II SA/Wr 295/12

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S., K. S. i T. S. (reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M.S.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia .... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynków "A" i "B" usług turystycznych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, skarżący złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, iż skarżący T.S. ma 16 lat i uczy się w gimnazjum, łączny ich dochód wynosi 4.050 zł netto, ale w związku z licznymi poważnymi schorzeniami znaczna część dochodu jest wydatkowana na leczenie i lekarstwa. Poinformowali, że posiadają stary dom o pow. 180 m2 i działkę rolną o pow. 0,5 ha. W piśmie z dnia 5 czerwca 2012 r. wyjaśnili, że ich miesięczne wydatki kształtują się następująco: opłata za energię elektryczną – 180 zł; za gaz- 230 zł; za wodę – 20 zł; za wywóz śmieci – 30 zł; za telefon i Internet- 120 zł; za telewizję- 60 zł; koszt opału- 83 zł; koszt ubezpieczenia i przeglądu samochodów- 84 zł; podatek od nieruchomości – 75 zł; koszt lekarstw i leczenia; wydatki szkolne. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej p.p.s.a. (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270)). Uwzględniając sytuację materialną skarżących uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.