II SA/Wr 2933/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA ( del.) Grażyna Staniszewska (spr.) Asesor WSA Ewa Kamieniecka Protokolant: Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi T.P. na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku do uposażenia za mistrzowską klasę kwalifikacyjną specjalisty wojskowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn. akt 4 II SA/Wr 2933/02 2 Uzasadnienie. Decyzją z dnia [...] r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] stwierdził utratę z dniem [...] r. dodatku za klasę specjalisty wojskowego przez T.P.. Z uzasadnienia decyzji wynika, że utrata dodatku nastąpiła z powodu niezgodności mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego [...] ze specjalnością na obecnie zajmowanym stanowisku służbowym, na którym- do otrzymania dodatku - wymagana jest klasa [...]. Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie, w którym stwierdza, że zmiana specjalności nastąpiła na skutek rozwiązania poprzedniej jednostki, a obecnie brak jest przepisów, które regulowałyby sposób zdobywania czy weryfikacji klasy specjalisty wojskowego. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że T. P. pełnił służbę wojskową w Jednostce Wojskowej [...], gdzie otrzymywał dodatek za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego w wysokości 18% uposażenia. W związku z likwidacją Jednostki [...] T. P. został wyznaczony na stanowisko w Jednostce Wojskowej [...]. Na nowo objętym stanowisku służbowym wymagana jest inna specjalność wojskowa ([...]), niż ta jaką strona posiadała. Zdaniem organu ustały okoliczności uzasadniające otrzymywanie dodatku za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego typu [...]. Dlatego -jak twierdzi organ - należało orzec o utracie dodatku z tytułu mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego. Organ administracyjny II instancji oparł orzeczenie na przepisie par. 25 ust. 1 i par. 8 ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (DZ.U. z 2000r. Nr 90, poz. 1005 z póż. zm.). Jednocześnie organ II instancji wskazał, że na podstawie par. 8 ust. 3 pkt 2 w.w. Sygn. akt 4 II SA/Wr 2933/02 3 rozporządzenia, w celu ustalenia uprawnienia strony do posiadania klasy kwalifikacyjnej, organ I instancji powinien wszcząć odrębne postępowanie administracyjne. Od decyzji organu II instancji z dnia [...] r. strona wniosła skargę do sądu administracyjnego. W skardze strona stwierdza, że w związku z likwidacją stanowiska służbowego, które dotychczas T. P. zajmował i na którym pobierał dodatek, w niniejszej sprawie powinien mieć zastosowanie przepis par. 8 ust. 3 pkt 2 w.w. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. Zgodnie z treścią tego przepisu żołnierz przeniesiony na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje lub przysługuje w niższej kwocie miesięcznej, do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym, otrzymuje ten dodatek w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywanymi uposażeniami, jeżeli wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe nastąpiło w skutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, w razie gdy nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki przysługują w dotychczasowej wysokości. Zdaniem skarżącego oparcie decyzji na przepisie par. 8 ust. 5 w.w, rozporządzenia jest nieprawidłowe, ponieważ w jego rozumieniu prawo do dodatku m.in. kwalifikacyjnego wygasa w przypadku ustania warunków uzasadniających jego otrzymywanie z innych przyczyn niż określone w ust. 1-3. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sygn. akt 4 II SA/Wr 2933/02 4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja organu II instancji, została oparta na treści par. 8 ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy. Przepis ten ma następujące brzmienie: "w przypadku ustania warunków uzasadniających otrzymywanie dodatków o charakterze stałym z innych przyczyn niż określone w ust. 1-3, prawo do tych dodatków wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym ustały warunki uzasadniające ich otrzymywanie". A zatem z brzmienia tego przepisu wynika, że ma on zastosowanie w przypadkach ustania warunków, które uzasadniały przyznanie dodatku, ale - warunków innych niż wymienione w ustępach 1-3 tego przepisu. Z akt sprawy wynika, że T. P. pełniąc obowiązki na stanowisku służbowym w Jednostce Wojskowej [...], otrzymywał dodatek do uposażenia zasadniczego za posiadanie mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego w specjalności [...]. Na podstawie rozkazu Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] r. T. P. został wyznaczony na stanowisko w Jednostce Wojskowej [...]. Wyznaczenie na "nowe" stanowisko odbyło się w związku z likwidacją dotychczas zajmowanego stanowiska. Na objętym przez stronę stanowisku w Jednostce [...] wymagana jest specjalność wojskowa [...]. Organ uznał, iż w tej sytuacji zaistniały "inne przyczyny", o których mowa w par. 8 ust. 5 uzasadniające wygaśnięcie prawa do dodatku. Zgodnie z par. 8 ust.3 pkt 2 w.w. rozporządzenia żołnierz przeniesiony na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje lub przysługuje w niższej kwocie miesięcznej, do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym, otrzymuje ten dodatek w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywanymi uposażeniami, jeżeli Sygn. akt 4 II SA/Wr 2933/02 5 wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe nastąpiło wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, w razie gdy nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki przysługują w dotychczasowej wysokości. Zarówno organ I instancji jak i organ II instancji wydając orzeczenia w niniejszej sprawie, nie ustosunkowały się do okoliczności, o której mowa w par. 8 ust. 3 pkt 2 w.w. rozporządzenia. W odwołaniu od decyzji organu I instancji strona podnosi zarzut, że zmiana specjalności nastąpiła ze względu na rozwiązanie poprzedniej jednostki, jednak organ administracyjny II instancji w zaskarżonej następnie decyzji -do tej kwestii w żaden sposób się nie odnosi. Tymczasem okoliczność ta ma dla niniejszej sprawy zasadnicze znaczenie. W sprawie należy jednoznacznie wyjaśnić, czy przeniesienie strony na inne stanowisko służbowe odbyło się wskutek likwidacji dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i czy nie było możliwości przeniesienia na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki przysługują w dotychczasowej wysokości-w myśl par. 8 ust.3 pkt 2 w.w. rozporządzenia. Dopiero wnikliwe i nie budzące żadnych wątpliwości wyjaśnienie negatywne tego zagadnienia mogło ewentualnie dać podstawy do zastosowania par. 8 ust. 5 w.w. rozporządzenia. W obecnym stanie sprawy organy administracyjne obydwu instancji z pominięciem uregulowań prawnych, które systemowo usytuowane są w tym samym przepisie prawnym, oparły się uregulowaniu, które może mieć zastosowanie w wypadku niemożności zastosowania uregulowań poprzedzających je. Z powyższego względu zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ja decyzja organu I instancji naruszają zasadę prawdy obiektywnej wyrażonej w art.7 k.p.a., nadto stoją w sprzeczności z treścią art. 77 k.p.a. , który nakazuje organom administracyjnym w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy, ponadto wykraczają poza zakres zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej z art. 80 k.p.a. Sygn. akt 4 II SA/Wr 2933/02 6 Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (80 k.p.a.), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (art. 77 k.p.a.). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżona decyzja organu II instancji, jak i decyzja ją poprzedzająca, wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 135, poz. 1270 z póż. zm.), uwzględniając skargę orzeczono jak w sentencji. Zaskarżona decyzja dotyczyła odmowy przyznania uprawnień, co do zasady oznacza, że nie podlegała wykonaniu.