II SA/Wr 3/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi J. i A. L. na Wydział Nabywania i Sprzedaży Nieruchomości i Wydział Inwestycyjno-Techniczny Urzędu Miejskiego W. w przedmiocie sprzedaży działki przy ul. J. [...] wraz z częścią drogi publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] J. i A. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, w której wskazali m.in., iż czują się pokrzywdzeni przez Urząd Miejski W. za sprzedaż uzbrojonej i wyznaczonej jako publiczna drogi osobom prywatnym. Nikt nie poinformował ich o sprzedaży tej drogi, a gdyby wiedzieli o jej zwężeniu z 10 do 5 metrów w chwili kupowania działki przy ul. Ś. [...], to nie kupili by jej. Na skutek takich działań urzędników miejskich działka straciła na wartości. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2005 r. Sąd wezwał skarżących o sprecyzowanie co jest przedmiotem ich skargi, jeśli jest to bezczynność - to o wskazanie organu oraz czego oczekują od organu pozostającego w bezczynności, a jeśli akt (decyzja lub postanowienie) -wskazanie jego daty i numeru oraz nadesłanie kopii. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący pismem z dnia [...] poinformowali, iż składają zażalenie na Wydział Nabywania i Sprzedaży Nieruchomości Urzędu Miejskiego W. za sprzedaż działki przy ul. J. [...] wraz z częścią drogi publicznej - ul. Ś. na wysokości numerów 84-86. Postępowanie wydziału jest opieszałe, ponieważ do tej pory nie podjęto działań zmierzających do naprawienia powstałej pomyłki. Dalsza część skargi dotyczy zaniedbań i opieszałości Wydziału Inwestycyjno-Techniczny Urzędu Miejskiego W. w sprawie sprzedaży powyższej działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 202 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem odnosi się do działalności administracji publicznej. Według art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 ustawy. Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego mogą być zatem, zgodnie z powyższym art. 3 § 2: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż! określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W rozpatrywanej sprawie skarżący mimo wyliczenia w wezwaniu z dnia 7 listopada 2005 r. tego, co może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wskazali żadnego z nich ani nie nadesłali kopii kwestionowanego aktu. Ze sformułowania skargi i pisma z dnia [...] wynika, że J. i A. L. kwestionują zaniedbania i opieszałość Wydziału Nabywania i Sprzedaży Nieruchomości i Wydziału Inwestycyjno-Techniczny Urzędu Miejskiego W. w przedmiocie sprzedaży działki przy ul. J. [...] wraz z częścią drogi publicznej - ul. Ś. na wysokości numerów [...]-[...]. W związku z powyższym należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 kodeksu postępowania cywilnego, kodeks ten normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Sprawą cywilną jest niewątpliwie sprzedaż i nabycie gruntu, do którego dochodzi na podstawie umowy sprzedaży nieruchomości, której tryb zawierania reguluje kodeks cywilny. Stosownie zaś do treści art. 2 § 1 kpc do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Zatem skarga wniesiona przez J. i A. L. nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, a umieszczonej w zapisach art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.