II SA/Wr 3/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński Sędziowie NSA - Henryk Ożóg WSA - Jolanta Sikorska (spraw.) Protokolant Aleksandra Markiewicz Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2005 r. przy udziale --- sprawy ze skargi D. Ś. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 37j ust. 2 - 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania D. Ś. od decyzji Starosty L. z dnia [...]r. nr [...] orzekającej o przyznaniu odwołującej się prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]r. w wysokości 120 % zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że D. Ś. dokonała rejestracji w PUP w L. w dniu [...]r. i z tą datą uzyskała status osoby bezrobotnej. Ponieważ w dniu rejestracji bezrobotna udokumentowała staż pracy w wymiarze [...] lat (plus [...] miesiące, za które wypłacono odszkodowanie), przedkładając świadectwo pracy wystawione przez Syndyka Masy Upadłości "A" w L. potwierdzające zatrudnienie od [...]r. do [...]r. oraz zastosowanie przez zakład skróconego okresu wypowiedzenia od [...] do [...]r., toteż prawo do zasiłku przyznane jej zostało z dniem [...]r. na okres 12 miesięcy. Z uwagi na podjęcie zatrudnienia od dnia [...]r. D. Ś. utraciła status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku, po czym po ustaniu z dniem [...]r. zatrudnienia dokonała kolejnej rejestracji w dniu [...]r. Z dniem [...]r. weszła w życie ustawa z 22.06.2001r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej. Przepis art. 5 ust. l ustawy zmieniającej dał możliwość doliczenia do ogólnego stażu pracy, od którego zależy m.in. prawo do zasiłku przedemerytalnego, okresu aktualnie pobieranego zasiłku dla bezrobotnych. W związku z tym w dniu [...]r. D. Ś. złożyła w PUP pisemny wniosek o doliczenie do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego okresów pobierania przez nią zasiłku. Organ I instancji do stażu pracy D. Ś. doliczył okres krótkotrwałego zatrudnienia podjętego w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz okresy pobierania zasiłku: [...]-[...]r. oraz [...]-[...]r., co łącznie dało [...] lat. To z kolei stanowiło podstawę do przyznania bezrobotnej z dniem [...]r. prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wysokość zasiłku określono na 120% kwoty, o której mowa w art. 24 ust. l ustawy. O powyższym orzeczono decyzją z dnia [...]r. Od powyższego rozstrzygnięcia D. Ś. wniosła odwołanie, w którym podała, że nie zgadza się z wysokością przyznanego świadczenia. Opisała szczegółowo swoją sytuację począwszy od utraty pracy, poprzez rejestrację w PUP, podjęcie zatrudnienia do ponownej rejestracji i zmiany przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Stwierdziła, że w trakcie pobierania zasiłku podjęła krótkotrwałe zatrudnienie bowiem obowiązująca wówczas ustawa nakazywała dopracowanie do wymaganego okresu, od którego zależy prawo do zasiłku przedemerytalnego, natomiast gdyby nie podjęła zatrudnienia - po zmianie ustawy doliczony okres aktualnie pobieranego zasiłku dałby jej uprawnienie do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 %. W związku z podjęciem zatrudnienia D. Ś. czuje się ukarana za swoje zaangażowanie. W konkluzji wniosła o pomoc w rozpatrzeniu swojej nietypowej sprawy. Rozpatrując odwołanie organ II instancji wskazał, iż bezsporne w sprawie jest, że w dniu pierwszej rejestracji D. Ś. legitymowała się stażem pracy (okresem uprawniającym do zasiłku) w wymiarze [...] lat i [...] miesiące, co stanowiło podstawę do przyznania jej zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 23 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Bezsporne jest również, że po ustaniu krótkotrwałego zatrudnienia staż pracy skarżącej wzrósł do [...] lat i [...] miesięcy, a po doliczeniu okresu pobierania zasiłku - do [...] lat, co skutkowało przyznaniem prawa do zasiłku przedemerytalnego. Sporną natomiast kwestią jest to, czy organ I instancji przyznając skarżącej zasiłek przedemerytalny w wysokości 120 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, postąpił zgodnie z przepisami tejże ustawy. Organ odwoławczy wskazał, że wysokość zasiłku przedemerytalnego ustalana jest w oparciu o tryb rozwiązania ostatniego stosunku pracy oraz fakt zamieszkiwania w powiatach uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem. Zgodnie bowiem z normą wynikającą z art. 37j ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 160 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. l dla osoby zamieszkałej w dniu nabywanie prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania w powiatach uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy. D. Ś. zamieszkuje w powiecie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. Wprawdzie z pierwszego świadectwa pracy, które bezrobotna przedłożyła podczas rejestracji w dniu [...]r. wynika, że stosunek pracy w "A" S.A. ustał w wyniku upadłości spółki ale wówczas skarżąca nie spełniała podstawowego warunku niezbędnego do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, a mianowicie nie posiadała stosownego stażu pracy. Dopiero zatrudnienie podjęte już po dokonaniu rejestracji "uzupełniło" staż pracy bezrobotnej o tyle, że następnie po dodaniu okresu aktualnie pobieranego zasiłku (po nowelizacji ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a więc po dniu 12.09.200lr.) możliwe było przyznanie tego zasiłku. Organ podał, że gdyby D. Ś. nie podejmowała zatrudnienia w okresie posiadania statusu bezrobotnego, obecnie jej sytuacja w zakresie stażu pracy niezbędnego do uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego byłaby taka sama, bo doliczeniu do tegoż stażu podlegałby cały okres aktualnie pobieranego przez stronę zasiłku, jeżeli nie zaszłyby inne okoliczności. Jednakże fakt podjęcia przez stronę krótkotrwałego zatrudnienia nie ma zdaniem organu wpływu na to, że w rozpatrywanej sprawie nie może mieć już zastosowania przesłanka wynikająca z powołanego wyżej art. 37j ust. 3 ustawy dotycząca przyznania zasiłku wyższego niż 120 %. Należy zwrócić uwagę, że ust. 3 przepisu art. 37j ustawy związany jest nierozerwalnie z ust. 4, tj. wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 160% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. l ustawy ale nie może ona przekroczyć 90 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i FP w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc zgłoszenia wniosku. D. Ś. w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o zasiłek przedemerytalny pobierała zasiłek dla bezrobotnych oraz była przez [...] miesiące zatrudniona w ramach umowy na czas określony. Tak więc w okresie powołanych 12 miesięcy D. Ś. nie osiągała wynagrodzenia ani przez jeden miesiąc, który dałby ewentualnie podstawę do obliczenia 90% z jej wynagrodzenia. Odnosi się to do zatrudnienia zakończonego z dniem [...]r. z przyczyn dotyczących zakładu pracy, czyli w "A". W konkluzji organ odwoławczy wskazał, że zmiana z dniem 12.09.2001r. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu dała możliwość przyznania odwołującej się zasiłku przedemerytalnego, natomiast to, że strona była zatrudniona przez 4 miesiące w trakcie okresu zasiłkowego nie wpłynęło w żaden sposób na ustalenie wysokości jej zasiłku bowiem wynosiłby on również 120 %, gdyby zainteresowana nie podejmowała zatrudnienia. Organ I instancji nie mógł podjąć działań w zakresie przyznania stronie zasiłku Wcześniej niż weszła w życie nowela do ustawy, tj. 12.09.2001r., chociaż w przypadku odwołującej się od dnia [...]r. Mając na względzie wyżej powołane okoliczności organ odwoławczy orzekł jak w zaskarżonej decyzji uznając decyzję organu I instancji za prawidłową. . W skardze na tę decyzję D. Ś. podtrzymała zarzuty i twierdzenia zawarte w odwołaniu, domagając się uchylenia wydanych w sprawie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), mającej zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 omawianej ustawy. Kontrola ta obejmuje badanie zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Sąd nie może oprzeć kontroli o zasady słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Takie wady i uchybienia, zdaniem Sądu, nie występują w niniejszej sprawie. Skarga zatem nie mogła być uwzględniona. Materialnoprawną podstawę rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji administracyjnej stanowią przepisy ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 22 czerwca 2001r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 89, poz. 973). Zgodnie z art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. (ust. 1). Wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3-5. (ust. 2). Wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 160% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, dla osoby zamieszkałej w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania w powiatach (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Zasiłek ten przysługuje również w przypadku, gdy w okresie pobierania zasiłku przedemerytalnego powiat (gmina) został wykreślony z wykazu powiatów (gmin) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. (ust. 3). Wysokość zasiłku przedemerytalnego nie może przekroczyć 90% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, stanowiącego podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc zgłoszenia wniosku o zasiłek przedemerytalny, i nie może być niższa od 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1. (ust. 5). Z prawidłowych i niekwestionowanych ustaleń faktycznych poczynionych przez organy rozpatrujące sprawę wynika, że skarżąca D. Ś. dokonała rejestracji w PUP w L. w dniu [...]r. i z tą datą uzyskała status osoby bezrobotnej. W dniu rejestracji udokumentowała staż pracy w wymiarze [...] lat i [...] miesiące, przedkładając świadectwo pracy wystawione przez Syndyka Masy Upadłości "A" w L. potwierdzające zatrudnienie od [...]r. do [...]r. oraz zastosowanie przez zakład skróconego okresu wypowiedzenia od [...] do [...]r. Przyznano skarżącej prawo do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]r. na okres 12 miesięcy. W dniu [...]r. D. Ś. utraciła status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku w związku z podjęciem zatrudnienia, które ustało w dniu [...]r., po czym dokonała kolejnej rejestracji w dniu [...]r. Z dniem 12.09.2001r. weszła w życie ustawa z 22.06.2001r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 89, poz. 973). Przepis art. 5 ust. l ustawy zmieniającej dał możliwość doliczenia do ogólnego stażu pracy, od którego zależy m.in. prawo do zasiłku przedemerytalnego, okresu aktualnie pobieranego zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z owym przepisem prawa do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego w rozumieniu art. 37l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zalicza się pobieranie zasiłku dla bezrobotnych w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia ogłoszenia ustawy, to jest do dnia 28 sierpnia 2001r. Osobom, które nabyły prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego w okresie, o którym wyżej mowa z tytułu pobierania w tym okresie zasiłku dla bezrobotnych, zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne przysługuje od następnego dnia po spełnieniu warunków do ich nabycia. Uprawnienia, o których wyżej mowa przyznaje się po złożeniu przez uprawnione osoby odpowiednich wniosków i dokumentów określonych przepisami ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Z niekwestionowanych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że w dniu [...]r. D. Ś. złożyła w PUP pisemny wniosek o doliczenie do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego okresów pobierania przez nią zasiłku dla bezrobotnych. Prawidłowo w tych okolicznościach faktycznych sprawy na podstawie wyżej wskazanego przepisu art. 5 ust. l ustawy z dnia 22.06.2001r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej organ decyzyjny doliczył skarżącej do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego okres zatrudnienia podjętego w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych od [...]r. do [...]r. oraz okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych od [...]r. do [...]r. oraz od [...]r. do [...]r. i przyznał jej prawo do zasiłku przedemerytalnego wobec posiadania przez skarżącą okresu uprawniającego do zasiłku wynoszącego [...] lat. Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącej prawidłowo organ decyzyjny przyznał skarżącej prawo do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120 % kwoty zasiłku dla bezrobotnych. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 37j ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 160 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, dla osoby zamieszkałej w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania w powiatach (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Z treści owego przepisu prawa wynika, że przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy uzależnione jest od spełnienia łącznie następujących przesłanek: 1) zamieszkiwanie osoby bezrobotnej w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania w powiatach (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, 2) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Tryb rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego o jakim mowa w art. 37j ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu dotyczy ostatniego stosunku pracy przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Niespornym w sprawie jest, że skarżąca zamieszkuje w powiecie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. Spełnia zatem pierwszą z wyżej wymienionych przesłanek z art. 37 j ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, od której spełniania zależy przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy. Nie spełnia jednak drugiej z przesłanek z w/w przepisu prawa, to jest przesłanki rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Ostatni stosunek pracy przed ponowną rejestracją i założeniem wniosku o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego został rozwiązany z upływem czasu, na który umowa o pracę została zawarta. Brak było w tej sytuacji podstaw do przyznania skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W świetle powyższego decyzje zaskarżonej treści uznać należy za prawidłowe. W niczym bowiem nie naruszają prawa. W tej sytuacji skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.