II SA/Wr 2901/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Masternak - Kubiak Asesor WSA Ewa Kamieniecka Protokolant: Anna Rudzińska po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. W. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej I. uchyla zaskarżone orzeczenie oraz orzeczenie utrzymane nim w mocy, II. zasądza od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. na rzecz R. W. kwotę 10 (słownie: dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. orzeka, iż zaskarżone orzeczenie nie może być wykonane Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]na podstawie ogólnie powołanych przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 57, poz. 278 ze zm), zwanego dalej rozporządzeniem Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ł. uznała R. W. za zdolnego do służby wojskowej przyznając mu kat. "A". Komisja rozpoznała u poborowego obniżenie ostrości wzroku kwalifikując go do ustalonej kategorii zdolności do służby wojskowej. W złożonym odwołaniu R. W. zarzucił Terenowej Komisji Lekarskiej w Ł. nierzetelne wykonanie badań i nieuwzględnienie w wydanym orzeczeniu wad: skrzywienia przegrody nosa oraz dysfunkcji zastawki mitralnej pod postacią fali zwrotnej. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16.) oraz §6 pkt 1 i §32 ust. 1-3 rozporządzenia Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu wskazano, iż stwierdzone schorzenie oraz obecny stopień jego nasilenia ustalony w wyniku specjalistycznego badania okulistycznego tj. obniżenie ostrości wzroku kwalifikuje do ustalonej kategorii zdolności do służby wojskowej. Stwierdzono, że w przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych specjalistycznych badaniach lekarskich: laryngologicznych, neurologicznych oraz kardiologicznych (w tym USG serca) nie stwierdzono odchyleń od stanu prawidłowego. W skardze do sądu administracyjnego R. W. zarzucił postępowaniu Rejonowej Wojskowej Komisji we W. szereg nieprawidłowości i uchybień: ogólnikowe uzasadnienie orzeczenia, brak jakichkolwiek odniesień do przedstawionych badań, niewypowiedzenie się co do argumentów podniesionych przez skarżącego w jego odwołaniu, zbyt szybkie i pochopne wydanie decyzji, naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz swobodnej oceny dowodów. Zdaniem skarżącego wymienione uchybienia jako istotne naruszenia przepisów postępowania administracyjnego miały wpływ na wynik rozstrzygnięcia, a stan jego zdrowia jest zupełnie inny niż przedstawia to Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że ustalenie stanu zdrowia skarżącego oparto na specjalistycznych badaniach lekarskich. Zgodnie z powołanym rozporządzeniem wojskowa komisja lekarska rozpatrująca odwołanie orzeka na podstawie dokumentacji znajdującej się w aktach orzeczniczo - lekarskich, w razie potrzeby komisja może przeprowadzić ponowne badanie, skierować na obserwację szpitalną, jak również dodatkowe postępowanie dowodowe. Ponieważ w trakcie czynności orzeczniczych skarżący nie przedstawił dokumentacji medycznej świadczącej o leczeniu lub mogącej spowodować uzasadnione wątpliwości co do wyników badań przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych przez uprawnionych do tego lekarzy specjalistów, Komisja nie stwierdziła potrzeby ponownego badania skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję organu I instancji, która w rozpoznaniu stwierdza "obniżenie ostrości wzroku - §13 p.1 vod = 0,8, vos = 0,5" kwalifikując zdolność skarżącego do służby wojskowej według kategorii A. R. W. przedstawił jednakże (załączając do skargi) decyzje wcześniej zapadłe w jego sprawie. Wynika z nich, że w dniu [...]r. Powiatowa Komisja Lekarska w T. M., po przeprowadzeniu badań lekarskich uznała skarżącego za czasowo niezdolnego do służby wojskowej na okres 12 miesięcy i zaliczyła do kategorii B. Na podstawie wywiadu i badania lekarskiego oraz konsultacji specjalistycznej stwierdzono u poborowego konieczność ustalenia właściwego rozpoznania choroby serca. Kolejna decyzja, z dnia [...]r. Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł., zawiera rozpoznanie w postaci: 1) obniżenia ostrości wzroku - §13 p.1, 2) skrzywienie przegrody nosa - §26 p.3, 3) dysfunkcja zastawki mitralnej pod postacią fali zwrotnej - bez § i orzeka, że skarżący jest zdolny do służby wojskowej (kat. A). Decyzja ta została uchylona decyzją Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r., a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez TWKL w Ł. "z uwagi na nieprawidłowe zakwalifikowanie schorzenia ad pkt 3 rozporządzenia bez §, patrz objaśnienia szczegółowe do §38 pkt 1 i 2 (zał. nr 1 do w/w rozporządzenia MON). Tymczasem kiedy TWKL w Ł. orzekała w dniu [...]r. mowa była jedynie o obniżeniu ostrości wzroku u skarżącego, nie ma już natomiast mowy ani o skrzywieniu przegrody nosa, ani też o dysfunkcji zastawki mitralnej pod postacią fali zwrotnej. W odwołaniu od tej decyzji R. W. natomiast podniósł, że "skrzywienie przegrody nosa - §26 pkt 3 oraz dysfunkcja zastawki mitralnej pod postacią fali zwrotnej - §38 pkt 6, której nie zauważono - nie ustąpiły". Do okoliczności tych, ponownie rozpoznając sprawę w jej całokształcie, organ odwoławczy - RWKL we W., w ogóle się nie odniosła, a przecież sama dostrzegła konieczność wyjaśnienia zwłaszcza kwalifikacji dysfunkcji zastawki mitralnej (...). W sposób oczywisty więc naruszono przepisy art. 7 i art. 77 §1 kpa, które nakładają na administracyjne organy orzekające obowiązek szczegółowego wyjaśnienia okoliczności sprawy, w których konkretyzowane są normy prawa materialnego. Naruszono także przepisy art. 107 §3 kpa i §19 ust. 1 pkt 3 cytowanego wcześniej rozporządzenia, który nakazuje orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej szczegółowo uzasadnić. Takiego uzasadnienia brak w obu omówionych na wstępie decyzjach. W związku z tym, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. "c" i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca podlegały uchyleniu. Orzeczenie o kosztach zostało natomiast oparte na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 §2 cytowanych Przepisów wprowadzających. Jednocześnie, z uwagi na treść orzeczenia, w oparciu o art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, iż zaskarżone orzeczenie RWKL we W. nie może być wykonane.