1 września 2009 r. - do wniesienia sprzeciwu został skutecznie przerwany wydaniem przedmiotowego postanowienia i zaczął biec od nowa od dnia 29 września 2009 r. W konsekwencji Starosta O. decyzją z dnia 2 października 2009 r. nr [...] a doręczoną w dniu 26 października 2009 r., skutecznie wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych obejmujących wymianę pokrycia dachu budynku mieszkalnego w O. przy ul. Ł.. Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania, organ II instancji podkreślił, że datą wszczęcia postępowania na żądanie stron, stosownie do art. 61 § 3 k.p.a. jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, a nie dzień nadania podania w polskim urzędzie pocztowym. Organ odwoławczy nie uwzględnił także zarzut inwestorów, wskazujących, że A. sp. z o.o. również zgłosił Staroście O. zamiar wszczęcia robót budowlanych polegających na demontażu płyt z eternitu na przedmiotowej nieruchomości, przyjmując, iż niezależnie od prawdziwości tych twierdzeń, powyższa okoliczność nie ma żadnego znaczenia w sprawie bowiem stroną postępowania zgłoszeniowego jest tylko U. i J. G.. Wojewoda D. zaakceptował także zasadność dokonanego przez organ pierwszej instancji na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wezwania inwestorów do uzupełnienia zgłoszenia o przedłożenie odpowiednich szkiców, opisu sposobu wykonywania planowanych robót budowlanych, a w szczególności oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wojewoda D. zaznaczył przy tym, że prace związane z demontażem płyt z eternitu są szkodliwe dla zdrowia i organ pierwszej instancji z uwagi na § 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. z dnia 21 kwietnia 2004 r.), który na wykonawcę prac polegających na zabezpieczaniu i usuwaniu wyrobów zawierających azbest nakłada szereg obowiązków, powinien po wypełnieniu przez stronę wszystkich innych obowiązków - rozważyć możliwość wystąpienia przesłanek z art. 30 ust. 7 ustawy Prawo budowlane i ewentualnie nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną decyzję U. i J. G. domagając się jej uchylenia, powtórzyli zawartą w odwołaniu argumentację oraz przedłożyli na poparcie prezentowanego stanowiska dokumenty m.in. w postaci: 1) raportu Gazety Wrocławskiej z nawałnicy na Dolnym Śląsku w dnia 23 lipca 2009 r., 2) protokołu firmy ubezpieczeniowej z dnia 30 lipca 2009 r., 3) zgłoszenia skarżących dotyczącego wymiany poszycia dachu z dnia 29 sierpnia 2009 r., 4) zgłoszenia wykonawcy A. z dnia 26.08.2009 r. do Starosty O. oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, 5) potwierdzenia nadania nr [...] z dnia 31 sierpnia 2009 r., 6) zawiadomienia strony o przeprowadzeniu wizji z dnia 1 września 2009 r., 7) pisma z dnia 3 września 2009 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., 9) oświadczenia wykonawcy robót z dnia 2 września 2009 r. o prawidłowości wykonanych robót, 10) pisma Starostwa Powiatowego w O. - Wydział Architektury i Budownictwa Nr [...] z dnia 17 listopada 2009 r. do Wojewody D.. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze podniesiono, że przepisy prawa budowlanego nie znają "trybu awaryjnego" zgłoszenia. Jedynie przepisy szczególne mogą określać pewne sytuacje, w których inwestor może rozpoczynać roboty budowlane bez potrzeby uzyskania stosownego pozwolenia na budowę, czy też dokonania zgłoszenia. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżących okoliczności polegającej na podaniu w zgłoszeniu z dnia 29 sierpnia 2009 r. zakresu robót i typ nowego poszycia dachowego oraz załączenia odpisu księgi wieczystej autor odpowiedzi na skargę wskazał, że mając na uwadze art. 30 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, organ administracji publicznej ze względu na ewentualne zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, pogorszenie warunków zdrowotno - sanitarnych, wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich pracami przy demontażu płyt azbestowych mógł nałożyć na zgłaszających dodatkowe obowiązki wskazujące na sposób wykonywania planowanych robót budowlanych (szkic, oświadczenia). Przyznając, że załączenie odpisu księgi wieczystej zamiast wymaganego przepisami prawa budowlanego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest drobnym uchybieniem Wojewoda wskazał, iż mając na uwadze konieczność uzupełnienia wyżej wymienionych braków zgłoszenia taki obowiązek wydaje się, ze względów proceduralnych, uzasadniony. W piśmie procesowym z dnia 28 lutego 2011 r. złożonym na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. skarżący powtórzyli dotychczasowe stanowisko, przypominając, że do wymiany poszycia dachu w należącym do nich budynku doszło w wyniku zerwania go przez nawałnicę, która przeszła nad Dolnym Śląskiem w dniu 23 lipca 2009 r. Uszkodzenia dachu były tak duże i niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzkiego, że brak przeprowadzenia szybkiej naprawy mógł spowodować dalsze straty wynikające z opadów deszczu (niekorzystne prognozy pogody w tym czasie) oraz zagrażał bezpieczeństwu podczas wchodzenia i wychodzenia z budynku, a także uniemożliwiało bezpieczne korzystanie z garażu usytuowanego w tymże budynku (przy wjeżdżaniu i wyjeżdżaniu z garażu) - spadające z dachu części płyt eternitowych, które zostały naderwane bądź wyrwane przez wichurę ze swoich mocowań (gwoździ). Występowało również zagrożeniem dla środowiska i zdrowia ludzkiego z powodu ulatniania się pyłu azbestowego z popękanych płyt eternitowych. Dalej skarżący podkreślili, że wbrew twierdzeniom orzekających w sprawie organów, dokonali zgłoszenia robót budowlanych z jednoczesnym przedłożeniem odpisu księgi wieczystej dotyczącej nieruchomości oraz opisem zakresu robót. Ponadto wskazali, że wraz ze zgłoszeniem zwrócili się z wnioskiem o dofinansowanie części kosztów związanych z demontażem, transportem i utylizacją płyt eternitowych. Odnosząc się do kwestii zgłoszenia opisanych robót przez firmę A., podkreślono, że fakt ten potwierdził Starosta Powiatu O. w piśmie z dnia 12 stycznia 2010 r. nr [...]. Zdaniem skarżących potwierdzenie tej okoliczności przez Starostę O. kładzie kłam treści pisma Nr [...] z dnia 17 listopada 2009 r. Starosty Powiatu O. do Wojewody D., że takie zgłoszenie do Starostwa w O. nie wpłynęło. Ponadto skarżący odnosząc się do zarzutu braku podjęcia w terminie przesyłki listowej zawierającej postanowienie z dnia 4 września 2009 r. wyjaśnili, że sytuacja ta miała miejsce w następstwie niestaranności ze strony poczty, z powodu której nie otrzymali awiza przesyłki. Na potwierdzenie twierdzeń skarżący przedłożyli oświadczenia osób zamieszkujących w budynku. Skarżący sformułowali także zarzut dotyczący niekompletność akt administracyjnych przedłożonych Sądowi, w szczególności braku protokołów, notatek służbowych i decyzji wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., który dokonywał czynności kontrolnych robót związanych z wymianą poszycia dachu na budynku mieszkalnym należącym do inwestorów. Jedyną notatką służbową sporządzoną przez tegoż Inspektora jest w aktach sprawy z daty 29.09.2009 r., która zdaniem skarżących mija się z prawdą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z przepisami prawa doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja nie narusza przepisów prawa proceduralnego, ani materialnego. Materialno-prawną podstawę wydanych przez organy architektoniczno-budowlane decyzji stanowi przepis art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgodnie z którym w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 (oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane stanowi zaś, że zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych, a do wykonywania robót można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu. Podkreślić także należy, że składając zgłoszenie, strona nie żąda działania organu i wydania decyzji administracyjnej, przeciwnie, oczekuje, że organ administracyjny nie podejmie w stosunku do zgłoszenia żadnych działań, a sam przewidziany przez przepisy upływ czasu i brak władczej reakcji organu określi prawną sytuację zgłaszającego. Warunkiem skorzystania w ten sposób uproszczonej procedury jest dokonanie zgłoszenia spełniającego wymogi przewidziane w art. 30 ust. 2 - 4 ustawy Prawo budowlane. Natomiast jak wynika z akt sprawy inwestorzy nie wykonali minimum opisanych wyżej obowiązków, jakie na nich ciążyły w przypadku korzystania z uproszczonego trybu dokonania zgłoszenia zamiaru wykonania robót. Niewątpliwym w sprawie jest, że skarżący, jak sami to przyznali w odwołaniu, nie odczekując przewidzianego w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane terminu, przystąpili do wykonywania robót przed upływem terminu 30 dni, liczonych od dnia doręczenia zgłoszenia właściwemu organowi, co miało miejsce w dniu 1 września 2009 r. i już w 18 września 2009 r. zakończyli remont dachu. Podkreślić przy tym przyjdzie, że od przewidzianego w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane obowiązku wstrzymania się z wykonywaniem robót budowlanych ustawodawca nie przewiduje w zasadzie żadnego wyjątku. Ponadto zauważyć przyjdzie, że nawet wówczas gdyby przyjąć za skarżącymi, że żądanie organu dotyczące usunięcia braków zgłoszenia było bezzasadne, to i tak wykonywanie zgłoszony robót już w dniu 18 września 2009 r. nastąpiło z naruszeniem art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane i obligowało organ do wniesienia sprzeciwu. W tym miejscu prowadzonych rozważań należy jeszcze zauważyć, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie podzielił poglądu skarżących, że organ administracji architektoniczno-budowlanej naruszyły art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., ponieważ bieg terminu do wniesienia sprzeciwu zaczął liczyć nie od daty nadania pisma zawierającego zgłoszenie w urzędzie pocztowym, lecz od daty wpłynięcia pisma do organu. Zdaniem Sądu, przyjęta przez organy data początkowa terminu do wniesienia sprzeciwu jest prawidłowa. W tej kwestii znajduje bowiem zastosowanie reguła ogólna z art. 61 § 3 k.p.a., zgodnie z którą datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Dopiero zatem od chwili wszczęcia postępowania w sprawie tj. od dnia 1 września 2009 r., rozpoczął biec termin dla organu do wniesienia sprzeciwu lub nałożenia na inwestorów, w drodze postanowienia, obowiązku uzupełnienia zgłoszenia. Skarżący zarówno w odwołaniu, jak i w skardze, kwestionując prawidłowość wydanych w niniejszej sprawie rozstrzygnięć, podważali zasadność nie tylko decyzji o sprzeciwie, wskazując że objęte zgłoszeniem roboty miały na celu usunięcie skutków nawałnicy, która przeszła nad O. w dniu 23 lipca 2009 r. ale także podnieśli zarzuty dotyczące postanowienia wydanego w trybie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane i zakresu nałożonych nim obowiązków. W sprawie Sąd - nie będąc związany granicami skargi (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) dokonał kontroli zgodności z prawem ww. postanowienia i uznał, że nie narusza ono ani przepisów materialnych, ani procesowych. Organ I instancji zasadnie bowiem, opierając się na treści art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, wezwał inwestorów aby uzupełnili zgłoszenie zamiaru wymiany pokrycia dachu budynku mieszkalnego zlokalizowanego w O. przy ul. Ł. [...] o wskazane w postanowieniu dokumenty. W szczególności organ prawidłowo zobowiązał skarżących aby przedłożyli odpowiedni szkic, czy też opis sposobu wykonywania planowanych robót budowlanych oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Podkreślić przy tym należy, że ze względu na to, iż wymagane na podstawie art. 30 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej nie może zostać zastąpione odpisami z księgi wieczystej. Ponadto, jak słusznie zauważył organ odwoławczy z uwagi na treść § 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. z dnia 21 kwietnia 2004 r.), który na wykonawcę prac polegających na zabezpieczaniu i usuwaniu wyrobów zawierających azbest nakłada szereg obowiązków, koniecznym było w sprawie - po wypełnieniu przez stronę wszystkich innych obowiązków – rozważenie możliwość wystąpienia przesłanek z art. 30 ust. 7 ustawy Prawo budowlane i ewentualnie nałożenie na inwestorów obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W tym celu wyjaśnia wymagało, czy wykonanie robót następuje przez koncesjonowaną firmę, czy też np. został opracowany plan prac usuwania wyrobów zawierających azbest. Reasumując, dopiero po uzyskaniu ww. danych organ I instancji mógł zbadać, czy objęty zgłoszeniem zakres robót spełnia wszelkie wymogi ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr [...], poz. 690 ze zm.). Przyjąć także należy, że wbrew prezentowanemu przez skarżących stanowisku wydane w sprawie postanowienie z dnia 4 września 2009 r. doręczone zostało zgodnie z zasadami przewidzianymi w Kodeksie postępowania administracyjnego. Analiza adnotacji umieszczonych na przesyłce zawierającej indagowane postanowienie pozwala stwierdzić, że prawidłowo w sytuacji braku możliwości doręczenia przesyłki do rąk własnych adresatów oraz braku możliwości doręczenia jej dorosłym domownikom, sąsiadowi oraz dozorcy domu, przesyłka została dwukrotnie awizowana w dnach: 8 września i 15 września 2009 r. Skoro zatem strona, mimo dwukrotnego awizowania nie odebrała przesyłki, w myśl art. 44 § 4 k.p.a. domniemanie jej doręczenia nastąpiło w dniu 22 września 2009 r. i wyznaczony 7 dniowy termin na uzupełnienie zgłoszenia upływał 29 września 2009 r. Od tego dnia należało liczyć 30 dniowy termin na wniesienie sprzeciwu. W ocenie Sądu skarżący nie przedstawili również jakichkolwiek okoliczności pozwalających obalić domniemanie prawidłowości doręczenia badanego postanowienia. Za taki dowód nie może posłużyć przedłożone przez skarżących oświadczenie osób zamieszkałych w budynkach przy ul. Ł. [...] w O. o braku awizo przesyłki. Podsumowując przyjąć należy, że wniesiony w sprawie sprzeciw - decyzja Starosty O. z dnia 2 października 2009 r. nie naruszał w żadnej mierze terminu o którym mowa w art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, natomiast do jego wydania organ był zobowiązany w przypadku nieuzupełnienia zgłoszenia. Zgodnie bowiem z art. 30 ust.2 Prawa budowlanego, w sytuacji w której organ nałoży na zgłaszającego zamiar podjęcia robót budowlanych obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów, to termin do zgłoszenia sprzeciwu (art. 30 ust.5) rozpoczyna bieg na nowo od dnia złożenia tych dokumentów, a w przypadku ich niezłożenia, od końcowego dnia wyznaczonego postanowieniem terminu. W konsekwencji Starosta O. decyzją z dnia 2 października 2009 r., a doręczoną w dniu 26 października 2009 r., skutecznie wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych obejmujących wymianę pokrycia dachu budynku mieszkalnego w O. przy ul. Ł.. Za bezzasadne - z punktu widzenia przedmiotu i celu prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania – uznać należy również podnoszenie tych wszystkich zarzutów, jak czyni to strona skarżąca, które zmierzając do wykazania, że spełnione zostały wymagania z przepisu art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, powołują na zgłoszenie dokonane przez firmę A., która jak wynika z treści pisma Starosty Powiatu O. z dnia 12 stycznia 2010 r. dokonała zgłoszenia wykonania prac polegających na usuwaniu wyrobów zawierających azbest. Podniesione w tym zakresie zarzuty należy uznać za polemikę z prawidłowym stanowiskiem organów orzekających w sprawie. Na marginesie dodać można, że wybrany przez inwestorów wykonawca robót mógł w imieniu i na rzecz inwestorów dokonać zgłoszenia robót budowlanych, niemniej uprawnienia w tym zakresie muszą wynikać z treści udzielonego pełnomocnictwa, przedłożonego wraz ze zgłoszeniem. W rozpoznawanej sprawie natomiast inwestorzy dokonali, jak wykazano wyżej obarczonego brakami, odrębnego zgłoszenia, i których to braków nie usunęli w wyznaczonym terminie, zamiast tego przystąpili do wykonywania robót budowlanych objętych zgłoszeniem przed upływem terminu 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia organowi, czym narazili się na przewidzianą w art. 30 ust. 2 in fine Prawa budowlanego dolegliwość w postaci sprzeciwu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.