II SA/Wr 299/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (spr.) Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędzia NSA Halina Kremis Protokolant Iwona Borecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 czerwca 2010r. sprawy ze skargi D. i M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji w sprawie zawiadomienia, że organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz Gminy T. na podstawie art. 66 § 1 kpa zawiadomił skarżących D. i M. W. oraz M. W. i J.W., że wskazany w zażaleniu z dnia [...] r. Wojewoda jest organem kompetencyjnie niewłaściwym do rozpatrzenia ich pisma. W uzasadnieniu organ I instancji wskazując, iż w dniu 23 sierpnia wpłynęło zażalenie D.i M. W., M. W. i J.W. skierowane, za pośrednictwem Burmistrza Gminy T., do Wojewody i Samorządowego Kolegium Odwoławczego, podał, że na podstawie art. 17 pkt 1 i art. 127 § 2 w związku z art. 144 kpa organem kompetencyjnie właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. Burmistrz stwierdził, że skierowanie tam, zgodnie z art. 129 kpa, przedmiotowego zażalenia "wypełniło obowiązek przestrzegania norm prawnych dotyczących właściwości leżących po stronie organu administracji publicznej przejawiających się, zgodnie z art. 66 § 1 kpa, rozpoznaniem spraw według właściwości i pouczeniem Państwa W. o tym, że Wojewoda jest organem niewłaściwym do rozpoznania zażalenia. W zażaleniu wniesionym na powyższe postanowienie M. W. i J.W. oraz z "z upoważnienia" D. W. przedstawili szereg zarzutów związanych z samowolną realizacją obiektów budowlanych przez ich sąsiadów i oświadczyli, że wydane postanowienie narusza ich prawa materialne i ich własność. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na podstawie art. 24 § 3 w związku z art. 27 § 1 kpa wyłączył z urzędu członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. od udziału w postępowaniu w sprawie powyższego zażalenia. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wyznaczył do załatwienia przedmiotowej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczywszy przepis art. 66 § 1 kpa podniosło, że przepis ten reguluje przypadki, gdy strona w podaniu domaga się załatwienia kilku spraw, należących do kompetencji różnych organów, a z uwagi na to, że załatwienie spraw jest uzależnione od wniesienia podania wymagającego spełnienia wymagań formalnych, organ do którego wpłynęło podanie wszczyna postępowanie tylko w sprawie należącej do jego kompetencji, a w pozostałych sprawach zawiadamia stronę o konieczności złożenia podania do organu właściwego. Podając, że w przedmiotowej sprawie "złożona skarga skierowana została do Wojewody za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., w której strona domaga się podjęcia przez te organy określonych czynności", Kolegium stwierdziło, że z treści pisma nie wynika, że do Burmistrza Miasta T. była kierowana jedna ze spraw będąca przedmiotem załatwienia przez ten organ, co uzasadniałoby wydanie postanowienia na podstawie art. 66 § 1 kpa. Ponadto, skoro organ zażalenie przekazał do organu właściwego, to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., to nie istniała podstawa do wydania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 66 § 1 kpa, stwierdzającego niewłaściwość Wojewody do rozpatrzenia zażalenia. Wobec tego – zdaniem Kolegium – należało uznać, że sprawa jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 kpa i w tej sytuacji postanowienie organu I instancji należało uchylić i umorzyć postępowanie w sprawie. Na powyższe postanowienie D. W., M. W., M. W. i J. W. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Przedstawiając w złożonej skardze szereg zarzutów, w tym nie tylko dotyczących zaskarżonego postanowienia, skarżący wnieśli m.in. o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zażądali merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Przedstawili merytoryczne argumenty odnoszące się do bezprawnego naruszenia ich własności i związanego z tym bezprawnego przesunięcia granic działek. Wywodzili, że "Decyzja organu II instancji o umorzeniu postępowania w sprawie nie zakończonej jeszcze decyzją organu I instancji rażąco narusza art. 138 kpa", a oni nie wyrażają zgody na "uznanie bezprzedmiotowości decyzji" i żądają merytorycznego rozpoznania sprawy, bo mają w tym interes prawny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Akt administracyjny jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej (postanowienia), względnie stwierdzenie jej (jego) nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona. Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena zgodności z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji w sprawie zawiadomienia, że organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., czyli rozstrzygnięcia kwestii proceduralnej, nie zaś merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy odnoszącej się do bezprawnego naruszenia własności skarżących, związanego z tym bezprawnego przesunięcia granic działek oraz innych okoliczności nie związanych z tym, czy zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] zostało podjęte zgodnie z prawem. Tak więc Sąd w niniejszym postępowaniu nie może zajmować się merytoryczną oceną argumentów skarżących domagających się ochrony ich własności, gdyż w tym postępowaniu upoważniony jest jedynie do kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Dokonując kontroli jedynie we wskazanym wyżej zakresie stwierdzić należy, że stosownie do art. 66 § 1 kpa, jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, i poinformuje go o treści § 2. Zawiadomienie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W myśl § 2 tego artykułu, odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od daty doręczenia postanowienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania Zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Biorąc pod uwagę treść powyższych unormowań należy dojść do wniosku, że słusznie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uznało, iż w realiach rozpatrywanej sprawy nie istniała podstawa do wydania przez Burmistrza Gminy T. postanowienia w trybie art. 66 § 1 kpa i – w konsekwencji powyższego – postępowanie organu I instancji w sprawie zawiadomienia, że organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Skoro bowiem z treści pisma skarżących z dnia [...] r. nie wynika, że do Burmistrza Gminy T. była kierowana jedna ze spraw będąca przedmiotem załatwienia przez ten organ, a ponadto Burmistrz Gminy T. przedmiotowe zażalenie przekazał do organu właściwego, to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., to – jak trafnie wywiodło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. – nie istniała podstawa do wydania przez organ I instancji postanowienia na podstawie art. 66 § 1 kpa, stwierdzającego niewłaściwość Wojewody do rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] r. Tak więc postępowanie organu I instancji podjęte w sprawie zawiadomienia, że organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. i zakończone wydaniem przez Burmistrza Gminy T. na podstawie art. 66 § 1 kpa postanowienia z dnia [...] r. nr [...] było bezprzedmiotowe. Mając na względzie, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena zgodności z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji w sprawie zawiadomienia, że organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., bez wpływu na rozstrzygnięcie tej sprawy mają argumenty skarżących dotyczące innych kwestii, a podnoszone przez nich zarówno w skardze, jaki i w innych pismach licznie składanych w tej sprawie, odnoszące się do bezprawnego naruszenia własności skarżących, związanego z tym bezprawnego przesunięcia granic działek oraz innych okoliczności mogących mieć znaczenie w innych sprawach. W szczególności nie dotyczą przedmiotu niniejszej sprawy wnioski dowodowe skarżących o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uzupełnienie materiału dowodowego o wypisy i wyrysy map z działek wskazywanych przez skarżących w licznych pismach procesowych, ani też inne pisma składane w toku postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji wyroku.