II SA/Wr 29/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek, po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółka jawna we W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 25 czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o ustalenie, że odmowa zmiany stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa jest nieuzasadniona p o s t a n a w i a : odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi W dniu 18 grudnia 2008 r. A. Spółka jawna we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., skargę na orzeczenie tego Kolegium podjęte w przedmiocie zmiany stawki procentowej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Skarbu Państwa. Wraz ze skargą w dniu 18 grudnia 2008 r. odrębnym pismem wniesiono za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu ww. wniosku jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi strona wskazała fakt błędnego pouczenia w zaskarżonym orzeczeniu o trybie odwoławczym. Kolegium podało bowiem, że od przedmiotowego orzeczenia przysługuje sprzeciw, który należy wnieść w ciągu 14 dni do Kolegium. Sprzeciw jest równoznaczny z żądaniem przekazania sprawy właściwemu sądowi powszechnemu. Skarżąca Spółka wyjaśniła, że sprzeciw wniesiony przez nią w terminie, przekazany został właściwemu sądowi powszechnemu. W dniu 9 grudnia 2008 r. skarżąca otrzymała z Sądu Rejonowego dla W. – F. we W. postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt [...] o odrzuceniu pozwu. Sąd powszechny uznając się za niewłaściwym do merytorycznego rozpoznania sprawy wskazał na właściwość sądu administracyjnego. Zdaniem skarżącej błędne pouczenie co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Dlatego uważa, że wiosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z regułą zawartą w art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych na skutek uchybienia terminu możliwie jest przy pomocy instytucji przywrócenia terminu uregulowanej w art. 86 i 87 przywołanego wyżej aktu. W świetle postanowień zawartych w tych przepisach, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione następujące przesłanki: 1/ strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2/ wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3/ jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność dla której termin był określony; 4/ we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5/ uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z art. 88 u.p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dla przywrócenia uchybionego terminu konieczne jest łączne spełnienie wskazanych wyżej przesłanek, w przeciwnym wypadku Sąd zobligowany jest wniosek oddalić, lub - w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzucić. W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi, strona wskazała błędne pouczenie o trybie zaskarżenia wydanego przez organ orzeczenia. Tak określona przyczyna uchybienia ustała zatem w dniu, w którym strona dowiedziała się, że dla zaskarżenia kwestionowanego przez nią orzeczenia, właściwa jest droga postępowania sądowadministracyjnego, co nastąpiło w chwili doręczenia jej postanowienia Sądu Rejonowego dla W. F. Z oświadczenia skarżącej Spółki, potwierdzonego informacją Sądu Rejonowego dla W. F. wynika, że postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r. o odrzuceniu pozwu doręczono skarżącej w dniu 9 grudnia 2008 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a ta w niniejszej sprawie ustała w dniu 9 grudnia 2008 r. Zatem wniosek o przywrócenie terminu należało wnieść najpóźniej w dniu 16 grudnia 2008 r. (wtorek). Pomimo tego, wniosek wraz ze skargą strona złożyła w Urzędzie Pocztowym w dniu 18 grudnia 2008 r., co wynika z daty stempla pocztowego widniejącego na kopercie w której nadesłano skargę i wniosek. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu wniesiony został po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu. Przekroczenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu dla dokonania czynności procesowej skarg rodzi ujemne skutki procesowe dla strony przy czym dla tej oceny bez znaczenia pozostaje, czy przekroczenie terminu wynosiło tylko dwa dni - istotne jest, że w ogóle nastąpiło. Fakt ten czyni bowiem wniosek o przywrócenie terminu spóźnionym, co wobec jednoznacznej treści art. 88 u.p.p.s.a. rodzi konieczność jego odrzucenia. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne postanowiono jak w sentencji.