II SA/Wr 296/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia WSA Anna Siedlecka – spr. Protokolant starszy asystent sędziego Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania na współwłasność działki siedliskowej oddala skargę w całości. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpatrzeniu odwołania S. M. od decyzji Starosty M. z dnia [...] r. (znak: [...], [...]) orzekającej o przyznaniu na współwłasność działki siedliskowej nr [...], AM-[...], o pow. [...] ha, położonej w obrębie Ś., gmina M., w następujących udziałach: - 1/3 części na rzecz F. D., c.J. i A., - 1/3 części na rzecz J.K., s.W. i S., - 1/6 części na rzecz D. M., c. R. i Z., - 1/12 części na rzecz S. M., s. R. i Z., - 1/12 części na rzecz R. M., s. M. i S. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W motywach uzasadnienia rozstrzygnięcia podane zostało, że Naczelnik Miasta i Gminy w M. decyzją z dnia [...] r. (nr [...]), na wniosek M.D. i S.D., orzekł o przejęciu w zamian za rentę, na własność państwa, gospodarstwa rolnego o ogólnej pow. [...] ha, położonego we wsi Ś, pow. M., dla którego prowadzona była wówczas księga wieczysta nr [...]. Zgodnie z pkt 2 tej decyzji z przejęcia wyłączono zabudowania mieszkalne i gospodarcze, pozostawiając je jako odrębny od gruntu przedmiot własności. M. D. zmarła w dniu [...] r. a S. D. zmarł w dniu [...] r ( aktach sprawy właściwe odpisy aktów zgonu). Decyzją z dnia [...] r. (nr [...]) Kierownika Wydziału Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Gruntami w Urzędzie Miasta i Gminy w M. przyznano nieodpłatnie J. D.na własność działkę gruntu nr [...] położoną w miejscowości Ś., gmina M. Następnie SKO we W. decyzją z dnia [...] r. (nr [...]) stwierdziło nieważność tej decyzji, albowiem w dniu wydania kwestionowanej decyzji właścicielem budynków znajdujących się na ww. działce był nie tylko J.D. ale również M.D. i S. D. Kolegium, powołując się następnie na art. 6 (stanowiącym podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji) ustawy z dnia 24 lutego 1989 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin oraz o zmianie ustawy o podatku rolnym wskazało, że aktualnie, stosownie do zebranych w sprawie dokumentów (wymienionych szczegółowo w treści uzasadnienia decyzji), zabudowania na działce nr [...], AM-[...] stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności następujących osób: F. D. (w 1/3 części), J.K.( w 1/3 części), D. M. ( w 1/6 części), S.M.(w 1/12 części) i R. M. (w 1/12 części). Uwzględniając poczynione ustalenia organ wskazał, że własność opisanej działki gruntu podlega przeniesieniu ze Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawców z wielkością udziałów, jak w orzeczeniu. Rozpoznając odwołanie S.M., w którym zarzuca nieprawidłowości w prowadzeniu sprawy przez organ stopnia podstawowego, polegające na braku zapewnienia mu rzetelnego wglądu do akt administracyjnych, Kolegium stwierdziło, że ustalony przez organ I instancji stan prawny przedmiotowej nieruchomości nie budzi wątpliwości. Wielkość udziałów w prawie własności zabudowań wynika z dokumentów, na podstawie których ustalone zostało następstwo prawne po M. D. i S. D. (powołane w decyzji postanowienia sądowe w sprawie stwierdzenia nabycia spadku oraz akt poświadczenia dziedziczenia). Analiza powyższych dokumentów wskazuje, że prawo własności zabudowań przysługuje F.D.(w 1/3 części), J.K. ( w 1/3 części), D. M. ( w 1/6 części), S. M. (w 1/12 części) i R.M. (w 1/12 części). Kolegium podkreśliło, że w sytuacji gdy zabudowania stanowią przedmiot współwłasności, przyznanie prawa własności nieruchomości gruntowej (działki siedliskowej) następuje w takich samych ułamkach, jakie określone zostały dla nieruchomości budynkowych. Ustalenia powyższe doprowadziły SKO do wniosku, że kontrolowana decyzja Starosty M., wydana została zgodnie z art. 6 powołanej wyżej ustawy. Natomiast zarzuty strony zgłoszone w odwołaniu, w ocenie organu odwoławczego, nie mogły być uwzględnione. Powołanie się na potrzebę posiadania uwierzytelnionych akt sprawy w celu ich weryfikacji, nie podważa prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia. Wniosek strony o wydanie uwierzytelnionych akt sprawy był przedmiotem odrębnego rozpatrzenia przez organ I instancji, które zostało zakończone postanowieniem o odmowie wydania uwierzytelnionych kopii dokumentów (z dnia [...] r., nr [...]). Ponadto zażalenie na to postanowienie było przedmiotem, odrębnego postępowania przed Kolegium. Na powyższą decyzję SKO we W., S.M. wniósł skargę do tut. Sądu, w której zarzucił poczynienie błędnych ustaleń przez przyjęcie, iż skarżący nie wykazał ważnego interesu w wydaniu mu uwierzytelnionych kopii akt sprawy. Wobec powyższego wniósł o zmianę postanowienia w zakresie wydania uwierzytelnionych kopii dokumentów i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Skarżący twierdzi bowiem, że w aktach są jego pisma, w których wskazuje powody dlaczego żąda wydania uwierzytelnionych kopii, a co pominął w całości organ. W aktach brak jest oryginałów dokumentów, które składał oraz innych, lub są tylko kopie niepotwierdzone za zgodność. Brakuje również podpisu skarżącego na protokole z dnia [...] r. Akta są nieponumerowane. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący przywołuje fragmenty określonych wyroków sądów administracyjnych na poparcie zarzutu niewydania uwierzytelnionych kopii dokumentów i regulacji określonej art. 73 § 1 i § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Kolegium zauważyło przy tym, że zarzuty podniesione w skardze stanowią w istocie powtórzenie zarzutów zawartych w odwołaniu, do których w całości odniósł się organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyjaśniono, że powoływanie się na potrzebę posiadania uwierzytelnionych akt sprawy w celu ich weryfikacji nie podważa prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia. Zwrócona uwagę, że wniosek skarżącego o wydanie uwierzytelnionych akt sprawy był przedmiotem odrębnego rozpatrzenia przez organy obu instancji i wydania stosownych postanowień. Złożona na postanowienie Kolegium skarga S. M. do WSA we Wrocławiu, została oddalona prawomocnym już wyrokiem Sądu z dnia 20 lutego 2018 r. (sygn.akt II SA/Wr 835/17). Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący poparł skargę i wnioski w niej zawarte. Jednocześnie na pytanie Sądu, S.M. oświadczył, że nie kwestionuje przyznanej mu [...] części własności działki nr [...], AM-[...], położonej w obrębie Ś. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu. W ocenie Sądu organ prawidłowo ocenił, że zaistniały podstawy wynikające z art. 6 ustawy z dnia 24 lutego 1989 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin oraz o zmianie ustawy o podatku rolnym (Dz.U. z 1989 r, Nr 10, poz. 53) do przyznania S. M. J. K., F. D., R. M.i D.M. na współwłasność - w określonych decyzją częściach – działki siedliskowej nr [...], AM-[...], o powierzchni [...] ha, położonej w obrębie Ś., gmina M. Podkreślenia wymaga, że samego rozstrzygnięcia skarżący nie kwestionuje, co dał stanowczy wyraz w oświadczeniu złożonym na rozprawie przed Sądem. Skarżący kwestionuje natomiast stanowisko organu zawarte w ostatecznym i jednocześnie prawomocnym już postanowieniu Starosty M. z dnia [...] r. (nr [...]) odmawiającym wydania poświadczonych kopii akt dokumentów z akt niniejszej sprawy i utrzymującym go mocy postanowieniu SKO we W. z dnia [...]r.(nr [...]). W tym przedmiocie, jak słusznie podkreśliło to Kolegium zarówno w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę, wniosek S. M. o wydanie poświadczonych kopii akt sprawy podlegał analizie i rozstrzygnięciu nie tylko organów obu instancji ale także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w odrębnej sprawie ze skargi S. M. o sygn. akt II SA/Wr 835/17. Sąd w dniu 20 lutego 2018 r. wydał wyrok oddalający skargę całości, uznając iż jest ona bezzasadna a organy nie naruszyły prawa. Sąd w uzasadnieniu wyroku wyjaśnił skarżącemu, że – cyt.:"...zaspokojenie żądania skarżącego może nastąpić przez prawo wglądu w akta sprawy, sporządzenia z nich notatek, kopii lub odpisów (art. 73 § 1 k.p.a.), tak przez samą stronę, jak i ustanowionego np. do konkretnej czynności pełnomocnika, o czym organ poinformował skarżącego. Sumując fakt, że strona nie jest w posiadaniu uwierzytelnionych kopii dokumentów z akt nie ma wpływu na ustanowienie pełnomocnika, bowiem potencjalny pełnomocnik może (np. wraz ze stroną) sam zapoznać się z aktami, bądź albo strona, albo pełnomocnik mogą akta np. sfotografować telefonem komórkowym w starostwie." Skoro w obrocie prawnym pozostaje prawomocny wyrok WSA we Wrocławiu rozstrzygający kwestię wydania poświadczonych kopii akt sprawy, to nie ma żadnych podstaw prawnych do weryfikacji tego zagadnienia ponownie, niejako przy okazji rozpatrywania skargi na decyzję SKO z dnia [...] r (nr [...]). Pomimo, że S. M. zaskarżył wspomnianą decyzję w przedmiocie przyznania na współwłasność działki nr [...] (omyłkowo w skardze wpisano nr [...]), to jednak próżno szukać w treści skargi zarzutów pod kątem nieprawidłowości związanej z wydaną decyzją. Stwierdzić zatem należy, że Sąd biorąc pod uwagę z urzędu przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a., nie dopatrzył się żadnych uchybień zarówno w naruszeniu procedury administracyjnej jak i prawa materialnego. Zebrany materiał dowodowy był kompletny i dawał podstawę do wydania kwestionowanej decyzji. W tych okolicznościach skarga okazała się bezzasadna i na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu w całości.