II SA/Wr 2934/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA (del.) Krystyna Skowrońska - Pastuszko (spr.) Asesor WSA Ewa Kamieniecka Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku do uposażenia za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję I instancji; orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. 2 Sygn. akt 4 II SA / Wr 2934/ 02 UZASADNIENIE Dowódca JW Nr [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] r., wydaną z powołaniem się na art. 7 , art. 9 ust. 4 i art.15 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18, ze zm.) oraz § 5 ust. 1 pkt 2 i § 8 ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005), stwierdził utratę z dniem [...] r. przez st. chor. sztab. W. G. dodatku "za klasowego specjalistę". Decyzję powyższą wydano w związku z tym,iż W. G. rozkazem Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego nr [...] z dnia [...] r. wyznaczony został na stanowisko szefa służby czołgowo-samochodowej szefa uzbrojenia i elektroniki i wobec stwierdzenia, że uzyskana przez niego wcześniej klasa kwalifikacyjna nie odpowiada obecnie zajmowanemu stanowisku. W wyniku rozpatrzenia odwołania strony Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego decyzją Nr [...] z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję I instancji podzielając pogląd, iż po objęciu przez W[...] G. nowego stanowiska służbowego , na którym jest wymagana inna specjalność wojskowa niż ta , jaką wymieniony posiada, ustały przyczyny uzasadniające wypłatę odpowiedniego dodatku. Do podniesionej w odwołaniu okoliczności dotyczącej objęcia nowego stanowiska na skutek likwidacji stanowiska dotychczas zajmowanego , organ II instancji odniósł się w ten sposób, że to "nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż nie znosi okoliczności faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji". W skardze do ówczesnego Naczelnego Sądu Administracyjnego W. G. domagał się rozpatrzenia sprawy pozbawienia go części uposażenia żołnierza zawodowego w kwocie [...] zł z tytułu dodatku kwalifikacyjnego za uzyskaną mistrzowską klasę w specjalności wojskowej właściwej dla zajmowanego wcześniej przez skarżącego stanowiska służbowego. Przedstawiając okoliczności objęcia stanowiska służbowego o innej specjalności wojskowej skarżący zarzucił, iż nieprzekonująca jest decyzja II instancji w sytuacji, gdy brak jest regulacji prawnych w przedmiocie nadawania klas kwalifikacyjnych, co uniemożliwia mu zweryfikowanie 3 Sygn. akt 4 II SA /Wr 2934/02 posiadanej klasy kwalifikacyjnej zgodnie z zajmowanym stanowiskiem służbowym. Odpowiadając na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie podając, że organy wojskowe I i II instancji wydały decyzje zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym zakresie. Wskazano w szczególności przepis § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r., z którego wynika, iż prawo do dodatku uzyskuje żołnierz, który posiada klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej właściwej dla zajmowanego stanowiska służbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało uwzględnić. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższym Sąd stwierdza , że w rozpatrywanej sprawie organ II instancji, w związku z treścią odwołania skarżącego wskazującego na objęcie nowego stanowiska w związku z likwidacją poprzedniego, niezasadnie przyjął, że jest to sprawa odrębnego postępowania dotyczącego "ustalenia uprawnienia do klasy kwalifikacyjnej uzyskanej przed dniem 30 marca 2001 r. i przyznania z tego tytułu dodatku pieniężnego do uposażenia". Materialnoprawną podstawę działania organów wojskowych w niniejszej sprawie stanowiły przepisy § 8 ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. przewidujące, iż w przypadku ustania warunków uzasadniających otrzymywanie dodatków o charakterze stałym, prawo do tych dodatków wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym ustały warunki uzasadniające ich otrzymywanie. Mając na względzie przytoczoną treść normy prawnej należy wskazać, że rozstrzygnięciem w takiej sprawie powinno być stwierdzenie wygaśnięcia prawa do odpowiedniego dodatku w określonym terminie . Tymczasem organ I instancji w swojej decyzji stwierdził "utratę dodatku za klasowego specjalistę" , natomiast organ II instancji, co wynika z treści jego decyzji, przyjął, iż sprawa z kolei dotyczy "wstrzymania wypłaty dodatku do uposażenia za mistrzowską klasę kwalifikacyjną specjalisty wojskowego". Już chociażby z tego powodu w zaskarżonej decyzji można dopatrzyć się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 4 Sygn. akt 4 II SA /Wr 2934/02 Istotniejszą uwagą na tle rozpatrywanego § 8 ust. 5 rozporządzenia jest jednak ta, iż przewidziane tam wygaśnięcie prawa do dodatków nie dotyczy każdego przypadku ustania warunków uzasadniających otrzymywanie dodatków o charakterze stałym, lecz zgodnie z zastrzeżeniem zawartym w omawianym § 8 ust. 5, tylko takiego, który zaistniał z innych przyczyn niż określone wcześniej w ust. 1- 3 § 8 rozporządzenia. Orzekanie na podstawie § 8 ust. 5 rozporządzenia wymagało zatem jednoznacznego zbadania czy nie występują inne przyczyny, w tym przeniesienie na inne stanowisko wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, w warunkach określonych w § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia. Takie właśnie okoliczności przeniesienia na stanowisko służbowe w JW. Nr [...], związane z likwidacją dotychczasowego stanowiska podniósł skarżący w swoim odwołaniu, a organ II instancji błędnie przyjął, iż jest to sprawa odrębnego postępowania. Oznacza to, iż w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji uchybiono m.in. zasadzie prawdy obiektywnej, określonej w art.7 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którą w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W postępowaniu wyjaśniającym, zgodnie z art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na organie ciąży obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Naruszenie powyższych przepisów postępowania mogło bez wątpienia mieć istotny wpływ na wynik sprawy w przedmiocie uprawnień W.G. do dodatku do uposażenia, stąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c wyżej wymienionej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt I sentencji. Zaskarżoną decyzją pozbawiono skarżącego uprawnień do dodatku do uposażenia , zatem uwzględniając skargę , na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono w punkcie II sentencji, iż decyzja ta nie może być wykonana.