II SA/Wr 2947/01

Sygn. akt: 3 II SA/Wr 2947/2001 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie - Sędzia NSA Henryka Łysikowska - Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk (sprawozdawca) Protokolant - Halina Rosłan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2004 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z miejsca stałego pobytu, postanawia: umorzyć postępowanie. Sygn. akt: 3 II SA/Wr 2947/2001 Uzasadnienie A. M. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Wojewody D. z dnia [...] (Nr [...]), w której organ ten utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję Burmistrza L., z dnia [...] (Nr [...]), stwierdzającą brak podstaw do wymeldowania A. i I. D., wraz z dwojgiem ich dzieci, z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego przy ul. P. [...] w L. Pismem z dnia [...] I. D. - w odpowiedzi na zawiadomienie o terminie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - poinformowała Sąd o tym, że sprawa jest już nieaktualna, bowiem A. M. zmarł, a Państwo D. zmienili wraz z dziećmi miejsce stałego pobytu i obecnie zamieszkują przy ul. Z. [...] w L. Do pisma dołączono kopię odpisu skróconego aktu zgonu Nr [...], sporządzonego w USC w B., z którego wynika, że A. Z. M., syn Z. i H., zmarł w B. w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dwie okoliczności faktyczne sprawy przesądzają o tym, że prowadzenie przez Sąd postępowania w sprawie ze skargi A. M. na wcześniej opisaną decyzję Wojewody D. stało się bezprzedmiotowe. Skutek taki spowodowała przede wszystkim zmiana stałego miejsca pobytu Państwa D. (wraz z dziećmi), a więc osób, o których wymeldowanie ubiegał się skarżący. Anulowany został w ten sposób przedmiot postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Trzeba mieć na uwadze i to, że A. M. zmarł, a jego była żona – H. M. -współwłaścicielka budynku przy ul. P. [...] w L., zdecydowanie oponowała przeciwko wymeldowaniu córki, zięcia i ich dzieci, tłumacząc swoje stanowisko tym, że utrzymują oni finansowo cały dom (zeznanie złożone przed organem pierwszej instancji w charakterze świadka - karta 13 akt administracyjnych). Brak więc osoby zainteresowanej, która popierałaby skargę w niniejszej sprawie. Zważywszy powyższe, należało umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu - właściwym od dnia 1 stycznia 2004 r. do rozpoznania skargi w warunkach reformy sądownictwa administracyjnego - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).