II SA/Wr 30/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. T. na Prezydenta W. w przedmiocie umowy dzierżawy oraz umowy sprzedaży mieszkań przy ul. M. (...) we W. postanawia: odrzucić skargę. Dnia (...) stycznia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga D. T. na Prezydenta Miasta w przedmiocie dzierżawy oraz umowy sprzedaży mieszkań przy ul. M. (...) we W.. W uzasadnieniu pisma, D. T. wskazała, że w 2007 roku Urząd Miejski W. ogłosił przetarg na inwentaryzację przedmiotowego budynku. Sprawozdanie z powyższej inwentaryzacji wykazało różnice w powierzchniach użytkowych mieszkań w stosunku do wcześniejszych pomiarów podawanych przy sprzedaży lokali. W związku z różnicą stanu faktycznego, a zapisami w Księgach Wieczystych, właściciele poszczególnych lokali ponoszą nieprawdziwe koszty eksploatacji bieżącej i funduszu remontowego. Skarżąca podkreśla, że zmiany powinny być wprowadzone zgodnie ze Sprawozdaniem z inwentaryzacji. Według którego zapis w Księgach Wieczystych uwzględnia 16,38 m2 . Pismem z dnia 23 stycznia 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. W odpowiedzi na powyższe pismo, skarżąca wskazała, że skarga dotyczy Wydziału Nabywania i Sprzedaży Mieszkań – Urzędu Miejskiego we W.. Skarga dotyczy umowy dzierżawy z 1956 roku mieszkań komunalnych, a następnie aktów notarialnych i sprzedaży mieszkań nr (...),(...),(...) i (...) przy ulicy M. (...) we W.i w konsekwencji wpisów do Ksiąg Wieczystych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualne oddalenie z uwagi na fakt, że przedmiotowa skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ jej przedmiotem jest żądanie niemieszczące się w zakresie właściwości sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018.1302 t.j. ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając na uwadze powyższy przepis, należy stwierdzić, że przedmiot niniejszej sprawy nie został objęty kontrolą działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne. W świetle wymienionych uwag uznać należy, że stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. niedopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego na Prezydenta W. w przedmiocie umowy dzierżawy oraz umowy sprzedaży mieszkań przy ul. M. (...) we W.. Przedmiot niniejszej skargi należy na właściwości sądu powszechnego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.